Чу бишунид азуи ин сухан дар ниҳон
چو بشنید ازو این سخن در نهان
Бадв гуфт к-эии паҳлавони ҷаҳон
بدو گفت کای پهلوان جهان
Дарин кори дили ҳеҷ ранҷаи мадор
درین کار دل هیچ رنجه مدار
Ки фардо чу бо ман кунад корзор
که فردا چو با من کند کارزار
Бигардам ба оварад бо ӯ чунон
بگردم به آورد با او چنان
Ки гардад дили паҳлавони шодмон
که گردد دل پهلوان شادمان
Буришро бидӯзам ба пайкони тир
برش را بدوزم به پیکان تیر
Бар хусрави орми мар ӯро асир
بر خسرو آرم مر او را اسیر
Ба хами камандаш ба хоки афканам
به خم کمندش به خاک افکنم
Ҳамеи гардану пушт ӯ башиканам
همی گردن و پشت او بشکنم
Чунин гуфт рустам ба солорхўон
چنین گفت رستم به سالارخوان
Ки пеши ору фарзонагони робхўон
که پیش آر و فرزانگان رابخوان
Нишастанд гардону рустам ба ҳам
نشستند گردان و رستم به هم
Ҳаме гуфт ҳар каси худ аз беш ва кам
همی گفت هر کس خود از بیش و کم
Шаби тираи гашт аз ҷаҳони нопадид
شب تیره گشت از جهان ناپدید
Сипедаи з рӯй ҳавои ?бардамӣад
سپیده ز روی هوا بردمید
Хурӯш хурӯс омаду захми кӯс
خروش خروس آمد و زخم کوس
Бифармуд хусрав ба солори Тӯс
بفرمود خسرو به سالار طوس
Ба пелон ва мардон бпушон замин
به پیلان و مردان بپوشان زمین
Саворони шамшер зан баргузин
سواران شمشیر زن برگزین
Чунон кун ки чун рӯз гардад ҳаме
چنان کن که چون روز گردد همی
Заминро ба мардии навардади ҳаме
زمین را به مردی نوردد همی
Фиребурз бо Ковиёнии дирафш
فریبرز با کاویانی درفش
Ҳамон номдорони зарринаи кафш
همان نامداران زرینه کفش
Бабанданд доман ба домани дарун
ببندند دامن به دامن درون
Ба майдон ба шамшер резанд хӯн
به میدان به شمشیر ریزند خون
зи дили тарси як бора берун кунанд
ز دل ترس یک باره بیرون کنند
зи кин дашт оварад пар хӯн кунанд
ز کین دشت آورد پر خون کنند
Вазин рӯй афросйоби далер
وزین روی افراسیاب دلیر
Буғурред бар сони ошуфтаи шер
بغرید بر سان آشفته شیر
Ба перон чунин гуфт к-эии номдор
به پیران چنین گفت کای نامدار
Сипаҳро ба ойин гардон бидор
سپه را به آیین گردان بدار
Бифармоӣ то ҳамчуи даии сар ба сар
بفرمای تا همچو دی سر به سر
Бабанданд бар ҷанг ҷустани камар
ببندند بر جنگ جستن کمر
зи зарбафти даҳ панҷ бар гстўон
ز زربفت ده پنج برگستوان
Яке асби андари хури паҳлавон
یکی اسب اندر خور پهلوان
Бабр назд Бурзуии озодаи хуй
ببر نزد برزوی آزاده خوی
Бигӯяш ки эй номвари ҷанги ҷӯй
بگویش که ای نامور جنگ جوی
Чу аз разми баргардии ое барам
چو از رزم برگردی آیی برم
Ба дёни додару ҷону серум
به دیان دادار و جان و سرم
Ки Эрону турони саросари тўрост
که ایران و توران سراسر توراست
Ба ман бар туро ком ва фармон равост
به من بر تو را کام و فرمان رواست
Чу бишунид перон ба кирдори бод
چو بشنید پیران به کردار باد
Биёмад паёмаш ба Бурзу бидод
بیامد پیامش به برزو بداد
Биоварад он асб ва он хоста
بیاورد آن اسب و آن خواسته
Яке зин ба гавҳар биёроста
یکی زین به گوهر بیاراسته
Ваз онҷо биёмад ба кирдори шер
وز آنجا بیامد به کردار شیر
Бар номвари бормони далер
بر نامور بارمان دلیر
Бифармуд то соз ҷанг оваранд
بفرمود تا ساز جنگ آورند
Дар он кӣна ҷустан диранг оваранд
در آن کینه جستن درنگ آورند
Баромад хурӯшидани кара ноӣ
برآمد خروشیدن کره نای
Дўрўиаҳ аз он ҳар ду пардаи сарой
دورویه از آن هر دو پرده سرای
зи бонги саворону овои кӯс
ز بانگ سواران و آوای کوس
Рух рӯз шуд ҳамчуи шаби сндрўс
رخ روز شد همچو شب سندروس
зи баси найзау гӯнаи гӯнаи дирафш
ز بس نیزه و گونه گونه درفش
Ҳавои гашти зарду кабӯду бунафш
هوا گشت زرد و کبود و بنفش
Ба кирдори дарёи замин бар дамид
