Мау хуршед рӯй мо аён аст

مه و خورشید روی ما عیان است

Ки мегуяд ки он маи рӯ ниҳон аст

که میگوید که آن مه رو نهان است

Нафхати фӣаи ман рӯҳӣ шунидӣ

نفخت فیه من روحی شنیدی

Ҷаҳон ҷисмаст ва ӯ монанди ҷон аст

جهان جسم است و او مانند جان است

зи анвори рухи файёзи он моҳ

ز انوار رخ فیاض آن ماه

Ҷаҳони андари ҷаҳони андар ҷаҳон аст

جهان اندر جهان اندر جهان است

Зарангу буи ӯ имрӯз дар боғ

زرنگ و بوی او امروز در باغ

Гули сурху сифед ва арғавон аст

گل سرخ و سفید و ارغوان است

Агар ҷонро надидӣ чашм бигушоӣ

اگر جانرا ندیدی چشم بگشای

Назар кун қади он сар равон аст

نظر کن قد آن سر روان است

БФкри он даҳони ҷон дар адам шуд

بفکر آن دهان جان در عدم شد

Дилам гум шуд дар он мӯ кўмён аст

دلم گم شد در آن مو کومیان است

Аз он шуд шеъри кӯҳии ҳамчуи шукр

از آن شد شعر کوهی همچو شکر

Ки ӯро васф ӯ вирд забон аст

که او را وصف او ورد زبان است