Аҳли дил дар дида рӯй дили ситонро дида анд
اهل دل در دیده روی دلستان را دیدهاند
Дар миёни ҷони ширини ҷони ҷонро дида анд
در میان جان شیرین جان جان را دیدهاند
Дидаанд дар зарраи хуршедӣ ки лошрқӣ буд
دیدهاند در ذره خورشیدی که لاشرقی بود
Дар дили як қатраи баҳри бекаронро дида анд
در دل یک قطره بحر بیکران را دیدهاند
Гарчи махлуқанд эшонро вуҷӯди хеш буд
گرچه مخلوقند ایشان را وجود خویش بود
Ҳам ба чашми зоти халлоқи ҷаҳонро дида анд
هم به چشم ذات خلّاق جهان را دیدهاند
Офарин бар хурдаи байноне ки пайдоу ниҳон
آفرین بر خردهبینانی که پیدا و نهان
Зарра бар хуршеди рӯйиши он даҳонро дида анд
ذره بر خورشید رویش آن دهان را دیدهاند
Ҳаст мроти ҷамолӣу ҷалолӣ аз азал
هست مرآت جمالی و جلالی از ازل
Мазҳари асмои ҳасани гули рухонро дида анд
مظهر اسمای حسن گلرخان را دیدهاند
Ҳбзои қавмӣ ки эшон ҷуз худо нашнохтанд
حبّذا قومی که ایشان جز خدا نشناختند
Неи яқин донистаанду неи гумонро дида анд
نی یقین دانستهاند و نی گمان را دیدهاند
Ҳақ чу як дам нест хомӯш аз баёни маърифат
حق چو یک دم نیست خاموش از بیان معرفت
Дар даҳони ҷумлаи ашёи он забонро дида анд
در دهان جمله اشیا آن زبان را دیدهاند
Кардаанд аҳли назари ҷонро тамошои ҳиҷоб
کردهاند اهل نظر جان را تماشای حجاب
Дар чаман бо ҳар ки он сарви равонро дида анд
در چمن با هر که آن سرو روان را دیدهاند
Май шносндш ки ҷуз ӯ нест мавҷӯдӣ дигар
میشناسندش که جز او نیست موجودی دگر
Гар ба сӯратҳои ӯ сарви равонро дида анд
گر به صورتهای او سرو روان را دیدهاند
Он ҷамоат каз макон ва ломакон нагузашта анд
آن جماعت کز مکان و لامکان نگذشتهاند
Ҳамчуи кӯҳии подшоҳи ломаконро дида анд
همچو کوهی پادشاه لامکان را دیدهاند