Ҳаст он офтоби моҳи ниқоб

هست آن آفتاب ماه نقاب

Мардуми дида ӣ аўлўололбоб

مردم دیده ی اولوالالباب

Дилу дилдори айн як дигаранд

دل و دلدار عین یک دگراند

Ҷон чу кард аз вуҷӯди рафъи ҳиҷоб

جان چو کرد از وجود رفع حجاب

Назарӣ кун ба байн ба дона ва бар

نظری کن به بین به دانه و بر

Лаби лаби қишри қишри лаби лбоб

لب لب قشر قشر لب لباب

Мадҳу дами кӯ тафовутат накунад

مدح و دم کو تفاوتت نکند

Нест фарқии миёни обу гулоб

نیست فرقی میان آب و گلاب

Офтоби қадими лои шарқӣ

آفتاب قدیم لا شرقی

Кард зарротро блтФи хитоб

کرد ذرات را بلطف خطاب

Ки манам дар дили ту эй зарра

که منم در دل تو ای ذره

Дили бадасти ор ва дилрабо дарёб

دل بدست آر و دلربا دریاب

Чашми ҷон бар кушодам ва дидам

چشم جان بر گشادم و دیدم

Офтоби мунир ва дар маҳтоб

آفتاب منیر و در مهتاب

Нақши ғайру хаёл ботил рафт

نقش غیر و خیال باطل رفت

Нест дар баҳри софи мавҷу ҳубоб

نیست در بحر صاف موج و حباب

Аз лаби лаъли соқии боқӣ

از لب لعل ساقی باقی

Хӯрд кӯҳии мудоми нақлу шароб

خورد کوهی مدام نقل و شراب