Вази он пас ба асб андар омад чу бод

وز آن پس به اسب اندر آمد چو باد

зи яздони некии даҳ аш кард ёд

ز یزدان‌ِ نیکی‌دِه‌‌اش کرد یاد

Камоне ба бозуу гурзӣ ба даст

کمانی به بازو و گرزی به‌دست

Ҳамеи тохт ҳар сӯй чун пели маст

همی‌تاخت هر سوی چون پیل مست

Камандӣ ба фитрок бар шаст хам

کمندی به فتراک بر شصت خَم

Дилии пари зи кӣнаи сиррии пари зи ғам

دلی پر ز کینه سری پر ز غم

Сар осема омад ба наздики шоҳ

سر‌آسیمه آمد به نزدیک شاه

Чу дарёии ҷӯшон , ба дили кӣнаи хоҳ

چو دریای جوشان‌، به دل کینه‌خواه

Ваз онҷо биёмад ба Эрони сипоҳ

وز آنجا بیامد به ایران سپاه

Чу тундар хурӯшед зи абри сиёҳ

چو تندر خروشید ز ابر سیاه

Ба эрониён гуфт рустам куҷост

به ایرانیان گفت رستم کجاست

Ки хоҳам ба майдони азуи кӣнаи хост

که خواهم به میدان ازو کینه خواست

Ба майдон бигардем як бо дигар

به میدان بگردیم یک با دگر

Ба кӣна бабандем ҳар ду камар

به کینه ببندیم هر دو کمر

Бубинем то бар ки гардад замон

ببینیم تا بر که گردد زمان

Ҳамоно сроиди якеро замон

همانا سرآید یکی را زمان

Ҳаме гуфт ва май гашт бар пеши саф

همی‌گفت و می‌گشت بر پیش صف

зи кӣнаи ҳаме бар лаб оварад каф

ز کینه همی بر لب آورد کف

Чу дастони мар ӯро бидон сон бидид

چو دستان مر او را بدان سان بدید

Сиришкаши зи дида ба рух бар чакид

سرشکش ز دیده به رخ بر چکید

Биёмад ба наздики рустам чу бод

بیامد به نزدیک رستم چو باد

Бадв гуфт к-эии паҳлуи поки зод

بدو گفت کای پهلو پاک‌زاد

Ҳам оварадат омад , бророи ҷанг

هم‌آوردت آمد‌، برآرای جنگ

Ки хоҳад ҳамеи рустами тези чанг

که خواهد همی رستم تیز‌چنگ

Марои соли наздик ҳафтсад расед

مرا سال نزدیک هفتصد رسید

Ки чашмами чунин номадорӣ надид

که چشمم چنین نامداری ندید

Надонам ки фарҷоми ин кор чист

ندانم که فرجام این کار چیست

Ҳамеи бахти рухшандаи худ ёр кист

همی بخت رخشنده خود یار‌ِ کیست

Битарсам набояд ки чархи равон

بترسم نباید که چرخ روان

Нагардад ба коми дили паҳлавон

نگردد به کام دل پهلوان

Вази он пас з дида баборед об

وز آن پس ز دیده ببارید آب

Ҳаме кард нафрин бар афросйоб

همی‌کرد نفرین بر افراسیاب

Чу рустами з дастон шунид ин сухан

چو رستم ز دستان شنید این سخن

Дигаргунаи андешаи афканди бен

دگرگونه اندیشه افکند بن

Бадв гуфт кин нола зор чист

بدو گفت کاین ناله زار چیست

Туро бо ҷаҳони дор пайкор чист

تو را با جهان‌دار پیکار چیست

набишта нагардад ба сар бар дигар

نبشته نگردد به سر بر دگر

Ба аз ту надонад кас эй номвар

به از تو نداند کس ای نامور

зи дёни магар рӯй бар тофтӣ

ز دیان مگر روی بر تافتی

Ки аз кӣна бо дев бишитофтӣ

که از کینه با دیو بشتافتی

Бимирад ҳар он кови зи модари бзод

بمیرد هر آن کاو ز مادر بزاد

Намонад ба гетӣ касе роду шод

نماند به گیتی کسی راد و شاد

Ба неку бад чарх хурсанд бош

