Дидаам дар дилу ҷон рӯй туро дуздида

دیده ام در دل و جان روی تو را دزدیده

Кардаам тўФи сркўии туро дуздида

کرده ام طوف سرکوی تو را دزدیده

Ҷигарам хӯн шуду дуздидау дили зини ҳасрат

جگرم خون شد و دزدیده و دل زین حسرت

То сабо дид шабии мӯии туро дуздида

تا صبا دید شبی موی تو را دزدیده

Манам он дузд ки шаб то ба саҳар май гирдам

منم آن دزد که شب تا به سحر می گردم

Ҳар дам аз боди сабои буии туро дуздида

هر دم از باد صبا بوی تو را دزدیده

Мигдозди ҳамаи шаби рӯз аз ин бим чу шамъ

میگدازد همه شب روز از این بیم چو شمع

Ки зи рухи хол чу ҳиндӯии туро дуздида

که ز رخ خال چو هندوی تو را دزدیده

Ба чамани сарви сеиро ба саҳар гуҳ дидам

به چمن سرو سهی را به سحر گه دیدم

Соя ӣ қомати дилҷӯии туро дуздида

سایه ی قامت دلجوی تو را دزدیده

Моҳу хуршеди бдздии барад аз рӯй ту нур

ماه و خورشید بدزدی برد از روی تو نور

Бар фалак низ малики хуии туро дуздида

بر فلک نیز ملک خوی تو را دزدیده

Гуфт кӯҳӣ ба шаби тор ба овози баланд

گفت کوهی به شب تار به آواز بلند

Зарра ӣ ҳалқаи гесуии туро дуздида

ذره ی حلقه گیسوی تو را دزدیده