به کردار دریا زمین بر دمید
з ҳар сӯй чун шоҳ лашкар кашид
ز هر سوی چون شاه لشکر کشید
Саворон ба майдон давон тохтанд
سواران به میدان دوان تاختند
Ба гурзи гарон гардан афрохтанд
به گرز گران گردن افراختند
Чу хсрўчнон дид коФросёб
چو خسروچنان دید کافراسیاب
зи мардон замин кард дарёии об
ز مردان زمین کرد دریای آب
Ба эрониён гуфт чандини диранг
به ایرانیان گفت چندین درنگ
зи баҳр чаҳ созед бар дашти ҷанг
ز بهر چه سازید بر دشت جنگ
Биҷӯшед бар зин ва ҷанг оваред
بجوشید بر زین و جنگ آورید
Сари душманони зер санг оваред
سر دشمنان زیر سنگ آورید
Дарин буд хусрав ки Бурзуи далер
درین بود خسرو که برزو دلیر
Ба майдон дар омад ба кирдори шер
به میدان در آمد به کردار شیر
Камоне ба бозуу найза ба даст
کمانی به بازو و نیزه به دست
Ба кирдори пел бар ошуфтаи маст
به کردار پیل بر آشفته مست
Яке тарки заррини ниҳода ба сар
یکی ترک زرین نهاده به سر
Бибаста миёнро ба заррини камар
ببسته میان را به زرین کمر
Ҷаҳандаи сутураш чу боди бузон
جهنده ستورش چو باد بزان
Чунин гуфт Бурзу ба эрониён
چنین گفت برزو به ایرانیان
Ки он марди номи оўрҷнги ҷӯй
که آن مرد نام آورجنگ جوی
Ки бо ман ба майдон дар оварад рӯй
که با من به میدان در آورد روی
Ҳамоно ки шуд сайр аз корзор
همانا که شد سیر از کارزار
Наомад ба новирди шери шикор
نیامد به ناورد شیر شکار
Куҷо шуд фиребурзи коўсу Тӯс
کجا شد فریبرز کاوس و طوس
Каз оварад шуд рӯй шани сндрўс
کز آورد شد روی شان سندروس
Ҳамоно ки ноинди пешам ба ҷанг
همانا که نایند پیشم به جنگ
Чаҳ синҷиди ҳамеи Ғарми пеши паланг
چه سنجد همی غرم پیش پلنگ
Чу бишунид азуи шоҳи ганди оварон
چو بشنید ازو شاه گند آوران
Чунин гуфт зони пас ба номи оварон
چنین گفت زآن پس به نام آوران
зи лашкари яке мард берун шавед
ز لشکر یکی مرد بیرون شوید
Ба оварад бо ӯ ба ҳомӯн шавед
به آورد با او به هامون شوید
Ба оварад бо ӯ камӣн оваред
به آورد با او کمین آورید
зи асбаш ба рӯй замин оваред
ز اسبش به روی زمین آورید
Аз эрониён кас нашуд кӣнаи хоҳ
از ایرانیان کس نشد کینه خواه
Фурӯ монад бар ҷои шоҳу сипоҳ
فرو ماند بر جای شاه و سپاه
Фаромарз ҷӯшед аз пеши саф
فرامرز جوشید از پیش صف
Ҳаме бар лаб оварад аз кӣнаи каф
همی بر لب آورد از کینه کف
Бадв гуфт гургин ки эй номдор
بدو گفت گرگین که ای نامدار
Ҳамовардат омад бар орои кор
هماوردت آمد بر آرای کار
Фаромарз гуфт эй гӯи номи ҷӯй
فرامرز گفت ای گو نام جوی
Аз эдар бирав то занони пеши ӯй
از ایدر برو تا زنان پیش اوی
Ба оварад бо ӯ замонӣ бигард
به آورد با او زمانی بگرد
Ба найзаи баровар ба хуршеди гирд
به نیزه برآور به خورشید گرد
Бидон то бубинам ки Бурзу ба ҷанг
بدان تا ببینم که برزو به جنگ
Чаҳ созад ба кин ва чаҳ гирад ба чанг
چه سازد به کین و چه گیرد به چنگ
Бадв гуфт гургин бад-ӣни кимиё
بدو گفت گرگین بدین کیمیا
Фикандӣ танам дар дами аждаҳо
فکندی تنم در دم اژدها
Агар ман битобам зи фармонати сар
اگر من بتابم ز فرمانت سر
Нахонанд гардони марои кӣнаи вар
نخوانند گردان مرا کینه ور
Бирафтам ман акнӯн ба фармони ту
برفتم من اکنون به فرمان تو
Ба дёни додару паймони ту
به دیان دادار و پیمان تو
Чу бинӣ казу бар ман ояд ситам
چو بینی کزو بر من آید ستم
Набошӣ барин ҷой бар беш ва кам
نباشی برین جای بر بیش و کم
Биёе ба майдони ин ҷанги ҷӯй
بیایی به میدان این جنگ جوی
НаМонӣ ки оради марои бад ба рӯй
نمانی که آرد مرا بد به روی
Ки донам ки бо ӯ нтобам ба ҷанг
که دانم که با او نتابم به جنگ
Ба овардга чун кушояди ду чанг
به آوردگه چون گشاید دو چنگ
Бигуфт ин ва омад ба майдони давон