به نیک و بد چرخ خرسند باش

Ҳамеша маро аз дар панд бош

همیشه مرا از در پند باش

Ба Бурзу чунин гуфт пас паҳлавон

به برزو چنین گفت پس پهلوان

Ки эй номвари гирди равшани равон

که ای نامور گرد روشن‌روان

Ба ҳар кор бояд ки дар пеши шоҳ

به هر کار باید که در پیش شاه

Миён баста бошӣ чу ман бо сипоҳ

میان بسته باشی چو من با سپاه

Нтобӣ сар аз шаҳриёри ҷаҳон

نتابی سر از شهریار جهان

Ба фармон ӯ бастаи дории миён

به فرمان او بسته داری میان

Марои сол афзӯн шуд аз чорсд

مرا سال افزون شد از چارصد

Надидам ба гетии яке рӯзи бад

ندیدم به گیتی یکی روز بد

Кунунгар замонаи фарози омадаи сет

کنون گر زمانه فراز آمده‌ست

Ба ту навбати ҷанги бози омадаи сет

به تو نوبت جنگ باز آمده‌ست

Агар куштаи гирдам ба овардгоҳ

اگر کشته گردم به آوردگاه

Набояд ки пайчии сар аз ҳукми шоҳ

نباید که پیچی سر از حکم شاه

Миёнро бабанд аз паии кини ман

میان را ببند از پی کین من

Худу номдорони ин анҷуман

خود و نامداران این انجمن

Бифармуд то Рахшро зин кунанд

بفرمود تا رخش را زین کنند

Саворони биравҳо пар аз чин кунанд

سواران بروها پر از چین کنند

Бапушед танро ба ббрбён

بپوشید تن را به ببربیان

Баровард бар зиҳи ду зоғи камон

برآورد بر زه دو زاغ کمان

Камандӣ бибаста ба фитроки зин

کمندی ببسته به فتراک زین

Ба зин андар омад з рӯй замин

به زین اندر آمد ز روی زمین

Ба гардан баровард гурзи гарон

به گردن برآورد گرز گران

Дўрўиаҳ назора бирав бар сарон

دورویه نظاره برو بر سران

Ҳаме ронад то пеши овардгоҳ

همی‌راند تا پیش آوردگاه

Ба наздики он номвари кӣнаи хоҳ

به نزدیک آن نامور کینه‌خواه

Дирафшаши ббрднд бо ӯ ба ҳам

درفشش ببردند با او به هم

Набӯдаш ба дили андаруни ҳеҷ ғам

نبودش به دل اندرون هیچ غم

Нигаҳ кард дар ваии ҳамон пилсм

نگه کرد در وی همان پیلسم

з дида баборед бар рӯй нам

ز دیده ببارید بر روی نم

Ба рустам чунин гуфт ки эй паҳлавон

به رستم چنین گفت که‌ای پهلوان

Сарафрози гардони равшани равон

سرافراز‌ِ گُردان روشن‌روان

Ба ҳангоми кин чу бархестӣ

به هنگام کین چو برخاستی

зи пайкор бар дил чаҳ оростӣ ?

ز پیکار بر دل چه آراستی‌؟

Ки ман чун баровардам аз хоби сар

که من چون برآوردم از خواب سر

Чунин кардам андешае номвар

چنین کردم اندیشه ای نامور

Ки ёлат бидӯзам ба пайкони тир

که یالت بدوزم به پیکان تیر

Кунам рӯзи рухшанда бар золи қӣр

کنم روز رخشنده بر زالْ قیر

Ба гурзи гарон гарданат башиканам

به گرز گران گردنت بشکنم

Ба зоўлстони оташи андари занам

به زاولستان آتش اندر زنم

Чу бишунид рустам бар ошуфт сахт

چو بشنید رستم بر آشفت سخت

Чунин гуфт к-эии марди шӯридаи бахт

چنین گفت کای مرد شوریده‌بخت

Наёяд зи хари гӯри пайкори шер

نیاید ز خر‌گور پیکار شیر

Бихандад бар ин гуфта марди далер

بخندد بر این گفته مرد دلیر

Чаро ғарраи гаштӣ ба бозуии хеш ?

