Соқии баҷоами бодаи гулранг дар сабоҳ

ساقی بجام باده گلرنگ در صباح

Дар саҳни бӯстони з карам гуфт алслоҳ

در صحن بوستان ز کرم گفت الصلاح

То офтоби талъати соқӣ тулӯъ кард

تا آفتاب طلعت ساقی طلوع کرد

Кардем дида бар рухи хуршеди ифтитоҳ

کردیم دیده بر رخ خورشید افتتاح

Бо рӯҳ ӯ ки гуфт аласти брбкм

با روح او که گفت الست بربکم

Ҷонам чашид аз лаби соқии рӯҳи роҳ

جانم چشید از لب ساقی روح راح

То Тифли ҷоми лаъли лабаши шер гир шуд

تا طفل جام لعل لبش شیر گیر شد

Ман ёфтам зи чанги саги нафаси бдФлоҳ

من یافتم ز چنگ سگ نفس بدفلاح

Дар боғ вроғ омаду кӯҳӣ чу мушти коҳ

در باغ وراغ آمد و کوهی چو مشت کاه

Машкотро бисӯзон аз шуълаҳо сабоҳ

مشکات را بسوزان از شعله‌ها صباح