بگفت این و آمد به میدان دوان
Ба Бурзу чунин гуфт к-эии паҳлавон
به برزو چنین گفت کای پهلوان
Чаҳ тозӣ ба майдони туро кин з кист
چه تازی به میدان تو را کین ز کیست
Ки гардун ба марг ту хоҳад гирист
که گردون به مرگ تو خواهد گریست
Бадв гуфт Бурзуии к-эии номдор
بدو گفت برزوی کای نامدار
Барошуфт бо ту магари рӯзгор
برآشفت با تو مگر روزگار
Ҳамоно ки аз хеш сайр омадӣ
همانا که از خویش سیر آمدی
Ки чунин ба чангол шер омадӣ
که چونین به چنگال شیر آمدی
Буғурред ва чун шери нари ?бардамӣад
بغرید و چون شیر نر بردمید
Бузади дасту гурзи гарон бар кашид
بزد دست و گرز گران بر کشید
зи бозу бурун кард гургин камон
ز بازو برون کرد گرگین کمان
Яке тир зад бар сари паҳлавон
یکی تیر زد بر سر پهلوان
Ба афсуну найрангу чора ба дашт
به افسون و نیرنگ و چاره به دشت
Замонӣ бар оварад бо ӯ бгшт
زمانی بر آورد با او بگشت
Ду лашкари назора бар он ҳар давон
دو لشکر نظاره بر آن هر دوان
Ки чун гашт хоҳад сипеҳри равон
که چون گشت خواهد سپهر روان
Ба майдон нигаҳ кард шоҳи ҷаҳон
به میدان نگه کرد شاه جهان
Фаромарзро гуфт к-эии паҳлавон
فرامرز را گفت کای پهلوان
Набояд ки бар дасти ин номдор
نباید که بر دست این نامدار
Шавад куштаи гургин дарин корзор
شود کشته گرگین درین کارزار
Дар омад ба майдон чу ғуррандаи шер
در آمد به میدان چو غرنده شیر
Ҷавони ҷаҳони ҷӯй , гирди далер
جوان جهان جوی، گرد دلیر
Ба Бурзуии широўзн овоз дод
به برزوی شیراوزن آواز داد
Ки эй паҳлавони зодаи поки зод
که ای پهلوان زاده پاک زاد
На марди набард туаст ин савор
نه مرد نبرد تو است این سوار
Ҳамовардат омад бророи кор
هماوردت آمد برآرای کار
Ба гургин чунин гуфт к-эии номвар
به گرگین چنین گفت کای نامور
Бимон то бабандам ба кинаши камар
بمان تا ببندم به کینش کمر
Чу Бурзуии ҷанговар ӯро бидид
چو برزوی جنگاور او را بدید
Бпжмрд бар ҷойу дам дар кашид
بپژمرد بر جای و دم در کشید
Фаромарзро дид бо ёлу брз
فرامرز را دید با یال و برز
Камоне ба бозуаш ва дар дасти гурз
کمانی به بازوش و در دست گرز
Дилаши гашт дар бар зи андешаи хӯн
دلش گشت در بر ز اندیشه خون
Ту гуфтӣ зи зин андар омад нигун
تو گفتی ز زین اندر آمد نگون
Ба нармӣ бадв гуфт к-эии ҷанги ҷӯй
به نرمی بدو گفت کای جنگ جوی
Чаҳ тозӣ ба майдони чунин пўии пўӣ
چه تازی به میدان چنین پوی پوی
Ба овардгоҳ аз чаҳ диромдӣ
به آوردگاه از چه دیرآمدی
Ҳамоно ки аз ҷанг сайр омадӣ
همانا که از جنگ سیر آمدی
Фаромарз гуфт эй спҳдортўр
فرامرز گفت ای سپهدارتور
Ҳаме разм бошад марои ҷои сур
همی رزم باشد مرا جای سور
Чу даии бозгаштами зи овардгоҳ
چو دی بازگشتم ز آوردگاه
Худу номдорони Эрони сипоҳ
خود و نامداران ایران سپاه
Ба мешод буданд гардони ҳама
به می شاد بودند گردان همه
Худу шоҳ ( ва ) гардани кашони рама
خود و شاه (و) گردن کشان رمه
Марои шоҳи изоишон фузун дод май
مرا شاه ازایشان فزون داد می
Ҳаме хӯрд бар ёди коўс ва кӣ
همی خورد بر یاد کاوس و کی
Чу Бурзуӣ бишунид овози ӯй
چو برزوی بشنید آواز اوی
Бидонаст он чорау рози ӯй
بدانست آن چاره و راز اوی
Чунин гуфт бо хештан кин савор
چنین گفت با خویشتن کاین سوار
Чу ошуфтаи ширӣ ба дашти шикор
چو آشفته شیری به دشت شکار
На он номвари мард пархош ҷӯаст
نه آن نامور مرد پرخاش جوست
Ба овозу пайкори борӣ на ӯст
به آواز و پیکار باری نه اوست
Сипаҳдори Бурзуӣ овоз дод
سپهدار برزوی آواز داد
Фаромарзро гуфт к-эии поки зод
فرامرز را گفت کای پاک زاد
Маро дар дил афтод дигари гумон
مرا در دل افتاد دیگر گمان
Ба хуршеду шамшеру гурзи гарон
به خورشید و شمشیر و گرز گران
Ки он мард кӯ кард бо ман набард
