Дӯш аз савмиъа дар майкада рафтам саҳарӣ

دوش از صومعه در میکده رفتم سحری

То биёбам зи хароботи нишону хабарӣ

تا بیابم ز خرابات نشان و خبری

Бар дар дайри Муғони мғбчгонро дидам

بر در دیر مغان مغبچگان را دیدم

Он яке буд чу хуршед ва дигар чун қамарӣ

آن یکی بود چو خورشید و دگر چون قمری

Аз сари сидқу сафои даст дар оғӯшам кард

از سر صدق و صفا دست در آغوشم کرد

Сина бар сина ман зад зи сафои сими барӣ

سینه بر سینه من زد ز صفا سیم بری

Бӯсаҳо бар лаб ман доду қадаҳ пеш оварад

بوسه ها بر لب من داد و قدح پیش آورد

Гуфт моро ба ҷуз ин нест бъолми ҳунарӣ

گفت ما را به جز این نیست بعالم هنری

Нӯш кардам қадаҳӣ чанд аз он ҷоми таҳур

نوش کردم قدحی چند از آن جام طهور

Дидам аз партави дидори бҷон дар асарӣ

دیدم از پرتو دیدار بجان در اثری

Кашф шуд срозл то ба абад дар икдм

کشف شد سرازل تا به ابد در یکدم

Бар ман аз олам асрор кушоданд дарӣ

بر من از عالم اسرار گشادند دری

Гӯш ҷонро бигирифту қадаҳӣ дигар дод

گوش جانرا بگرفت و قدحی دیگر داد

Гуфт бишнос маро аз худ ва аз ҳар башарӣ

گفت بشناس مرا از خود و از هر بشری

Гуфт кӯҳӣ ки манам ҷамъ ба асмоءу сифот

گفت کوهی که منم جمع به اسماء و صفات

Ҳар чаҳ бинӣ ба ҷаҳони хушк ватарӣ хайру шарӣ

هر چه بینی به جهان خشک و تری خیر و شری