Дӯш меомад бигӯаш ҷонам аз ҳазрати хитоб

دوش می آمد بگوش جانم از حضرت خطاب

Гуфт бе сабрии ту андари роҳи фонии бошитоб

گفت بی صبری تو اندر راه فانی باشتاب

Зини хабар чун зарраи микштми басар то ҳазраташ

زین خبر چون ذره میکشتم بسر تا حضرتش

Офтобӣ дидамаш дар кафи яке ҷоми шароб

آفتابی دیدمش در کف یکی جام شراب

Шева ӣ дидам ду олам дар бен дарёи ғариқ

شیوه ی دیدم دو عالم در بن دریا غریق

Ҳафт гардун бар сари он баҳр бе киштии ҳубоб

هفت گردون بر سر آن بحر بی کشتی حباب

Дид он султон ки ман фонӣ шудам аз хештан

دید آن سلطان که من فانی شدم از خویشتن

Гуфт яксони шӯи бмн эй бахт бедорӣ бихоб

گفت یکسان شو بمن ای بخت بیداری بخواب

Он замон каз қайди тан бар хостами якборагӣ

آن زمان کز قید تن بر خواستم یکبارگی

Ҳамчу ганҷ омад равон бинишаст бар ҷони хароб

همچو گنج آمد روان بنشست بر جان خراب

Рӯҳи кӯҳироу ҷони ҷумлаи заррот ро

روح کوهی را و جان جمله ذرات را

Зарра дидам адами андари мушоъи офтоб

ذره دیدم عدم اندر مشاع آفتاب