Ҳастам аз лаъли ту дар оташу об

هستم از لعل تو در آتش و آب

Мардуму сӯхтам маро дарёб

مردم و سوختم مرا دریاب

Аз ҷалолу ҷамолу зулфу рахт

از جلال و جمال و زلف و رخت

Мекунад дар дилами хитоби хитоб

میکند در دلم خطاب خطاب

Аз дилу оби дида дар ишқат

از دل و آب دیده در عشقت

Мехӯрам рӯзу шаби шаробу кабоб

میخورم روز و شب شراب و کباب

Оҳ каз нафаси Қайсу тоъати ҷон

آه کز نفس قیس و طاعت جان

Чанд бошем дар хатоу савоб

چند باشیم در خطا و ثواب

Ҳамаи зуннори кофарии бастанд

همه زنار کافری بستند

Аз ду зулфи ту шайху Тифлу шабоб

از دو زلف تو شیخ و طفل و شباب

з оташат сӯхтем бо дами сард

ز آتشت سوختیم با دم سرد

То марои сӯхтии зи обу туроб

تا مرا سوختی ز آب و تراب

Ту муҳӣтӣ ва ҳар чаҳ мавҷуданд

تو محیطی و هر چه موجودند

Ғарқа дар мавҷи баҳр бе поёб

غرقه در موج بحر بی پایاب

Хок дар коҳи тест ҳар ду ҷаҳон

خاک در کاه تست هر دو جهان

Ани ҳозои ақали мо фии албоб

ان هذا اقل ما فی الباب

Мо ба нисбати сифоти феъли тўӣим

ما به نسبت صفات فعل توئیم

Хештан гуфта Флои ансоб

خویشتن گفته فلا انساب

Ҳам бичишам ту дидаам равшан

هم بچشم تو دیده ام روشن

Шиддати зот туаст бар тўҳҷоб

شدت ذات تو است بر توحجاب

Ҳаст кӯҳӣ чу қишру ишқати лаб

هست کوهی چو قشر و عشقت لب

Айн якдигаранд қишру лбоб

عین یکدیگرند قشر و لباب