Аз лаъли ёри бодаи мо хушгувор шуд
از لعل یار باده ما خوشگوار شد
Шукри худо ки мастии ҷон бихмор шуд
شکر خدا که مستی جان بیخمار شد
Рӯзи азал ки гуфт аласту брбкм
روز ازل که گفت الست و بربکم
Гуфтеми мо балӣу худо ошкор шуд
گفتیم ما بلی و خدا آشکار شد
То дил шунид замзамаи ёрро зи ҷон
تا دل شنید زمزمه یار را ز جان
Афғону нолааш бикии сад ҳазор шуд
افغان و ناله اش بیکی صد هزار شد
Бар бод рафт он гули сероби сарви қад
بر باد رفت آن گل سیراب سرو قد
Олами зи ашку гиряи мо навбаҳор шуд
عالم ز اشک و گریه ما نوبهار شد
Аз бскаҳи хўнгристи дили ошиқони бадарад
از بسکه خونگریست دل عاشقان بدرد
Саҳроу кӯҳу дашти ҳамаи лола зор шуд
صحرا و کوه و دشت همه لاله زار شد
Кӯҳии зи каф дил наравад як нафас задан
کوهی ز کف دل نرود یک نفس زدن
Чун дар диёр дар дил ӯ ёр ғор шуд
چون در دیار در دل او یار غار شد
Зоту асмоءу сафоташро дар инсон дида анд
ذات و اسماء و صفاتش را در انسان دیده اند
Партави хуршедро дар моҳи тобон дида анд
پرتو خورشید را در ماه تابان دیده اند
Дар мақоми лии маъаи аллоҳи бадарро айёми биз
در مقام لی مع الله بدر را ایام بیض
зи аввали шаб то саҳари хуршеди рахшон дида анд
ز اول شب تا سحر خورشید رخشان دیده اند
Аз сқиҳми рбҳми ҷами таҳурӣ бе хумор
از سقیهم ربهم جم طهوری بی خمار
Бодаи навашон ҳар сабоҳ аз базми субҳон дида анд
باده نوشان هر صباح از بزم سبحان دیده اند
Аз шароби лаъли ғунча ҳар саҳар дар бӯстон
از شراب لعل غنچه هر سحر در بوستان
Булбули девонаро масту ғзлхўон дида анд
بلبل دیوانه را مست و غزلخوان دیده اند
Дар хами зулфи сиёҳ ӯ ки воллил омада аст
در خم زلف سیاه او که واللیل آمده است
Волзҳиро фии алмисли шамъи шабистон дида анд
والضحی را فی المثل شمع شبستان دیده اند
Тири мо зоғи албсри кӯи ҷузи худо чизе намонад
تیر ما زاغ البصر کو جز خدا چیزی نماند
Дар сиёҳиҳои чашми танги таркон дида анд
در سیاهی های چشم تنگ ترکان دیده اند
Ҳбзои қавмӣ ки эшон дар мақоми нестӣ
حبذا قومی که ایشان در مقام نیستی
Фақрро дар ҳар ду олами шоҳу султон дида анд
فقر را در هر دو عالم شاه و سلطان دیده اند
Кардаанд аз ҳақи гдоӣии анбиёу авлиё
کرده اند از حق گدائی انبیا و اولیا
Зонка Муҳсинро бмънии айни эҳсон дида анд
زانکه محسن را بمعنی عین احسان دیده اند
Бардаанд гӯй аз млоик дар суҷуди абрӯяш
برده اند گوی از ملایک در سجود ابرویش
Тези байноне ки воҷибро дар имкон дида анд
تیز بینانی که واجب را در امکان دیده اند
Ҳӣ ҷовиданд риндоне ки бӯсӣ аз лабаш
حی جاویدند رندانی که بوسی از لبش
Хӯрдаанду зиндагӣ аз оби ҳайвон дида анд
خورده اند و زندگی از آب حیوان دیده اند
Дар миёни гиряи арбоби назар чун офтоб
در میان گریه ارباب نظر چون آفتاب
Лаъл ӯ дар ҳуққаи ёқӯти хандон дида анд
لعل او در حقه یاقوت خندان دیده اند
Кўҳёи шакли даҳонашро ки гўӣӣ зарра аст
کوهیا شکل دهانش را که گوئی ذره است
Дар дили хуршеди рӯйиши хӯрдаи байнон дида анд
در دل خورشید رویش خورده بینان دیده اند