Хондаам аз ъндаҳам алкитоб

خوانده ام از عنده ام الکتاب

Ояи тӯбои ?лаами ҳасани алмоб

آیه طوبی لهم حسن المآب

Бози гаштами басӯии он ҳазрат

باز گشتم بسوی آن حضرت

Чун шунӯдами зи ҳақи илайҳи мтоб

چون شنودم ز حق الیه متاب

Лмн алмалик гуфт ҳасану Рахш

لمن الملک گفت حسن و رخش

Кард аз худ суол ва дод ҷавоб

کرد از خود سئوال و داد جواب

Моҳу хуршеди хок он кубанд

ماه و خورشید خاک آن کوبند

Шуд бар он дар ақали мо фии албоб

شد بر آن در اقل ما فی الباب

Ба каломи фасеҳи ҳазрати ҳақ

به کلام فصیح حضرت حق

Мекунад бо ҳабиби хеши хитоб

میکند با حبیب خویش خطاب

То ба бахшад марои висоли абад

تا به بخشد مرا وصال ابد

Карам ва лутф ӯст бе поёб

کرم و لطف اوست بی پایاب

Матлаб гуфт ғайри мо аз мо

مطلب گفت غیر ما از ما

Чаҳ ато ба з дидани ваҳоб

چه عطا به ز دیدن وهاب

Ишқ дар ҷони мо ҷамол намӯд

عشق در جان ما جمال نمود

Чун бадаргоҳ дил шудам бўоб

چون بدرگاه دل شدم بواب

Ҳамчуи хуршеди субҳгоҳӣ буд

همچو خورشید صبحگاهی بود

Он ма бадар кард рафъи ҳиҷоб

آن مه بدر کرد رفع حجاب

Шоҳиди ғайби гӯши дили мо лӣад

شاهد غیب گوش دل ما لید

Гуфт бемоҷрӣ шудӣ дрхўоб

گفت بی ماجری شدی درخواب

Чун раседӣ ба офтоби қадим

چون رسیدی به آفتاب قدیم

Бргзри кўҳёи зи оби туроб

برگذر کوهیا ز آب تراب