چرا غره گشتی به بازوی خویش‌؟

Бар ин брзу болойу неруии хеш ?

بر این برز و بالای و نیروی خویش‌؟

Бар овардгаи мард чун ту ҳазор

بر آوردگه مرد چون تو هزار

Гар оянд пешам набарда савор

گر آیند پیشم نبرده سوار

Ба дён ки чандон нмонм бар ин

به دیان که چندان نمانم بر این

Ки дар так наад Рахши пай бар замин

که در تک نهد رخش پی بر زمین

Ба кирдори афсона аз ҷанги ман

به کردار افسانه از جنگ من

Ҳамоно шунидӣ ба ҳар анҷуман

همانا شنیدی به هر انجمن

Чаҳ кардам ба Мозандарони рӯзи кин

چه کردم به مازندران روز کین

Ки дар банди бади шаҳриёри замин

که در بند بُد شهریار زمین

Чу ояд касеро замона ба сар

چو آید کسی را زمانه به سر

Ба пайкор бо ман бибандади камар

به پیکار با من ببندد کمر

Шунидӣ ки комуси ҷангӣ чаҳ дид ?

شنیدی که کاموس جنگی چه دید‌؟

зи хами камандам , чу пешам кашид ?

ز خم کمندم‌، چو پیشم کشید‌؟

Туро он замони кишти афросйоб

تو را آن زمان کشت افراسیاب

Ки киштӣ фикандӣ бар ин рӯй об

که کشتی فکندی بر این روی آب

Ба афсунгарӣ дида бешарм кард

به افسون‌گری دیده بی‌شرم کرد

Ба гуфтори ширини ду лаб нарм кард

به گفتار شیرین دو لب نرم کرد

Фарибандаи гаштӣ ба гуфтор ӯ

فریبنده گشتی به گفتار او

Чаҳ донеи ту найрангу кирдор ӯ

چه دانی تو نیرنگ و کردار او

Бгрид ба ту дӯдау кишварат

بگرید به تو دوده و کشورت

Нишинад ба мотами ҳамеи модарат

نشیند به ماتم همی مادرت

Фарибанда перон диҳад тоҷи зар

فریبنده پیران دهد تاج زر

Касеро ки бо ман бибандади камар

کسی را که با من ببندد کمر

Чу эшон ба дарёӣ бим андаранд

چو ایشان به دریای بیم اندرند

Ба чора бакӯшанд то бигузаранд

به چاره بکوشند تا بگذرند

Чу ғарқа ба ҳар шохи ёзнди даст

چو غرقه به هر شاخ یازند دست

Ки бар мавҷ дарё нишоед нишаст

که بر موج دریا نشاید نشست

Туро ҳамчуи алкўсу дигари сарон

تو را همچو الکوس و دیگر سران

Бимонанд дар зери гурзи гарон

بمانند در زیر گرز گران

Чу бинӣ ба майдони ту кирдори ман

چو بینی به میدان تو کردار من

Ҳамеи рости донеи ту гуфтори ман

همی راست دانی تو گفتار من

