Ба қомати глрхон сарв равонанд
به قامت گلرخان سرو روانند
Ҳамаи шукри лаб ва ширин даҳонанд
همه شکر لب و شیرین دهانند
Бғмзаҳи ҷон ва дилҳо ме рубойанд
بغمزه جان و دلها می ربایند
Бъшўаҳи дили з ошиқ ме ситонанд
بعشوه دل ز عاشق می ستانند
Ба тири ғамзаи ҷонҳо сайд карданд
به تیر غمزه جان ها صید کردند
Сияҳи чашмони ҳама абрӯ камонанд
سیه چشمان همه ابرو کمانند
зи аввали дард бар ошиқ гуморанд
ز اول درد بر عاشق گمارند
Ба охири худ давоӣ бе длоннд
به آخر خود دوای بی دلانند
Дил аз рафтори хубон биқрор аст
دل از رفتار خوبان بیقرار است
Чу биншинанд худ ором ҷонанд
چو بنشینند خود آرام جانند
Шаб аз ҳиҷр батон кӯҳӣ чаҳ нолӣ
شب از هجر بتان کوهی چه نالی
Бсбҳи васлати охири мирсоннд
بصبح وصلت آخر میرسانند