که آن مرد کو کرد با من نبرد
зи хуршед рахшон баровард гирд
ز خورشید رخشان برآورد گرد
Куҷо шуд ки имрӯзи номад ба ҷанг
کجا شد که امروز نامد به جنگ
Ба дарё дарун шуд магар чун наҳанг
به دریا درون شد مگر چون نهنگ
Ҳамеи гурз ва ин найзау бодпоӣ
همی گرز و این نیزه و بادپای
Ҳамеи ҷавшану тиру рӯмии қабоӣ
همی جوشن و تیر و رومی قبای
Ки бо туаст бо ӯ бади андари набард
که با توست با او بد اندر نبرد
Надории ту худ тоби мардони мард
نداری تو خود تاب مردان مرد
Чаҳ найрангсозӣ ба майдон кунун
چه نیرنگ سازی به میدان کنون
Ба чора ба оварадсозӣ фусун
به چاره به آورد سازی فسون
ФромрзгФтш ки девона Эй
فرامرزگفتش که دیوانه ای
Чунин бо хирад аз чаҳ бегона Эй
چنین با خرد از چه بیگانه ای
Ҳамоно ки бо ту ман андари набард
همانا که با تو من اندر نبرد
Ба гардуни барангехтами тираи гирд
به گردون برانگیختم تیره گرد
Надорӣ ҳамоно кунун тоби ҷанг
نداری همانا کنون تاب جنگ
Ҳамеи чораи ҷӯии зи ҷанги паланг
همی چاره جویی ز جنگ پلنگ
Нишони Таҳамтани ҳама боз дод
نشان تهمتن همه باز داد
Ҷавони хираи андари гумони аўФтод
جوان خیره اندر گمان اوفتاد
Бадв гуфт Бурзуии к-эии паҳлавон
بدو گفت برزوی کای پهلوان
Чаҳ номӣу ном ту чист азгўон ?
چه نامی و نام تو چیست ازگوان؟
Фаромарз гуфташ ки ман рустамам
فرامرز گفتش که من رستمم
Ҳам аз тухмаи номвари нирмм
هم از تخمه نامور نیرمم
Манам пӯри дастони соми савор
منم پور دستان سام سوار
Наёрад ба мардӣ чу ман рӯзгор
نیارد به مردی چو من روزگار
Ҳамаи коми ман ҷанги шерон буд
همه کام من جنگ شیران بود
Нишотами зи хӯни далерон буд
نشاطم ز خون دلیران بود
Дили лашкари шоҳи афросйоб
دل لشکر شاه افراسیاب
Шуд аз оташи теғи тезами кабоб
شد از آتش تیغ تیزم کباب
Бадв гуфт рустам ки ном ту чист
بدو گفت رستم که نام تو چیست
Ки зояндаро бар ту бояд гирист
که زاینده را بر تو باید گریست
Чу бишунид Бурзуӣ бигирист зор
چو بشنید برزوی بگریست زار
з дида баборед хӯн бар канор
ز دیده ببارید خون بر کنار
зи Суҳроб ёд омадаш аз падар
ز سهراب یاد آمدش از پدر
Бадв гуфт к-эии гирди пари хошхр
بدو گفت کای گرد پر خاشخر
Туро чун саворони дил ва шарм нест
تو را چون سواران دل و شرم نیست
Касеро ба наздикат озарм нест
کسی را به نزدیکت آزرم نیست
Ки чунон савории абои шоху ёл
که چونان سواری ابا شاخ و یال
Фаровон ба мардӣу андак ба сол ,
فراوان به مردی و اندک به سال،
Бикуштӣ чунон номвари мард ро
بکشتی چنان نامور مرد را
Баровардӣ аз ҷон ӯ гирд ро
برآوردی از جان او گرد را
Дилатро бар ӯ бар наёвард меҳр
دلت را بر او بر نیاورد مهر
Ҳамеи об шармат наомад ба чеҳр
همی آب شرمت نیامد به چهر
Фаромарз гуфташ ки эй номи ҷӯй
فرامرز گفتش که ای نام جوی
зи баҳри тани хештани чораи ҷӯй
ز بهر تن خویشتن چاره جوی
Ки ман бо ту пайкор чунон кунам
که من با تو پیکار چونان کنم
Ки зояндаро бар ту гирён кунам
که زاینده را بر تو گریان کنم
Ба нӯки синони дидаи ?ут бар кунам
به نوک سنان دیده ات بر کنم
Танатро ба хоки сиёҳи афканам
تنت را به خاک سیاه افکنم
Бигуфт ин вомди давони сӯии ҷанг
بگفت این وآمد دوان سوی جنگ
Яке гурзаи гови пайкар ба чанг
یکی گرزه گاو پیکر به چنگ
Буғурред монанди дарёи далер
بغرید مانند دریا دلیر
Ба Бурзу дар омад ба кирдори шер
به برزو در آمد به کردار شیر
Баровард бозуу бргФти ном
برآورد بازو و برگفت نام
Ки ман рустамам , пӯри дастони сом
که من رستمم، پور دستان سام
Сипар бар сар оварад Бурзу чу бод
سپر بر سر آورد برزو چو باد
Фаромарзи бозу бар ва бар кушод
فرامرز بازو بر و بر گشاد
Ҳамеи кӯфт чун путки оҳангарон
همی کوفت چون پتک آهنگران