Чу бишунид азуи пилсми ин сухан

چو بشنید ازو پیلسم این سخن

Ба посухи нигар то чаҳ афканди бен

به پاسخ نگر تا چه افکند بن

Ба рустам чунин гуфт к-эии паҳлавон

به رستم چنین گفت کای پهلوان

Дили корзору хирадро равон

دل کارزار و خرد را روان

Басоед сипеҳратгар аз оҳанӣ

بساید سپهرت گر از آهنی

зи гашти замона ҳаме башиканӣ

ز گشت زمانه همی بشکنی

Бигуфт ин ва зон пас ба кирдори бод

بگفت این و زان پس به کردار باد

Ду зоғи камонро ба зиҳ барниҳод

دو زاغ کمان را به زه برنهاد

Ба тундӣ бар ӯ тир борон гирифт

به تندی بر او تیر باران گرفت

Ту гуфтӣ ҷаҳони бод ва борон гирифт

تو گفتی جهان باد و باران گرفت

Чу рустам чунон дид аз пилсм

چو رستم چنان دید از پیلسم

Камон киёнӣ баровард ҳам

کمان کیانی برآورد هم

Ду таркиши з пайкон бипардохтанд

دو ترکش ز پیکان بپرداختند

Дил аз кӣна чун оби бгдохтнд

دل از کینه چون آب بگداختند

Сипарҳо ба дасти андарун беша шуд

سپرها به دست اندرون بیشه شد

Дили номдорони пар андеша шуд

دل نامداران پر اندیشه شد

Дил паҳлавонон шуд аз ғам ба дард

دل پهلوانان شد از غم به درد

Ба мардӣ баровард аз меҳри гирд

به مردی برآورد از مهر گرد

Ба рустам чунин гуфт пас пилсм

به رستم چنین گفت پس پیلسم

Ки гардуни зи тири ту будӣ ба хам

که گردون ز تیر تو بودی به خم

Ту гуфтӣ ки пайкони ман рӯзи ҷанг

تو گفتی که پیکان من روز جنگ

з бимаш бисӯзад ба дарёи наҳанг

ز بیمش بسوزد به دریا نهنگ

Ҳама хом бӯда сети гуфтори ту

همه خام بوده‌ست گفتار تو

Чу дидам баровард кирдори ту

چو دیدم برآورد کردار تو

Чаҳ ёзӣ ба чора ба ҳар сӯии ҷанг ?

چه یازی به چاره به هر سوی جنگ‌؟

Чаҳ дорӣ ба ёд аз набарди паланг ?

چه داری به یاد از نبرد پلنگ‌؟

Биовар ки бенанди туронён

بیاور که بینند تورانیان

Ҳамон номдорони эрониён

همان نامداران ایرانیان

Ту онӣ ки гуфтӣ чу ман нест кас

تو آنی که گفتی چو من نیست کس

Ба мардӣ кунам бодро дар қафас

به مردی کنم باد را در قفس

Писандаи сети гуфтору кирдори худ

پسنده ست گفتار و کردار خود

Чаҳ дории зи найрангу гуфтори худ ?

