Вазин рӯй рустам чу шери жён
وزین روی رستم چو شیر ژیان
Биёмад бар пилсм дар замон
بیامد بر پیلسم در زمان
Ба тундӣ бирав тир борон гирифт
به تندی برو تیر باران گرفت
Каманду камон саворон гирифт
کمند و کمان سواران گرفت
Чу пайкор ӯ дид тарки далер
چو پیکار او دید ترک دلیر
Бадв гуфт к-эй номвар нараҳ шер
بدو گفت کای نامور نره شیر
Марои разми гардони бадии базмгоҳ
مرا رزم گردان بدی بزمگاه
Натарсам чу байнам чу ту сад сипоҳ
نترسم چو بینم چو تو صد سپاه
На комуси ҷангӣ на хоқони чин
نه کاموس جنگی نه خاقان چین
На аз шоҳу гардони Эрони замин
نه از شاه و گردان ایران زمین
Мапиндоргар чархи гардони шӯй
مپندار گر چرخ گردان شوی
Ба мардӣ чу соми Наримони шӯй
به مردی چو سام نریمان شوی
Барин дашти гардии зи чангами раҳо
برین دشت گردی ز چنگم رها
Нагирӣ дигар назд хусрави баҳо
نگیری دگر نزد خسرو بها
Нигаҳ кард рустам ба болои ӯй
نگه کرد رستم به بالای اوی
Барони тези гуфтори пархоши ҷӯй
برآن تیز گفتار پرخاش جوی
зи чандон бузургону гардани кашон
ز چندان بزرگان و گردن کشان
Ба Эрон ва турон набад зи он нишон
به ایران و توران نبد ز آن نشان
Камоне ба бозуу гурзӣ ба даст
کمانی به بازو و گرزی به دست
Яке бора дар зер чун пели маст
یکی باره در زیر چون پیل مست
Камандӣ ба фитрок ӯ шасти хам
کمندی به فتراک او شست خم
Набӯдаш зи рустам ба дили ҳеҷ ғам
نبودش ز رستم به دل هیچ غم
Сипаҳдори Эрони зи дидор ӯ
سپهدار ایران ز دیدار او
Пар андеша шуд дил аз он кор ӯ
پر اندیشه شد دل از آن کار او
Бадв гуфт рустам ки ном ту чист
بدو گفت رستم که نام تو چیست
Ба турон ба ту бар ки хоҳад гирист
به توران به تو بر که خواهد گریست
Ба найрангу дастони ин деви зод
به نیرنگ و دستان این دیو زاد
Сари номвари додхоҳӣ ба бод
سر نامور دادخواهی به باد
Кафани дуз буд онкӣ ҷавшанат дӯхт
کفن دوز بود آنکه جوشنت دوخت
Бар ин оташи кин равонат бсухт
بر این آتش کین روانت بسوخت
Кунун гӯри ту коми шерон шудаи сет
کنون گور تو کام شیران شده ست
Ҳамон хоки ту дашти Эрон шудаи сет
همان خاک تو دشت ایران شده ست
Чу бинии зи ман созу пайкори ҷанг
چو بینی ز من ساز و پیکار جنگ
Натарсӣ ба дарёи зи ғурони наҳанг
نترسی به دریا ز غران نهنگ
Басӣ чун ту дидам дар овардгоҳ
بسی چون تو دیدم در آوردگاه
Ки аз теғашон хӯн чакидӣ ба моҳ
که از تیغشان خون چکیدی به ماه
Чу пайкори ман будашон орзӯӣ
چو پیکار من بودشان آرزوی
Замона бар эшон шудӣ кӣнаи ҷӯй
زمانه بر ایشان شدی کینه جوی
Чу бишунид азуи пилсми ин чунин
چو بشنید ازو پیلسم این چنین
Бар абрӯ дар афканд аз хашми чин
بر ابرو در افکند از خشم چین
Чунин дод посухи варои пилсм
چنین داد پاسخ ورا پیلسم
Брондиши азин кӣна бар беш ва кам
براندیش ازین کینه بر بیش و کم
На ангушт бар дасти яксон буд
نه انگشت بر دست یکسان بود
Ки чархи фарибандаи гардон буд
که چرخ فریبنده گردان بود
Чунонат фиристам ба наздики зол
چنانت فرستم به نزدیک زال
Ки дигар нанозӣ ба куполу ёл
که دیگر ننازی به کوپال و یال
Ба хами камандат дар орми зи зин
به خم کمندت در آرم ز زین
з хӯнат кунам сурх рӯй замин
ز خونت کنم سرخ روی زمین
