Аз он пас ки баргашт аз он размгоҳ
از آن پس که برگشت از آن رزمگاه
Ки рустам бирав кард гетии сиёҳ
که رستم برو کرد گیتی سیاه
Ки аз баҳри бежан ба турони замин
که از بهر بیژن به توران زمین
Чаҳ омад ба рӯй сипаҳдори чин
چه آمد به روی سپهدار چین
Бидон роҳ бе раҳи сар андар кашид
بدان راه بی ره سر اندر کشید
Гурезони зи рустам ба шнгон расед
گریزان ز رستم به شنگان رسید
Худу номдорони прхошхр
خود و نامداران پرخاشخر
Пар аз дарди ҷону пар аз кини ҷигар
پر از درد جان و پر از کین جگر
Расиданди наздикии он ҳисор
رسیدند نزدیکی آن حصار
Ки бади паҳлавони андрўи шодхўор
که بد پهلوان اندرو شادخوار
зи перону грсиўзу шоҳи чин
ز پیران و گرسیوز و شاه چین
Расиданди наздики шнгони замин
رسیدند نزدیک شنگان زمین
Бидон чашма омад замонии фурӯд
بدان چشمه آمد زمانی فرود
Ҳаме дод ҳар каси равонро дуруд
همی داد هر کس روان را درود
Шаҳи чини зи ногуҳ яке бингаред
شه چین ز ناگه یکی بنگرید
Кишоварзи мардӣ тноўр бидид
کشاورز مردی تناور بدید
Ситода бар он дашт ҳамчун ҳиўн
ستاده بر آن دشت همچون هیون
Ба тани ҳамчуи кӯҳ ва ба чеҳра чу хӯн
به تن همچو کوه و به چهره چو خون
Кушода бирав соиду ёлу брз
گشاده برو ساعد و یال و برز
Дарахтяш дар даст монанди гурз
درختیش در دست مانند گرز
Қавии гардану сина ва бар фарох
قوی گردن و سینه و بر فراخ
Ба тан чун дарахт ва ба бозу чу шох
به تن چون درخت و به بازو چو شاخ
( чу афросйобаш бидон сон бидид
(چو افراسیابش بدان سان بدید
Ба перони виса яке бингаред )
به پیران ویسه یکی بنگرید)
Бидон номдорон чунин гуфт пас
بدان نامداران چنین گفت پس
Ки зини сони диловари надидаи сети кас
که زین سان دلاور ندیده ست کس
Маро сол бигузашт бар чорсд
مرا سال بگذشت بر چارصد
Азин сон надидам на мардум на дад
ازین سان ندیدم نه مردم نه دد
На соми Наримон на гршоспи гирд
نه سام نریمان نه گرشاسپ گرد
На чашми ялон низ чунин шимурд
نه چشم یلان نیز چونین شمرد
Ситодаи сет аз он гӯна бар паҳни дашт
ستاده ست از آن گونه بر پهن دشت
Азин сон сипоҳӣ бирав бргзшт
ازین سان سپاهی برو برگذشت
Наомадаш дар дили зи мо ҳеҷ бок
نیامدش در دل ز ما هیچ باک
Чаҳ моием пешаш чаҳ як мушти хок
چه ماییم پیشش چه یک مشت خاک
Бигуфт ину бодии з дил баркашид
بگفت این و بادی ز دل برکشید
Ба кирдори дарёи дилаши ?бардамӣад
به کردار دریا دلش بردمید
Ба рӯйин чунин гуфт бора барон
به رویین چنین گفت باره بران
Биовар маро ӯро ба наздам давон
بیاور مرا او را به نزدم دوان
Бидон то бидонам ки аз тухм кист
بدان تا بدانم که از تخم کیست
Чаҳ гуяд барин дашт аз баҳр чист
چه گوید برین دشت از بهر چیست
Чу бишунид рӯйин перон чу шер
چو بشنید رویین پیران چو شیر
Биёмад ба наздики марди далер
بیامد به نزدیک مرد دلیر
Бадв гуфт к-эии марди деҳқон пажӯҳ
بدو گفت کای مرد دهقان پژوه
Чаҳ бошӣ бад-ӣни дашт бо ин гуруҳ
چه باشی بدین دشت با این گروه
Шаҳи чину Мочӣн ҳаме хондат
شه چین و ماچین همی خواندت
Бидон то аз ин ранҷи брҳондт
بدان تا از این رنج برهاندت
Ҷаҳондори афросйоби далер