Чунон чун буд захми ганди оварон
چنان چون بود زخم گند آوران
Наҷунбед бар зини сипаҳдори нав
نجنبید بر زین سپهدار نو
Ту гуфтӣ ҳаме гардиш ифшоанд гӯ
تو گفتی همی گردش افشاند گو
Барангехти Бурзуии бораи зкин
برانگیخت برزوی باره زکین
Билразед гуфтӣ зи тобиши замин
بلرزید گفتی ز تابش زمین
Баровард гурзи гаронро ба дӯш
برآورد گرز گران را به دوش
Ҳамеи кӯфт то гашт бетоб ва туаш
همی کوفت تا گشت بی تاب و توش
зи баси захми купол бар дашти кин
ز بس زخم کوپال بر دشت کین
Ту гуфтӣ ки шуд пора рӯй замин
تو گفتی که شد پاره روی زمین
зи баси тоб ӯ асбро рафт ҳуш
ز بس تاب او اسب را رفت هوش
Фурӯ рафт дасташ ба сӯрохи мӯш
فرو رفت دستش به سوراخ موش
БиФтоди Бурзуӣ чун пели маст
بیفتاد برزوی چون پیل مست
Фаромарз бикшод он гоҳи даст
فرامرز بگشاد آن گاه دست
Камандаши зи фитрок зин баргушод
کمندش ز فتراک زین برگشاد
ДроФкнд дар гардани поки зод
درافکند در گردن پاک زاد
Чунин гуфт кинро ба наздики шоҳ
چنین گفت کاین را به نزدیک شاه
Барам то бибинанди шоҳу сипоҳ
برم تا ببینند شاه و سپاه
БиФшорди рону барангехти асб
بیفشارد ران و برانگیخت اسب
Хурӯшед монанди озргшсб
خروشید مانند آذرگشسب
Чу аз дўроФросёб он бидид
چو از دورافراسیاب آن بدید
Бузади дасту теғ аз миён бар кашид
بزد دست و تیغ از میان بر کشید
Ба лашкар чунин гуфт ҷанг оваред
به لشکر چنین گفت جنگ آورید
Сари номвари зер санг оваред
سر نامور زیر سنگ آورید
Ммониди коиронёни дррснд
ممانید کایرانیان دررسند
Ҷаҳони ҷӯии навро ба ҳам барзананд
جهان جوی نو را به هم برزنند
Чу бишунид перон бар ошуфт сахт
چو بشنید پیران بر آشفت سخت
Ҳаме гуфт комрўзи баргашти бахт
همی گفت کامروز برگشت بخت
Биоварад номи оварони сад ҳазор
بیاورد نام آوران صد هزار
Ҳамаи найзаи дорони ханҷари гузор
همه نیزه داران خنجر گزار
Чу назд ҷаҳони ҷӯй нав тохтанд
چو نزد جهان جوی نو تاختند
Ба кини далерон сар афрохтанд
به کین دلیران سر افراختند
Чунин гуфт перон ки ҷанг оваред
چنین گفت پیران که جنگ آورید
Ҳамаи ройу расм паланг оваред
همه رای و رسم پلنگ آورید
Ҷаҳони паҳлавон дар миён оваред
جهان پهلوان در میان آورید
Сарашро ба гурз гарон башиканед
سرش را به گرز گران بشکنید
Бидон то мари ӯро ба чанг оваред
بدان تا مر اورا به چنگ آورید
Бар оварда номаш ба нанг оваред
بر آورده نامش به ننگ آورید
Чу Кайхусрав аз пушти пел он бидид
چو کیخسرو از پشت پیل آن بدید
Хурӯшӣ чу шери жён бар кашид
خروشی چو شیر ژیان بر کشید
Ки эй номдорон набард оваред
که ای نامداران نبرد آورید
Сари душманони зер гирд оваред
سر دشمنان زیر گرد آورید
Сабки теғи тез аз миён баркашид
سبک تیغ تیز از میان برکشید
Ба назд фаромарз рустам кашид
به نزد فرامرز رستم کشید
Ки Бурзу бипечед зи хами каманд
که برزو بپیچید ز خم کمند
Сар впоиш оварда ҷумла ба банд
سر وپایش آورده جمله به بند
Набояд ки вайро ситонанд боз
نباید که وی را ستانند باز
Шавад дигари ин кор бар мо дароз
شود دیگر این کار بر ما دراز
Чу бишунид Гӯдарз ва гургину Гев
چو بشنید گودرز و گرگین و گیو
Ҳамон номдорону гардони ню
همان نامداران و گردان نیو
Ҳамаи номдорони эрониён
همه نامداران ایرانیان
Бар он ҷанги бастанд яксар миён
بر آن جنگ بستند یکسر میان
Фиребурзи Ковӯсу Густаҳму Тӯс
فریبرز کاووس و گستهم و طوس
Бибастанд бар кӯҳаи пели кӯс
ببستند بر کوهه پیل کوس
Чу рустам шуд огоҳ аз он корзор
چو رستم شد آگاه از آن کارزار
Вази он гардишу бахшишу гиру дор
وز آن گردش و بخشش و گیر و دار
Зуввора бифармуд то бар нишаст
زواره بفرمود تا بر نشست
Худу номдорони хусрави параст
خود و نامداران خسرو پرست
