Гар ман аз ишқи ҷигар хор бинолам чаҳ аҷаб

گر من از عشق جگر خوار بنالم چه عجب

ё зи ҷавру ситам ёр бинолам чаҳ аҷаб

یا ز جور و ستم یار بنالم چه عجب

Бҳўои гули рухсори ту эй сарви баланд

بهوای گل رخسار تو ای سرو بلند

Гарчи булбули бчмн зор бинолам чаҳ аҷаб

گرچه بلبل بچمن زار بنالم چه عجب

Ҷигарам хӯн шуд ва аз дида биравем афтод

جگرم خون شد و از دیده برویم افتاد

Гар бҷон аз дил бемор бинолам чаҳ аҷаб

گر بجان از دل بیمار بنالم چه عجب

Дар хами зулфи сияҳи кори ту чун дарбандам

در خم زلف سیه کار تو چون دربندم

Зор чун мурғи шаб тор бинолам чаҳ аҷаб

زار چون مرغ شب تار بنالم چه عجب

Менавозӣ чаҳ не ва мекашӣ аз нози маро

مینوازی چه نی و میکشی از ناز مرا

Ваа ки аз парда ӣ пиндор бинолам чаҳ аҷаб

وه که از پرده ی پندار بنالم چه عجب

Сӯхтами зи оташи ҳиҷрони ту эй моҳ агар

سوختم ز آتش هجران تو ای ماه اگر

Баҳри икдидн дидор бинолам чаҳ аҷаб

بهر یکدیدن دیدار بنالم چه عجب

Дид кӯҳӣ ки худои гиряу зории талабад

دید کوهی که خدا گریه و زاری طلبد

Гуфтгар бар дар ҷаббор бинолам чаҳ аҷаб

گفت گر بر در جبار بنالم چه عجب