Дили ман дар бар дилдор чу гуфт аллоҳи дӯст

دل من در بر دلدار چو گفت الله دوست

Ёр донист ки ин ошиқ дерина ӯст

یار دانست که این عاشق دیرینه اوست

Дар биравем бикшод ва брхўишм бинишонад

در برویم بگشاد و برخویشم بنشاند

Бо гадои Подшаҳ ҳар ду ҷаҳон рӯй бар ӯст

با گدا پادشه هر دو جهان روی بر اوست

Соғар май зи лаби лаъл маро гуфт бигир

ساغر می ز لب لعل مرا گفت بگیر

На аз он бода ки дар хаму суроҳе ва сабуаст

نه از آن باده که در خم و صراحی و سبوست

Акси рухсора ӯ дар қадаҳӣ ме дидам

عکس رخساره او در قدحی می‌دیدم

Равшанам шуд ки май лаълу бут шоҳид ӯст

روشنم شد که می لعل و بت شاهد اوست

Мо ки қишрем дар ин боғи туе лаби лбоб

ما که قشریم در این باغ تویی لب لباب

Пӯст аз мағзи буруни омадау мағз аз пӯст

پوست از مغز برون آمده و مغز از پوست

Зоти асмоءу сифоти ту ба таҳқиқ яке аст

ذات اسماء و صفات تو به تحقیق یکی است

Чаҳ дарахтаст ки пари себ ва анораст ва кадуаст

چه درخت است که پر سیب و انارست و کدوست

Кўҳёи шеъри ту усаро азал кард баён

کوهیا شعر تو اسرا ازل کرد بیان

То нгўинди ҳарифон ки чаро биҳдаҳ гӯаст

تا نگویند حریفان که چرا بیهده‌گوست