То ниҳодами бхоки он кӯи рух

تا نهادم بخاک آن کو رخ

Ёр бинмуд аз ҳамаи сўрх

یار بنمود از همه سورخ

Ваа ки дар ҷон ҳар дили афкорӣ

وه که در جان هر دل افکاری

Менамояднигор дили ҷўрх

مینماید نگار دل جورخ

Дар шаби тори ҳамчуи бадари мунир

در شب تار همچو بدر منیر

Бинмуд аз саводи гесуи рух

بنمود از سواد گیسو رخ

Рўтрш кард ёри ширини лаб

روترش کرد یار شیرین لب

Чун намӯд он рақиби бади хўрх

چون نمود آن رقیب بد خورخ

Орифон дидаанд воҷиб ро

عارفان دیده اند واجب را

Ки намояди зи мумкиноти аўрх

که نماید ز ممکنات اورخ

Дар чаман дидамаш сабоҳ чу гул

در چمن دیدمش صباح چو گل

Ки гушӯд он бути самани бўрх

که گشود آن بت سمن بورخ

Зулфу рӯйиши баҳам чу дид инсон

زلف و رویش بهم چو دید انسان

Дошт бар рӯй наргис ӯ рух

داشت بر روی نرگس او رخ