Ҳар сабо аз чарх омад офтоби маи ниқоб
هر صبا از چرخ آمد آفتاب مه نقاب
Рӯй бинмоед ки ҳастам нури он олиҷаноб
روی بنماید که هستم نور آن عالیجناب
Бо ҳамаи зарроти олам дар ҳадис омад хамӯш
با همه ذرات عالم در حدیث آمد خموش
Гуяд эй авлоди ман чун неи ту дар обу туроб
گوید ای اولاد من چون نی تو در آب و تراب
Гули савол аз булбул шайдо кунад кин нола чист
گل سؤال از بلبل شیدا کند کین ناله چیست
Ғунча бигушоед даҳан гуяд саволашро ҷавоб
غنچه بگشاید دهن گوید سؤالش را جواب
Дар даҳони булбул эй гули сад забони бигушода
در دهان بلبل ای گل صد زبان بگشاده
То бигӯе васфи ҳасани хештан бо шайху шоб
تا بگویی وصف حسن خویشتن با شیخ و شاب
Ваа ки пеши шамъи рухсори ҷамолаш то буруз
وه که پیش شمع رخسار جمالش تا بروز
Ҳамчуи парвонаи дили сӯзон мо мешуд кабоб
همچو پروانه دل سوزان ما میشد کباب
Кӯҳии девона дил шуд маст ва лоиъқл бимонад
کوهی دیوانه دل شد مست و لایعقل بماند
Чун кашид аз ҷоми соқии бода бо чангу рубоб
چون کشید از جام ساقی باده با چنگ و رباب