Аз ҷайби адами вуҷӯд сар зад

از جیب عدم وجود سر زد

Ҷонро ғами дӯст бар ҷигар зад

جان را غم دوست بر جگر زد

Хуршед Рахш намӯд равшан

خورشید رخش نمود روشن

зи он шуъла ки моҳ дар саҳар зад

ز آن شعله که ماه در سحر زد

Ҳар чиз ки буд зад аноолҳқ

هر چیز که بود زد اناالحق

Ҳастӣ чу зи ҷумлаи сар бадар зад

هستی چو ز جمله سر بدر زد

Ҷон ҳама шуд чу қанди вшкр

جان همه شد چو قند وشکر

Зон ханда ки ёри лаб шукр зад

زان خنده که یار لب شکر زد

Дар ктм адам бадем хуфта

در کتم عدم بدیم خفته

Ногуҳи ғами шоҳи ишқ дар зад

ناگه غم شاه عشق در زد

Хуршеди Рахш чу дид кӯҳӣ

خورشید رخش چو دید کوهی

Сад бӯсаи зи давр бар қамар зад

صد بوسه ز دور بر قمر زد