Чу дастони фаромарзи ялро бидид

چو دستان فرامرز یل را بدید

Рухи паҳлавони ҳамчу гул бушковед

رخ پهلوان همچو گل بشکفید

( бадв гуфт к-эй бача нараҳ шер

(بدو گفت کای بچه نره شیر

Бад-ӣни сон буд сози марди далер )

بدین سان بود ساز مرد دلیر)

( сипаҳро бар ойин гардон бидор

(سپه را بر آیین گردان بدار

Нигаҳ кун барин гардиши рӯзгор )

نگه کن برین گردش روزگار)

( ки то ман бибастам ба мардии камар

(که تا من ببستم به مردی کمر

Надидам ба майдони чунин кӣнаи вар )

ندیدم به میدان چنین کینه ور)

зи гардони Эрон ки дорам ба ёд

ز گردان ایران که دارم به یاد

Вазони номдорони фаррухи нажод

وزان نامداران فرخ نژاد

Надидам чунин кас ба майдони ҷанг

ندیدم چنین کس به میدان جنگ

На ғуррандаи шер ва на ҷӯшони паланг

نه غرنده شیر و نه جوشان پلنگ

Сипаҳбади фаромарзи ял дар замон

سپهبد فرامرز یل در زمان

Ба гуфтор дастон бибасташ миён

به گفتار دستان ببستش میان

Бар он сон ки ӯ гуфт лашкар кашид

بر آن سان که او گفت لشکر کشید

Хурӯши сипоҳаш ба гардун расед

خروش سپاهش به گردون رسید

Пиёда сипардор кардаш ба пеш

پیاده سپردار کردش به پیش

Ҳаме буд бо пел бар ҷои хеш

همی بود با پیل بر جای خویش

Зуввораи фаромарзу дастони сом

زواره فرامرز و دستان سام

Ба пеш сияҳ баркашида лагом

به پیش سیه برکشیده لگام

Чу рустами сипаҳро бидон сон бидид

چو رستم سپه را بدان سان بدید

Бидонаст комди ғамашро калид

بدانست کآمد غمش را کلید

Ҳам оварадро гуфт к-эии номвар

هم آورد را گفت کای نامور

Надидам ба майдон чу ту кӣнаи вар

ندیدم به میدان چو تو کینه ور

Нажодат кадомаст ва шӯҳрат куҷост

نژادت کدام است و شهرت کجاست

Ки чун ту диловари зтўрони нхост

که چون تو دلاور زتوران نخاست

Ба рустам чунин гуфт к-эии кӣнаи вар

به رستم چنین گفت کای کینه ور

Куҷои дидае ҷанги шерони нар

کجا دیده ای جنگ شیران نر

Ту худ дӯд аз оташ надидӣ ҳануз

تو خود دود از آتش ندیدی هنوز

Бибинӣ кунун оташи марди сӯз

ببینی کنون آتش مرد سوز

Марои марзи сақлоб ҷойасту бум

مرا مرز سقلاب جای است و بوم

Ба фармони ман сар ба сари марзи рӯм

به فرمان من سر به سر مرز روم

Ҳамон пилсм кард номами падар

همان پیلسم کرد نامم پدر

Ки бо пели бандам ба кӣнаи камар

که با پیل بندم به کینه کمر

Марои разми шерон буд ҷои базм

مرا رزم شیران بود جای بزم

Надорад касе пои ман рӯзи разм

ندارد کسی پای من روز رزم

Бигуфт ину зони пас ба кирдори бод

بگفت این و زآن پس به کردار باد

Ду зоғи камонро ба зиҳ бар ниҳод

دو زاغ کمان را به زه بر نهاد

Сари таркиши тирро кард боз

سر ترکش تیر را کرد باز

Яке тири бардошти пайкони дароз

یکی تیر برداشت پیکان دراز

зи кӣнаи бузади тир бар дасти Рахш

ز کینه بزد تیر بر دست رخش

Бидон то биафтад азуи тоҷи бахш

بدان تا بیفتد ازو تاج بخش

зи бораи ҳамеи хӯн давидан гирифт

ز باره همی خون دویدن گرفت

Дили зол дар бар тпидн гирифт

دل زال در بر طپیدن گرفت

Дигар тир зад бар бар номвар

دگر تیر زد بر بر نامور

Ба бабри баён бар набад коргар

به ببر بیان بر نبد کارگر

зи пайкон чу таркиш бипардохтанд

ز پیکان چو ترکش بپرداختند

Камони киёнии биндохтнд

کمان کیانی بینداختند

зи пайкони алмосу гурзи гарон

ز پیکان الماس و گرز گران

Бипечед аз ғами дил ҳар давон

بپیچید از غم دل هر دوان

зи якдигарон рӯй бргоштнд

ز یکدیگران روی برگاشتند

Ҳаме дашт оварад бгзоштнд

همی دشت آورد بگذاشتند