зи лашкар бурун кун савории ҳазор
ز لشکر برون کن سواری هزار
Фаромарзро бош дар ҷанги ёр
فرامرز را باش در جنگ یار
Набояд ки душман шавад чираи даст
نباید که دشمن شود چیره دست
Раҳо гардад аз банд , он пели маст
رها گردد از بند، آن پیل مست
Зуввора чу омад ба наздики ӯй
زواره چو آمد به نزدیک اوی
Ҳамеи тохт бар ҳар сӯеи ҷанги ҷӯй
همی تاخت بر هر سویی جنگ جوی
Ба гардиши даруни лашкарии ҷанги соз
به گردش درون لشکری جنگ ساز
Ҳаме кард бар лашкар тарк тоз
همی کرد بر لشکر ترک تاز
зи фитроки бигушодаи печони каманд
ز فتراک بگشاده پیچان کمند
Яке жанда пел овареда ба банд
یکی ژنده پیل آوریده به بند
Бар он хоки Бурзуӣ чун пели маст
بر آن خاک برزوی چون پیل مست
Ба хами каманди андаруни ёлу даст
به خم کمند اندرون یال و دست
Фаромарзи танро ниҳода ба ҷанг
فرامرز تن را نهاده به جنگ
Ҳамеи тохт ҳар сӯй ҳамчун паланг
همی تاخت هر سوی همچون پلنگ
Ба як дасти гурз ва ба дигари Аннан
به یک دست گرز و به دیگر عنان
Киёнии камари бастаи андрмён
کیانی کمر بسته اندرمیان
Зуввора чу дидаш бар он сози ҷанг
زواره چو دیدش بر آن ساز جنگ
Ба майдон дар омад бёзиди чанг
به میدان در آمد بیازید چنگ
Ба як ҳамла бар ҳам шикасташи сипоҳ
به یک حمله بر هم شکستش سپاه
Пароканда шуд лашкари кӣнаи хоҳ
پراکنده شد لشکر کینه خواه
Ба назд фаромарз омад чу бод
به نزد فرامرز آمد چو باد
Бадв гуфт к-эии шери фаррухи нажод
بدو گفت کای شیر فرخ نژاد
Чаҳ дории мари ин девро сар ба банд
چه داری مر این دیو را سر به بند
Ба хокаш даровар зи хами каманд
به خاکش در آور ز خم کمند
Ба ман даҳ ту инро ва бигушоӣ даст
به من ده تو این را و بگشای دست
Ба перону ҳумон чу ошуфтаи маст
به پیران و هومان چو آشفته مست
Фаромарз гуфт эй диловари савор
فرامرز گفت ای دلاور سوار
Мари инро бабр то бар шаҳриёр
مر این را ببر تا بر شهریار
Ба мардии мари инро аз эдар бабр
به مردی مر این را از ایدر ببر
Ба назд саворони прхошхр
به نزد سواران پرخاشخر
Яке анҷумани лашкари номвар
یکی انجمن لشکر نامور
Бабр ҳамчунин то бар тоҷўр
ببر همچنین تا بر تاجور
Вази онҷо ба назд ҷаҳони паҳлавон
وز آنجا به نزد جهان پهلوان
Бидон то шавад шоду равшани равон
بدان تا شود شاد و روشن روان
Бибинад ҳамеи паҳлавӣу ёли ӯй
ببیند همی پهلوی و یال اوی
Ки чун буд пайкори прхошҷўӣ
که چون بود پیکار پرخاشجوی
Бадв дод он гоҳи хами каманд
بدو داد آن گاه خم کمند
Сару пой Бурзуӣ карда ба банд
سر و پای برزوی کرده به بند
Зуввора ба асб андар оварад пой
زواره به اسب اندر آورد پای
Ҳамеи тохт то сӯии пардаи сарой
همی تاخت تا سوی پرده سرای
Пиёда , давон , дасти баста чу санг
پیاده، دوان، دست بسته چو سنگ
Ҳамеи баради Бурзуиро чун паланг
همی برد برزوی را چون پلنگ
Саворон ба гардиши давони зобулӣ
سواران به گردش دوان زابلی
Кашида ҳамаи ханҷари кобулӣ
کشیده همه خنجر کابلی
Чу аз даври афросйоб он бидид
چو از دور افراسیاب آن بدید
Ба перони виса ҳаме бингаред
به پیران ویسه همی بنگرید
Ки лашкар барон сӯии Бурзуии шер
که لشکر بران سوی برزوی شیر
Сари номдорон даровар ба зер
سر نامداران در آور به زیر
Ки бурданди Бурзуиро то занон
که بردند برزوی را تا زنان
Пиёда ба Эрон ва бар сари занон
پیاده به ایران و بر سر زنان
Бакӯшеду вайро ба чанг оваред
بکوشید و وی را به چنگ آورید
Магари паҳлавонро ба чанг оваред
مگر پهلوان را به چنگ آورید
Бигуфт ин ва аз ҷой ангехт асб
بگفت این و از جای انگیخت اسب
Биёмад ба кирдори озргшсб
بیامد به کردار آذرگشسب
Зуввора чу аз давр ӯро бидид
زواره چو از دور او را بدید
Бузади дасту гурзи гарон бар кашид
