Саводи аъзами он хол сиёҳ аст

سواد اعظم آن خال سیاه است

Саводи алўҷаҳ ӯ онҷо гувоҳ аст

سواد الوجه او آنجا گواه است

зи акси холи он хуршеди рухсор

ز عکس خال آن خورشید رخسار

Фаровони доғҳо дар ҷон мо ҳаст

فراوان داغها در جان ما هست

Бар он дона ва он хату холаш

بر آن دانه و آن خط و خالش

зи сӯзи синаи мо дӯд оҳ аст

ز سوز سینه ما دود آه است

Лабаш аз хӯн дилҳо мехӯрд май

لبش از خون دلها می خورد می

Аз ин ду чашми масташ дар нигоҳ аст

از این دو چشم مستش در نگاه است

зи хуршеди ҷамолаши сӯхти ҷонҳо

ز خورشید جمالش سوخت جانها

Вале дар сояи зулфаш паноҳ аст

ولی در سایه زلفش پناه است

Ба асмоءу сифоти зоти бичўн

به اسماء و صفات ذات بیچون

Ки одами мазҳари сар илоҳ аст

که آدم مظهر سر اله است

Бисӯзон хирмани пиндори кӯҳӣ

بسوزان خرمن پندار کوهی

Тааюн бо яқин чун бод ва коҳ аст

تعین با یقین چون باد و کاه است