Саҳар ки буии гул каз ҷониб гулзор меояд

سحر که بوی گل کز جانب گلزار میآید

зи чини турраи мишкӣни он дилдор меояд

ز چین طره مشکین آن دلدار میآید

Бадастии бода ӣ аҳмари бадастии мусҳафи фатво

بدستی باده ی احمر بدستی مصحف فتوی

Зиҳии соқии глрўён ки сӯфӣ во меояд

زهی ساقی گلرویان که صوفی وا میآید

Ҷаҳон шуд равшан аз зулмат чу он рӯи кушояди зулф

جهان شد روشن از ظلمت چو آن رو گشاید زلف

Ки аз рӯй чу хуршедаши ҳазор анвор меояд

که از روی چو خورشیدش هزار انوار میآید

зи оби дида дар кӯяш ки он хулд барин бошад

ز آب دیده در کویش که آن خلد برین باشد

Дилами ҷиноти тҷрии таҳт алонҳор меояд

دلم جنات تجری تحت الانهار میآید

Заҳри шоми сари зулфаши ҳазорон кӯҳи мипўшд

زهر شام سر زلفش هزاران کوه میپوشد

Ки чун хуршеди онмаҳи рӯи бсд изҳор меояд

که چون خورشید آنمه رو بصد اظهار میآید

зи олами гӯшаи гир эй ҷони биёади он хами абрӯ

ز عالم گوشه گیر ای جان بیاد آن خم ابرو

Нишин дар ғори дили кӯҳӣ ки ёр ғор меояд

نشین در غار دل کوهی که یار غار میآید