Ҷонрои зи акси холи ту бар дил чу доғҳо аст

جان را ز عکس خال تو بر دل چو داغها است

Дар дидаи ҳам з рӯй ту байнам чароғҳо аст

در دیده هم ز روی تو بینم چراغها است

Чашмати бғмзаҳи гашти марои борҳо вале

چشمت به غمزه گشت مرا بارها ولی

Дил зинда шуд ки хандаи лаъли ту ҷон Фзо аст

دل زنده شد که خنده لعل تو جان فزا است

Аз арш то бФрши фурӯғ рахт гирифт

از عرش تا به فرش فروغ رخت گرفت

Равшан шуд инки партави хуршед аз куҷост

روشن شد اینکه پرتو خورشید از کجاست

Дар асбъин ӯаст дил мунқалиб бидон

در اصبعین او است دل منقلب بدان

Шкрхдо ки манзили дилдори ҷон мо аст

شکر خدا که منزل دلدار جان ما است

Бигузаштаем аз бад ва аз нек фориғем

بگذشته ایم از بد و از نیک فارغیم

Чун ҳар чаҳ ғайр ҳастӣ ӯ ҳаст ӯ фано аст

چون هر چه غیر هستی او هست او فنا است

Дар шоми зулф ӯ ҳамаи саргашта монда ем

در شام زلف او همه سرگشته مانده ایم

Моро бўсли шамъи рахти ёр раҳнамо аст

ما را به وصل شمع رخت یار رهنما است

Кӯҳии ду бӯсаи ҷустӣу длдордм назд

کوهی دو بوسه جستی و دلدار دم نزد

Мебӯс пои ёр ки хомӯшӣ аз ризо аст

میبوس پای یار که خاموشی از رضا است