چه داری ز نیرنگ و گفتار خود‌؟

Барошуфт рустам ба сони паланг

برآشفت رستم به سان پلنگ

зи кӣнаи бёзид чун шери чанг

ز کینه بیازید چون شیر چنگ

з фитрок бикшод печони каманд

ز فتراک بگشاد پیچان کمند

Баромади хурӯшаш ба абри баланд

برآمد خروشش به ابر بلند

Дил паҳлавон шуд азуи пари зи хашм

دل پهلوان شد ازو پر ز خشم

Бадв дар нигаҳ кард рустам ба чашм

بدو در نگه کرد رستم به چشم

Чу тарки он чунон дид бар сони бод

چو ترک آن چنان دید بر سان باد

Камандаши зи фитрок зин баргушод

کمندش ز فتراک زین برگشاد

Биндохти он тоб дода каманд

بینداخت آن تاب داده کمند

Бидон то сари рустами омада ба банд

بدان تا سر رستم آمده به بند

зи якдигарон рӯй бргоштнд

ز یکدیگران روی برگاشتند

Ба парвини ҳаме наъра бардоштанд

به پروین همی نعره برداشتند

Ҳаме зӯр кард ин бар он , он бар ин

همی زور کرد این بر آن،آن بر این

Наҷунбед як мард бар пушти зин

نجنبید یک مرد بر پشت زین

Чу золи он чунон дид омад фурӯд

چو زال آن چنان دید آمد فرود

Ҳаме дод некии диҳишро дуруд

همی‌داد نیکی دهش را درود

Ба пеши ҷаҳондор бар хоки сар

به پیش جهاندار بر خاک سر

Ниҳод ва баборед хӯни ҷигар

نهاد و ببارید خون جگر

Ниёйиши кунони пеши дёни пок

نیایش کنان پیش دیان پاک

Бимолиди рухро бар он тираи хок

بمالید رخ را بر آن تیره خاک

Чунин гуфт к-эии кирдигори ҷаҳон

چنین گفت کای کردگار جهان

Шносндаҳи ошкору ниҳон

شناسنده آشکار و نهان

Ту доне ки рустам ба пеши каён

تو دانی که رستم به پیش کیان

Ҳаме баста дорад ҳамеша миён

همی بسته دارد همیشه میان

Мар ӯро бар ин тарки прхошхр

مر او را بر این ترک پرخاشخر

Бар ин дашти гирдонаши пирӯзгар

بر این دشت گردانش پیروزگر

Вазин сӯ ба майдони ду гирди далер

وزین سو به میدان دو گرد دلیر

Ҳаме зу карданд бар сони шер

همی زو کردند بر سان شیر

зи баси тобу неруӣ ҳар ду савор

ز بس تاب و نیروی هر دو سوار

Каманд киёнӣ набад пойдор

کمند کیانی نبد پایدار

Гусаста шуд он тоб дода каманд

گسسته شد آن تاب داده کمند

Наомад якеро аз он ду газанд

نیامد یکی را از آن دو گزند

Дил ҳар давони гашт аз разми сайр

دل هر دوان گشت از رزم سیر

Ба майдони кӣнаи дарун ҳар ду шер

به میدان کینه درون هر دو شیر

Фурӯи мондаи бад ҳар ду гардон ба ҷой

فرو مانده بد هر دو گردان به جای

Надонист эшон яке сари зи пой

ندانست ایشان یکی سر ز پای

Пар аз хӯни ду дида , пар аз хоки сар

پر از خون دو دیده، پر از خاک سر

зи кӣнаи гусастаи дўоли камар

ز کینه گسسته دوال کمر

з якдигарон бозгаштанд ба дард

ز یکدیگران بازگشتند به درد

Дил ҳар ду пурхӯн ва рух гашта зард

دل هر دو پرخون و رخ گشته زرد

зи ҷон сирӣ омад тан ҳар давон

ز جان سیری آمد تن هر دوان

Ҳамон соли хӯрдаи ҳамон навҷавон

همان سال خورده همان نوجوان

Азин пас чунин гуфт рустами бадавӣ

ازین پس چنین گفت رستم بدوی

Ки эй номвари шери пархоши ҷӯй

که ای نامور شیر پرخاش جوی

Ба майдон бабандем ҳар ду камар

به میدان ببندیم هر دو کمر

Ба киштӣ бакӯшем як бо дигар

به کشتی بکوشیم یک با دگر

Вагар мо нишинем то дигарон

و گر ما نشینیم تا دیگران

Намоянди мардӣ ба гурзи гарон

نمایند مردی به گرز گران

Чаҳ фармое акнӯн чаҳ ҷанги оварем

چه فرمایی اکنون چه جنگ آوریم

Ки то номи мардӣ ба чанги оварем

که تا نام مردی به چنگ آوریم

Чу бишунид азуи ин сухани пилсм

چو بشنید ازو این سخن پیلسم

Дилаши гашт аз он кор ӯ пари зи ғам

دلش گشت از آن کار او پر ز غم

Бар он бар ҳаме рафт боист ӯй

بر آن بر همی رفت بایست اوی

Ба майдони кӣнаи дроФкнди гӯй ( ? )

به میدان کینه درافکند گوی(؟)

