Субҳ чун шуъла хуршед баровард шуъоъ

صبح چون شعله خورشید برآورد شعاع

Гашти равшан ки ҷаҳонаст рахтро иқтоъ

گشت روشن که جهان است رخت را اقطاع

Зоҳиду обиду сӯфии блбт маст шуданд

زاهد و عابد و صوفی بلبت مست شدند

Бода хӯрданд ва нагаштанд касеро мноъ

باده خوردند و نگشتند کسی را مناع

Лмни алмалик ту гуфтӣу зхўди ншнўдӣ

لمن الملک تو گفتی و زخود نشنودی

Ҷузи тугар буд зи малики ту чунон кард видоъ

جز تو گر بود ز ملک تو چنان کرد وداع

Кўҳё нола макун бар срҳри санг чу Кебек

کوهیا ناله مکن بر سرهر سنگ چو کبک

Кӯҳро ҳаст зи афғони ту бисёр сдоъ

کوه را هست ز افغان تو بسیار صداع