То чу акси чашми он маи равшании айни мост

تا چو عکس چشم آن مه روشنی عین ماست

Хату хол ӯ саводи алўҷаҳи фии алдорини мост

خط و خال او سواد الوجه فی الدارین ماست

Ва ҳў мъкм гуфт аидли чашми ҷонро бргшоӣ

و هو معکم گفت ایدل چشم جان را برگشای

То напиндорӣ ки он ҷони ҷаҳон аз мо ҷудост

تا نپنداری که آن جان جهان از ما جداست

Ҷумлаи зарроти ано алҳақ гӯй чун Мансури дон

جمله ذرات انا الحق گوی چون منصور دان

Дар замину осмони пайвастаи ин савту садост

در زمین و آسمان پیوسته این صوت و صداست

Ҳар ду олами сояи сари сарфароз ман аст

هر دو عالم سایه سر سرفراز من است

Чанд чун қамарии тавон гуфтан ки куку дар куҷост

چند چون قمری توان گفتن که کوکو در کجاست

Эиътиборот ва тааюнҳо ҳиҷоб роҳ нест

اعتبارات و تعینها حجاب راه نیست

Ҳаст инҳо нестӣ пайваста ҳастӣ худост

هست این‌ها نیستی پیوسته هستی خداست

Кули шайъи ҳолки алои виҷҳаи доне ки чист

کل شی هالک الا وجهه دانی که چیست

Яъне ҷуз ҳастӣ зоти пок ӯ дигар фаност

یعنی جز هستی ذات پاک او دیگر فناست

Одамӣ дидастгар ту одамӣ равшан бибин

آدمی دید است گر تو آدمی روشن ببین

Он ҳақиқатро ки май ҷӯянди нури дида ҳост

آن حقیقت را که می‌جویند نور دیده‌هاست

Ҳақи аласт ва рбкм гуфту балии гуфтеми мо

حق الست و ربکم گفت و بلی گفتیم ما

Зон балии ҷонҳои муштоқон ӯ андар балост

زان بلی جان‌های مشتاقان او اندر بلاست

Шиӣӣ ллаҳ дорам аз хуршед рӯй ӯ чу моҳ

شیئی لله دارم از خورشید روی او چو ماه

Вақт анъомаст кӯҳӣ зонка шоҳам пешвост

وقت انعام است کوهی زانکه شاهم پیشواست