بزد دست و گرز گران بر کشید
Ҳамаи лашкари тарки пайрави ҷавон
همه لشکر ترک پیرو جوان
Кушоданд бозу ба тири вкмон
گشادند بازو به تیر وکمان
Зуввора чу дид он чунон хира шуд
زواره چو دید آن چنان خیره شد
Ҷаҳони пеши чашмаши ҳама тира шуд
جهان پیش چشمش همه تیره شد
Ба дил гуфт тарсам ки омад замон
به دل گفت ترسم که آمد زمان
Раҳо гардад аз банди шери жён
رها گردد از بند شیر ژیان
Бимонад серуми зери нанги андарун
بماند سرم زیر ننگ اندرون
Таҳамтани баборади бад-ӣни кӣнаи хӯн
تهمتن ببارد بدین کینه خون
Ба назд фаромарзи ҳумон ба кин
به نزد فرامرز هومان به کین
Ҳаме бар навардед рӯй замин
همی بر نوردید روی زمین
з ҳар сӯ камӣн карда бар паҳлавон
ز هر سو کمین کرده بر پهلوان
Фаромарзро карда андари миён
فرامرز را کرده اندر میان
з ҳар сӯ ки рафтӣ ҷаҳони ҷӯии мард
ز هر سو که رفتی جهان جوی مرد
Бар оварадӣ аз ҷони бадхоҳи гирд
بر آوردی از جان بدخواه گرد
Басии номдорон лашкар бикушт
بسی نامداران لشکر بکشت
Чу лашкар чунон дид бинмуд пушт
چو لشکر چنان دید بنمود پشت
Ба ҳумон чунин гуфт эй бдкнш
به هومان چنین گفت ای بدکنش
Сазовори пиғораҳу сарзаниш
سزاوار پیغاره و سرزنش
Чаро чун занони чораи ҷӯӣ ба ҷанг
چرا چون زنان چاره جویی به جنگ
Камӣноварӣ пеши ҷангии паланг
کمین آوری پیش جنگی پلنگ
Чу ман бо ту рӯй андари орм ба рӯй
چو من با تو روی اندر آرم به روی
Ҳамаи пушти байнами зи пайкор рӯй
همه پشت بینم ز پیکار روی
Худу номдорон ба бироаҳу роҳ
خود و نامداران به بیراه و راه
Шӯй то ба наздики турони сипоҳ
شوی تا به نزدیک توران سپاه
Бадв гуфт ҳумон ки эй номвар
بدو گفت هومان که ای نامور
Аз он роҳ гирем ба пирӯзгар
از آن راه گیریم به پیروزگر
Ки Бурзуии номовар аз банди ту
که برزوی نام آور از بند تو
Шавад руста аз чангу пайванди ту
شود رسته از چنگ و پیوند تو
Аз он номдорони турони сипоҳ
از آن نامداران توران سپاه
Бигиранд пеши ту ҳар сӯии роҳ
بگیرند پیش تو هر سوی راه
Ҷаҳондори афросйоби далер
جهاندار افراسیاب دلیر
Ба ҷанги зуввораи сет монанди шер
به جنگ زواره ست مانند شیر
Бипечед аз он гуфт ӯ ҷанги ҷӯй
بپیچید از آن گفت او جنگ جوی
Барангехти бора ба пайкори ӯй
برانگیخت باره به پیکار اوی
Чу диданди эрониёни ҷанги ӯй
چو دیدند ایرانیان جنگ اوی
Ба пайкор турон ниҳоданд рӯй
به پیکار توران نهادند روی
Биҷунбед Кайхусрав аз пушти пел
بجنبید کیخسرو از پشت پیل
Замини гашт бар сони дарёии нил
زمین گشت بر سان دریای نیل
Ду лашкар ба ҷанг андар овехтанд
دو لشکر به جنگ اندر آویختند
Ҳамеи як ба дигар бар омехтанд
همی یک به دیگر بر آمیختند
Падарро надонист фарзанди боз
پدر را ندانست فرزند باز
Чу бежан чунон дид ҷанги дароз
چو بیژن چنان دید جنگ دراز
Яке бар хурӯшед чун пели маст
یکی بر خروشید چون پیل مست
Ба гурзгарони баради он гоҳи даст
به گرزگران برد آن گاه دست
Ба Гӯдарзён гуфт ҷанг оваред
به گودرزیان گفت جنگ آورید
Магари номдорон ба чанг оваред
مگر نامداران به چنگ آورید
Бабандем домани як андар дигар
ببندیم دامن یک اندر دگر
Ба таркон намоем яксар ҳунар
به ترکان نماییم یکسر هنر
Бирафтанд Гӯдарзёни даҳ ҳазор
برفتند گودرزیان ده هزار
Сари афрозашони бежани номдор
سر افرازشان بیژن نامدار
Бар он сӯи куҷо буд афросйоб
بر آن سو کجا بود افراسیاب
Ҷаҳон кард монанди дарёии об
جهان کرد مانند دریای آب
Бадв гуфт к-эии тарки шӯридаи бахт
بدو گفت کای ترک شوریده بخت
Ки гиряд ҳаме бар ту бар тоҷу тахт
که گرید همی بر تو بر تاج و تخت
Туро нест ҷузи чора ҷустан ба ҷанг
تو را نیست جز چاره جستن به جنگ
Чу рӯбаҳи гурезии зи пеши паланг
چو روبه گریزی ز پیش پلنگ
