зи шнгон чу Суҳроб омад ба дар

ز شنگان چو سهراب آمد به در

Шуда буд шҳрўи азуи борвар

شده بود شهرو ازو بارور

Чу на моҳ бигузашт аз он рӯзгор

چو نه ماه بگذشت از آن روزگار

Дарахти қазо рафта оварад бор

درخت قضا رفته آورد بار

Ба фармони дён ҷудо шуд аз вай

به فرمان دیان جدا شد از وی

Дили афрӯзи пӯрӣ чу хуршед рӯй

دل افروز پوری چو خورشید روی

Буриш чун бар шеру чеҳраш чу хӯн

برش چون بر شیر و چهرش چو خون

Стбрши ду бозу чу рони ҳиўн

سطبرش دو بازو چو ران هیون

Дили афрӯзи модари бади он шамъи рӯз

دل افروز مادر بد آن شمع روز

Сипеҳри ялон , гирд гетӣ фурӯз

سپهر یلان،گرد گیتی فروز

Ҷаҳонҷӯйро ном Бурзуӣ кард

جهانجوی را نام برزوی کرد

Ба дидор ӯ дил ба неруӣ кард

به دیدار او دل به نیروی کرد

Бидон сони ҳамеи прўридш ба ноз

بدان سان همی پروریدش به ناز

Ки номад ба чизяши рӯзии ниёз

که نامد به چیزیش روزی نیاز

Қадаши гашт бо сарви нозиндаи рост

قدش گشت با سرو نازنده راست

Чунон буд фармони дён ки хост

چنان بود فرمان دیان که خواست

Чу бигузашт аз умр ӯ бист сол

چو بگذشت از عمر او بیست سال

Паҳн кард сина қавӣ кард ёл

پهن کرد سینه قوی کرد یال

Ниҳон кард модари азуи рози хеш

نهان کرد مادر ازو راز خویش

Ҳаме дошт ӯро ҳам овози хеш

همی داشت او را هم آواز خویش

зи кирдори худ ҳеҷ бо ӯ нагуфт

ز کردار خود هیچ با او نگفت

Ҳаме дошт он розро дар наҳуфт

همی داشت آن راز را در نهفت

Ба дил гуфт агар ман бигӯям бадавӣ

به دل گفت اگر من بگویم بدوی

Ки ту пӯри Сурхобӣ эй моҳрӯӣ

که تو پور سرخابی ای ماهروی

Бпўиди зи шнгон ба Эрон шавад

بپوید ز شنگان به ایران شود

Ба пархош он нараҳ шерон шавад

به پرخاش آن نره شیران شود

Ҳам ӯ чун падари разм рой оядаш

هم او چون پدر رزم رای آیدش

Яке танги тобут ҷой оядаш

یکی تنگ تابوت جای آیدش

Набояд ки ҳамчун падари зорўор

نباید که همچون پدر زاروار

Шавад кушта дар дашт ( ва ) дар корзор

شود کشته در دشت (و) در کارزار

Ба тадбир , тақдири баргашти хост

به تدبیر، تقدیر برگشت خواست

Чунон хости дён ки модар нахост

چنان خواست دیان که مادر نخواست

Чу пӯраши абои ёлу неруӣ буд

چو پورش ابا یال و نیروی بود

Ту гуфтӣ ки аз оҳан ва рӯй буд

تو گفتی که از آهن و روی بود

Ба брзигрӣ дошт модари варо

به برزیگری داشت مادر ورا

Ки будаш басии малики андари хўро

که بودش بسی ملک اندر خورا

Ҷаҳони ҷӯй аз тухмаи расатон

جهان جوی از تخمه راستان

Ба брзигрии гашти ҳам достон

به برزیگری گشت هم داستان

Яке марди оми кишоварз буд

یکی مرد عام کشاورز بود

Агар чаҳ худованди сад марз буд

اگر چه خداوند صد مرز بود