Чунин гуфт бо рустами номвар

چنین گفت با رستم نامور

Ба киштӣ бабандем ҳар ду камар

به کشتی ببندیم هر دو کمر

Бигуфт ин ва аз бора ба зер

بگفت این و از باره به زیر

Чу арғндаҳи бабр ва чу дарандаи шер

چو ارغنده ببر و چو درنده شیر

Ба як сӯ кашиданд зи овардгоҳ

به یک سو کشیدند ز آوردگاه

Дўрўиаҳи назора бар эшон сипоҳ

دورویه نظاره بر ایشان سپاه

Ҷаҳони паҳлавони рустами поки зод

جهان پهلوان رستم پاک زاد

Ҷаҳони офаринандаро кард ёд

جهان آفریننده را کرد یاد

Ба киштӣ гирифтан бибасташ миён

به کشتی گرفتن ببستش میان

Сарафрози Эрону пушти каён

سرافراز ایران و پشت کیان

Ҳаме кард аз довари поки ёд

همی کرد از داور پاک یاد

зи шоҳи сарафрози гардуни ниҳод

ز شاه سرافراز گردون نهاد

Ки шоҳу сипаҳбади марои ёди бод

که شاه و سپهبد مرا یاد باد

Дили душманонаши пар аз дод бод

دل دشمنانش پر از داد باد

Ба дил бар набӯдаш зи бадхоҳи бок

به دل بر نبودش ز بدخواه باک

Ҳамеи гашти золи андари он тираи хок

همی گشت زال اندر آن تیره خاک

Ҷаҳони паҳлавон рустам нараҳ шер

جهان پهلوان رستم نره شیر

Ки ҳаргиз нагаштӣ зи пайкори сайр

که هرگز نگشتی ز پیکار سیر

Миёни киёнӣ ба кӣна бибаст

میان کیانی به کینه ببست

Бар он хоки тираи бузад ҳар ду даст

بر آن خاک تیره بزد هر دو دست

Ба банди камари барзадаи полҳнг

به بند کمر برزده پالهنگ

Ба киштӣ гирифтани ниҳодаи ду чанг

به کشتی گرفتن نهاده دو چنگ

Бпичидаҳ аз кӣна ҳар ду ба ҳам

بپیچیده از کینه هر دو به هم

Ҳам он номвари мард ва ҳам пилсм

هم آن نامور مرد و هم پیلسم

Дўрўиаҳи назора бар он ҳар ду тан

دورویه نظاره بر آن هر دو تن

Бидон то ки пӯшад з хуфтон кафан

بدان تا که پوشد ز خفتان کفن

Сипеҳр аз равиши бози мондаи зи бим

سپهر از روش باز مانده ز بیم

Дил пилсм гашта аз ғами ду ним

دل پیلسم گشته از غم دو نیم

Ҷаҳони ҷӯии афросйоби далер

جهان جوی افراسیاب دلیر

Биёмад ба овардгаи ҳамчуи шер

بیامد به آوردگه همچو شیر

Дирафши сиёҳи аждаҳои пайкараш

درفش سیاه اژدها پیکرش

БроФрохтаҳ аз фарози сараш

برافراخته از فراز سرش

Бидон то бибинад каз он ҳар давон

بدان تا ببیند کز آن هر دوان

Замона киро бар сари оради замон

زمانه که را بر سر آرد زمان

Табираи хурушони з ҳар ду гуруҳ

تبیره خروشان ز هر دو گروه

Дили номдорони з ғам шуд сутӯҳ

دل نامداران ز غم شد ستوه

Чу рустами ҷаҳонро бар он гӯна дид

چو رستم جهان را بر آن گونه دید

Хурӯшӣ чу шер жён баркашид

خروشی چو شیر ژیان برکشید

Бадв гуфт к-эии тарки шӯридаи бахт

بدو گفت کای ترک شوریده بخت

Ки бар ту бгриди ҳамеи тоҷу тахт

که بر تو بگرید همی تاج و تخت

Ба дил дар надории ҳамеи тоби ҷанг

به دل در نداری همی تاب جنگ

Чаҳ ёзӣ ба чора ба ҳар сӯии чанг

چه یازی به چاره به هر سوی چنگ

Ба майдон ба ҳар сӯии тозии зи бим

به میدان به هر سوی تازی ز بیم

Ту гӯйии дилати гашт аз ғами ду ним

تو گویی دلت گشت از غم دو نیم

Ба гурзи гарон ва ба тиру камон

به گرز گران و به تیر و کمان

Ба зоўлстонт кунам миҳмон

به زاولستانت کنم میهمان

Набинӣ дигар марзи сақлобу рӯм

نبینی دگر مرز سقلاب و روم

Бузургону гардони он марзу бум