Чунинаст ойини номи оварон
چنین است آیین نام آوران
Ба пайкори шерону ганди оварон
به پیکار شیران و گند آوران
Туро омадан эдар аз баҳр чист
تو را آمدن ایدر از بهر چیست
Ҳамоно ндонӣ ки ин мард кист
همانا ندانی که این مرد کیست
Сар ту нашуд сайри азин доварӣ
سر تو نشد سیر ازین داوری
Ки ҳар дами яке марди нав оварӣ
که هر دم یکی مرد نو آوری
Сипории мар ӯро ба шамшери тез
سپاری مر او را به شمشیر تیز
Набинад аз он пас зи ту ҷузи гурез
نبیند از آن پس ز تو جز گریز
Зуввора чу бишунид овози ӯй
زواره چو بشنید آواز اوی
Ба ҷанги андаруни чорау сози ӯй
به جنگ اندرون چاره و ساز اوی
Ки бежан бидон сӯй лашкар кашид
که بیژن بدان سوی لشکر کشید
Хурушон чу дарёии кини ?бардамӣад
خروشان چو دریای کین بردمید
Ба бежан чунин гуфт к-эии номвар
به بیژن چنین گفت کای نامور
Ба гардони зи мардӣ бар оварда сар
به گردان ز مردی بر آورده سر
Ту ин номвари бастаи зин дар бабр
تو این نامور بسته زین در ببر
Ба наздики гардони пирӯзгар
به نزدیک گردان پیروزگر
Ки то ман намоям ба афросйоб
که تا من نمایم به افراسیاب
Бад-ӣни хоки тира яке равад об
بدین خاک تیره یکی رود آب
Ба бежани супурд онгаҳе баста ро
به بیژن سپرد آنگهی بسته را
Чунон номвари марди дили хаста ро
چنان نامور مرد دل خسته را
Вазони пас бузади дасту гурзгарон
وزان پس بزد دست و گرزگران
Бар оварад чун путки оҳангарон
بر آورد چون پتک آهنگران
Дар он лашкари шоҳ таркон фитод
در آن لشکر شاه ترکان فتاد
Чу ошуфтаи дарё ва чун тунди бод
چو آشفته دریا و چون تند باد
Пароканд аз икдгршони чунон
پراکند از یکدگرشان چنان
Ки боди хазони баргҳои рузон
که باد خزان برگ های رزان
Чу наздикии шоҳ таркон расед
چو نزدیکی شاه ترکان رسید
Хурӯшӣ чу шери жён бар кашид
خروشی چو شیر ژیان بر کشید
Гирифташ камаргоҳи марди далер
گرفتش کمرگاه مرد دلیر
Бар он сон ки Ғарм жён нараҳ шер
بر آن سان که غرم ژیان نره شیر
Ба абрӯи дроФкнд аз хашми чин
به ابرو درافکند از خشم چین
Бидон то мар ӯро рибоед зи зин
بدان تا مر او را رباید ز زین
Бузади дасти афросйоби далер
بزد دست افراسیاب دلیر
Гирифташ камаргоҳи арғндаҳи шер
گرفتش کمرگاه ارغنده شیر
Ҳаме зӯр кард ин бар он , он бар ин
همی زور کرد این بر آن، آن بر این
Бидон то дар уфтад якеро зи зин
بدان تا در افتد یکی را ز زین
Зуввора дар ин буд каз пас давон
زواره در این بود کز پس دوان
Саворӣ дар омад чу шери жён
سواری در آمد چو شیر ژیان
Сипаҳдори шида ки рӯзи набард
سپهدار شیده که روز نبرد
Ба мардӣ бар оварадӣ аз шери гирд
به مردی بر آوردی از شیر گرد
зи тухми Фаридун ( ва ) афросйоб
ز تخم فریدون (و) افراسیاب
Паноҳи бузургону зебои гоҳ
پناه بزرگان و زیبای گاه
Бар оварад ногоҳ гурзи гарон
بر آورد ناگاه گرز گران
Бидон то занад бар сари паҳлавон
بدان تا زند بر سر پهلوان
зи неруи ткоўр дар омад ба рӯй
ز نیرو تکاور در آمد به روی
БиФтод аз пушт ӯ кӣнаи ҷӯй
بیفتاد از پشت او کینه جوی
Ҳам андари замони асб бар пои ҷуст
هم اندر زمان اسب بر پای جست
Яке дасти мард сипаҳбад бахаст
یکی دست مرد سپهبد بخست
Зуввораи камаргоҳи афросйоб
زواره کمرگاه افراسیاب
Гирифтаи з ҳар ду шудаи зӯру тоб
گرفته ز هر دو شده زور و تاب
зи баси зӯру пархоши перу ҷавон
ز بس زور و پرخاش پیر و جوان
Ту гуфтӣ надоранд дар тани равон
تو گفتی ندارند در تن روان
Бполўд аз ҳар ду тани хӯну хуй
بپالود از هر دو تن خون و خوی
Ҳам аз паҳлавони зода ва ҳам з кӣ
هم از پهلوان زاده و هم ز کی
Дил ҳар ду дар бар тпидн гирифт
دل هر دو در بر طپیدن گرفت
Чу хӯнашони зи нохун чакидан гирифт
چو خونشان ز ناخن چکیدن گرفت