Биёади лаъли ту хӯни дилам шароб шавад

بیاد لعل تو خون دلم شراب شود

Чу бодаи чашми ту нав шуд ҷигар кабоб шавад

چو باده چشم تو نو شد جگر کباب شود

зи хўндл ки ду чашми ту бода май нӯшад

ز خوندل که دو چشم تو باده می نوشد

Фиғону нолаи зи хӯн чун не ва рубоб шавад

فغان و ناله ز خون چون نی و رباب شود

Дар он шабӣ ки шароб аз лаб ҳабиб хӯрам

در آن شبی که شراب از لب حبیب خورم

зи акси соид ӯ соғар офтоб шавад

ز عکس ساعد او ساغر آفتاب شود

зи нури талъат ӯ сӯхт ҳар чаҳ мавҷӯд аст

ز نور طلعت او سوخت هر چه موجود است

Бғири зулф ки бар рӯй ӯ ниқоб шавад

بغیر زلف که بر روی او نقاب شود

Чу ҳар чаҳ ҳаст ҳама ӯст зоҳрўи ботин

چو هر چه هست همه اوست ظاهرو باطن

Биё бигӯ ки барои чаҳ дар ҳиҷоб шавад

بیا بگو که برای چه در حجاب شود

Ба байни бодми хокӣ ки ҳаст гирд олуд

به بین بآدم خاکی که هست گرد آلود

Ба байн ки оинаи зот ӯ туроб шавад

به بین که آینه ذات او تراب شود

Бъолм ҷабарутаст ҷони кӯҳии маҳв

بعالم جبروت است جان کوهی محو

Чу дид хонаи тани оқибат хароб шавад

چو دید خانه تن عاقبت خراب شود