بزرگان و گردان آن مرز و بوم

Сипаҳдори таркони зи чанголи шер

سپهدار ترکان ز چنگال شیر

Ҳамеи ҷуст аз овози марди далер

همی جست از آواز مرد دلیر

Гурозон ва тозон баровардгоҳ

گرازان و تازان برآوردگاه

Ҷаҳони паҳлавони рустами разми хоҳ

جهان پهلوان رستم رزم خواه

Сипаҳдори рустам бар он кори зор

سپهدار رستم بر آن کار زار

Ба гардуни баровардаи сари номдор

به گردون برآورده سر نامدار

Чу дарёии ҷӯшони баровардаи ҷӯш

چو دریای جوشان برآورده جوش

Ба гардандаи гардуни рисондаи хурӯш

به گردنده گردون رسانده خروش

Ба якдигарон бар бпичидаҳи сахт

به یکدیگران بر بپیچیده سخت

Ба кирдори печони ду шохи дарахт

به کردار پیچان دو شاخ درخت

Ду бозуӣ ҳар ду ба гирди камар

دو بازوی هر دو به گرد کمر

Чу печони ду хартум бар икдгр

چو پیچان دو خرطوم بر یکدگر

Гирифтаи камаргоҳи гардон ба чанг

گرفته کمرگاه گردان به چنگ

Чу шерони ошуфтаи тизчнг

چو شیران آشفته تیزچنگ

зи хӯну зи хуии хоки овардгоҳ

ز خون و ز خوی خاک آوردگاه

Шуд оғишта то пушти моҳӣу моҳ

شد آغشته تا پشت ماهی و ماه

зи неру чу ду тос хӯн карда чашм

ز نیرو چو دو طاس خون کرده چشم

Дил ҳар ду дар тани пар аз кину хашм

دل هر دو در تن پر از کین و خشم

Гусаста шуд аз зӯри гардони камар

گسسته شد از زور گردان کمر

з мардӣ науфтод як номвар

ز مردی نیفتاد یک نامور

Дил ҳар ду дар бар тпидн гирифт

دل هر دو در بر طپیدن گرفت

Хуйу хӯни з ҳар ду давидан гирифт

خوی و خون ز هر دو دویدن گرفت

Форуманд бозуии гндоўрон

فروماند بازوی گندآوران

Ту гуфтӣ надоранд дар тани равон

تو گفتی ندارند در تن روان

Нишастанд аз давр ҳар ду хамӯш

نشستند از دور هر دو خموش

Ба овоз шипўр биниҳода гӯш

به آواز شیپور بنهاده گوش

Замонӣ ба осӯдагӣ дам заданд

زمانی به آسودگی دم زدند

зи дида ба рухсор бар нам заданд

ز دیده به رخسار بر نم زدند

Чу осӯдаи гаштанди бор дигар

چو آسوده گشتند بار دگر

Ба киштӣ гирифтан ниҳоданд сар

به کشتی گرفتن نهادند سر

Сипаҳдор Бурзу биёмад давон

سپهدار برزو بیامد دوان

Ба рустам чунин гуфт к-эии паҳлавон

به رستم چنین گفت کای پهلوان

Гарон кун ркиб ва сабк кун Аннан

گران کن رکیب و سبک کن عنان

Бирав шодмон назд эрониён

برو شادمان نزد ایرانیان

Бросоӣ то ман бабандам миён

برآسای تا من ببندم میان

Ба киштӣ гирифтан чу шери жён

به کشتی گرفتن چو شیر ژیان

Ба Бурзу чунин гуфт пас номдор

به برزو چنین گفت پس نامدار

Ба ҳар кори яздон маро ҳаст ёр

به هر کار یزدان مرا هست یار

Бигуфт ин ва он гуҳ чу шери жён

بگفت این و آن گه چو شیر ژیان

Биёмад ба майдони кӣнаи дмон

بیامد به میدان کینه دمان

Чунин гуфт бо номвари пилсм

چنین گفت با نامور پیلسم

Биё ки то бигардем дигар ба ҳам

بیا که تا بگردیم دیگر به هم

Вазин рӯй перон биёмад давон

وزین روی پیران بیامد دوان

Ба овардга бар чу пели дмон

به آوردگه بر چو پیل دمان

Бадв гуфт афросйоби далер

بدو گفت افراسیاب دلیر

Ситодаи сет дар пеши сафи ҳамчуи шер

ستاده ست در پیش صف همچو شیر

Ҳаме гуяд эй номвари паҳлавон

همی گوید ای نامور پهلوان

Чу бози ое аз дашти равшани равон

چو باز آیی از دشت روشن روان

Ҳамаи марзи Эрону турони ту рост