( фиристам аз он пас ба дарёии чин
(فرستم از آن پس به دریای چین
Ба назд сипаҳдори турони замин )
به نزد سپهدار توران زمین )
Ба сар на кулоҳу бараҳна ба тан
به سر نه کلاه و برهنه به تن
Намоям бар он номдори анҷуман
نمایم بر آن نامدار انجمن
Ки инаст он кӯ ба турони замин
که این است آن کو به توران زمین
Ҳамеша камари баста аз баҳри кин
همیشه کمر بسته از بهر کین
Туро пеши гардон аз Эрони зи пас
تو را پیش گردان از ایران ز پس
Намояд ба ангушт ҳар кас ба кас
نماید به انگشت هر کس به کس
Бигуфт ину гурзи гарон бар кашид
بگفت این و گرز گران بر کشید
Ду рухсора карда зкини шнблид
دو رخساره کرده زکین شنبلید
Бузад бар сари номвари паҳлавон
بزد بر سر نامور پهلوان
Бар он бад ки аз тани баромадаши ҷон
بر آن بد که از تن برآمدش جان
Наҷунбед бар зини сарафрози мард
نجنبید بر زین سرافراز مرد
Аз он захм бар вай набад ҳеҷ дард
از آن زخم بر وی نبد هیچ درد
Барафрошт бозу ба гурзи гарон
برافراشت بازو به گرز گران
Баровард чу путки оҳангарон
برآورد چو پتک آهنگران
Бузад бар сари трги тарки далер
بزد بر سر ترگ ترک دلیر
Ҷаҳони паҳлавон рустам нараҳ шер
جهان پهلوان رستم نره شیر
Наҷунбед бар зини гӯи номҷўӣ
نجنبید بر زین گو نامجوی
Наёвард аз захми чин дар биравӣ
نیاورد از زخم چین در بروی
Чу рустами бузади гурзу андари гузашт
چو رستم بزد گرز و اندر گذشت
Гумонаши чунон бад ки бар паҳни дашт
گمانش چنان بد که بر پهن دشت
Шуд аз хӯн ӯ сурх рӯй замин
شد از خون او سرخ روی زمین
Ба дил дар нмондши ҳамеи меҳру кин
به دل در نماندش همی مهر و کین
Дил ҳар давон шуд зи андешаи хӯн
دل هر دوان شد ز اندیشه خون
Ки номади яке зи он давони каси нигун
که نامد یکی ز آن دوان کس نگون
Ба гурзи гарон гардан афроштанд
به گرز گران گردن افراشتند
Ҳамеи наъра аз чархи бгзоштнд
همی نعره از چرخ بگذاشتند
Чу дарёи зи кӣна бар ошўФтнд
چو دریا ز کینه بر آشوفتند
Ба якдигар аз бар ҳаме кӯфтанд
به یکدیگر از بر همی کوفتند
Яке ҷанг карданд бар сони шер
یکی جنگ کردند بر سان شیر
Наомад яке зони ду аз ҷанги сайр
نیامد یکی زآن دو از جنگ سیر
Ҳамеи бози гаштанд аз ҳам ба дард
همی باز گشتند از هم به درد
Шудаи хира аз гунбади лоҷувард
شده خیره از گنبد لاجورد
Дили ҳарду дар бар тпидн гирифт
دل هردو در بر طپیدن گرفت
Хуйу хӯни зи ҳарду давидангар Фт
خوی و خون ز هردو دویدن گر فت
Чу аз рӯзи як баҳраи андари гузашт
چو از روز یک بهره اندر گذشت
Яке гирд пайдо шуд аз рӯй дашт
یکی گرد پیدا شد از روی دشت
Сипаҳдори дастон чу онро бидид
سپهدار دستان چو آن را بدید
Ки лашкари азон гирд омад падед
که لشکر ازآن گرد آمد پدید
Бар ангехт бора чу боди дмон
بر انگیخت باره چو باد دمان
Ба гардан бар оварад гурзи гарон
به گردن بر آورد گرز گران
Фаромарзро дид комди давон
فرامرز را دید کآمد دوان
Хурушону ҷӯшон чу шери жён
خروشان و جوشان چو شیر ژیان
зи Эрону зсистони лашкарӣ
ز ایران و زسیستان لشکری
Биоварад ҳарҷо ки бади меҳтарӣ
بیاورد هرجا که بد مهتری
Фароз овареда сипаҳи даҳ ҳазор
فراز آوریده سپه ده هزار
Ҳамаи ҷанги ҷӯй аз дар кори зор
همه جنگ جوی از در کار زار