همه مرز ایران و توران تو راست

Замонаи саросар ба фармони ту рост

زمانه سراسر به فرمان تو راست

Чу бишунид зу пилсми гашти шод

چو بشنید زو پیلسم گشت شاد

Ниёйишгариро забон бар кушод

نیایشگری را زبان بر گشاد

з шодӣ бибасташ камар бар миён

ز شادی ببستش کمر بر میان

Дар омад ба майдони кӣнаи дмон

در آمد به میدان کینه دمان

Бар рустам омад чу ошуфтаи шер

بر رستم آمد چو آشفته شیر

Бадв гуфт к-эии паҳлавони далер

بدو گفت کای پهلوان دلیر

Биё то бубинам кин кўжпшт

بیا تا ببینم کاین کوژپشت

Ҳаме бо ки гардад кӣнаи дурушт

همی با که گردد کینه درشت

Бадв гуфтам рустам ки дили шоди дор

بدو گفتم رستم که دل شاد دار

Ҳама ранҷ бигузаштаро боди дор

همه رنج بگذشته را باد دار

Бигуфт ин ва омад ба наздаш фароз

بگفت این و آمد به نزدش فراز

Ҷаҳони паҳлавони рустами сари фароз

جهان پهلوان رستم سر فراز

Чу бо аждаҳои дмони шери нар

چو با اژدهای دمان شیر نر

Ба киштӣ бар овехт бо номвар

به کشتی بر آویخت با نامور

Ҳаме зӯр кард ин бар он , он бар ин

همی زور کرد این بر آن،آن بر این

Наомад зи мардии яке бар замин

نیامد ز مردی یکی بر زمین

Киро бахти бади гашти ҳамдостон

که را بخت بد گشت همداستان

Набошад касаш низ ҳам достон ( ? )

نباشد کسش نیز هم داستان (؟)

Ба гетӣ нагирад кас ӯро ба чиз

به گیتی نگیرد کس او را به چیز

Ба назд гиромии шўдхўор низ

به نزد گرامی شودخوار نیز

Замона чу омад ба танагии фароз

زمانه چو آمد به تنگی فراز

Нагардад ба мардӣу найранги боз

نگردد به مردی و نیرنگ باز

Сипаҳдори таркон чу баргашти бахт

سپهدار ترکان چو برگشت بخت

Билразед монанди шохи дарахт

بلرزید مانند شاخ درخت

Ту гуфтӣ ки гардуни ду дасташ бибаст

تو گفتی که گردون دو دستش ببست

Дили шоҳи таркони з кӣна бахаст

دل شاه ترکان ز کینه بخست

Бёзиди рустами ду поиш ба кин

بیازید رستم دو پایش به کین

Ба гардан бар оварад ва зад бар замин

به گردن بر آورد و زد بر زمین

Нишаст аз бар синаи пилсм

نشست از بر سینه پیلسم

Бар омад хурӯшидани гоўдм

بر آمد خروشیدن گاودم

Бибасташ ба хами каманди андарун

ببستش به خم کمند اندرون

Баборед бади гавҳар аз дидаи хӯн

ببارید بد گوهر از دیده خون

Бинолед ( ва ) аз дарди дил нола кард

بنالید (و) از درد دل ناله کرد

зи дидаи ҳамеи рухи пар аз жола кард

ز دیده همی رخ پر از ژاله کرد

Ба Рахш андар омад сипаҳбади давон

به رخش اندر آمد سپهبد دوان

Ҳамеи тохт бар дашти равшани равон

همی تاخت بر دشت روشن روان

Чу омад ба наздики дастони сом

چو آمد به نزدیک دستان سام

Сипаҳдори Бурзуии фархундаи ном

سپهدار برزوی فرخنده نام

Биёмад ба наздики рустами фароз

بیامد به نزدیک رستم فراز

Заминро бабўседу барадаши намоз

زمین را ببوسید و بردش نماز

зи дасти ҷаҳони паҳлавони бстдш

ز دست جهان پهلوان بستدش

зи кӣнаи ҳаме бар замин бар задаш

ز کینه همی بر زمین بر زدش

Ки паҳлуу пушташ ба ҳам дар шикаст

که پهلو و پشتش به هم در شکست

Сари кӣнаи вари гашт бо хоки паст

سر کینه ور گشت با خاک پست

Ваз онҷо биоварад ӯро ба роҳ

وز آنجا بیاورد او را به راه

Бидон то бибинад дўрўиаҳи сипоҳ

بدان تا ببیند دورویه سپاه