جهاندار افراسیاب دلیر
Ки рӯбаҳ сетанд зи чанголи шер
که روبه ستاند ز چنگال شیر
Чу бишунид Бурзуии овози ӯй
چو بشنید برزوی آواز اوی
Чу гулбарги бФрўхт аз рози ӯй
چو گلبرگ بفروخت از راز اوی
Ба рӯйин чунин гуфт к-эй бе хирад
به رویین چنین گفت کای بی خرد
Наёяд туро ханда аз гуфт худ
نیاید تو را خنده از گفت خود
Ҷаҳондори додар додоўр аст
جهاندار دادار دادآور است
Ки рӯзии даҳ бандагон яксар аст
که روزی ده بندگان یکسر است
Чаҳ гӯйӣ кунун кист пӯри пашанг
چه گویی کنون کیست پور پشنگ
Чаро омад эдар бад-ӣни роҳи танг
چرا آمد ایدر بدین راه تنگ
Ниёем ба гуфтори ту пеши ӯй
نیایم به گفتار تو پیش اوی
Ки донам з ҳар бад камобеш ӯй
که دانم ز هر بد کمابیش اوی
Чу бишунид рӯйин бадв гуфт бас
چو بشنید رویین بدو گفت بس
Нагӯяд суханро бад-ӣни гӯнаи кас
نگوید سخن را بدین گونه کس
Набераи Фаридуни длорои кин
نبیره فریدون دلارای کین
Сари сарварони шоҳи турони замин
سر سروران شاه توران زمین
зи дёни магар рӯй бар тофтӣ
ز دیان مگر روی بر تافتی
Ва ё бар раҳ дев бишитофтӣ
و یا بر ره دیو بشتافتی
зи фармон шоҳон нтобанд сар
ز فرمان شاهان نتابند سر
Яке дошт бо ҳукми пирӯзгар
یکی داشت با حکم پیروزگر
з доно шунидам ба ҳар рӯзгор
ز دانا شنیدم به هر روزگار
Ки фармон шоҳон мадоред хор
که فرمان شاهان مدارید خوار
Чу рӯйин чунин гуфт Бурзуии брз
چو رویین چنین گفت برزوی برز
Бадв гуфт к-эии мард беобу арз
بدو گفت کای مرد بی آب و ارز
Ҳар он шоҳи кӯи додгустар буд
هر آن شاه کو دادگستر بود
Ба ҳар ду ҷаҳони шоҳу меҳтар буд
به هر دو جهان شاه و مهتر بود
На ин бехирад каз хирад давр шуд
نه این بی خرد کز خرد دور شد
Рӯонаш бар дев муздур шуд
روانش بر دیو مزدور شد
Чаҳ дониш буд бо чунин тоҷўр
چه دانش بود با چنین تاجور
Ки бошад ҳамаи соли бидодгар
که باشد همه سال بیدادگر
Сиёвуш чу аз марз Эрон бирафт
سیاوش چو از مرز ایران برفت
Паноҳи равони дарга ӯ гирифт
پناه روان درگه او گرفت
Пазируфт ӯро ба зинҳори хеш
پذیرفت او را به زنهار خویش
Ки рӯзии нёрдши озори пеш
که روزی نیاردش آزار پیش
Ба гуфтор грсиўз шавам рӯй
به گفتار گرسیوز شوم روی
Гарон кард беҳудаи дилро бадавӣ
گران کرد بیهوده دل را بدوی
Ба дижхим фармуд то бе гуноҳ
به دژخیم فرمود تا بی گناه
Сарашро бибаранд чун кӣнаи хоҳ
سرش را ببرند چون کینه خواه
Кунун то ҷудо шуд сар ӯ зи тан
کنون تا جدا شد سر او ز تن
Ба турон наёбӣ ту бо марди зан
به توران نیابی تو با مرد زن
Ҳар он хӯни казин кӣна шуд рехта
هر آن خون کزین کینه شد ریخته
Бидон гетӣ ӯ бошад овехта
بدان گیتی او باشد آویخته
Марои ёр бахтасту шоҳами худоӣ
مرا یار بخت است و شاهم خدای
Надонам ҷуз ӯ шоҳ дар ду сарой
ندانم جز او شاه در دو سرای
Чу рӯйин ба тундӣ аз ӯ ин шунид
چو رویین به تندی از او این شنید
Бузади дасту теғ аз миён баркашид
بزد دست و تیغ از میان برکشید
Бидон то занад бар сару ёли ӯй
بدان تا زند بر سر و یال اوی
зи болоаши хӯни андари орад ба рӯй
ز بالاش خون اندر آرد به روی
Сабки Бурзуии шери дил , тези чанг
سبک برزوی شیر دل، تیز چنگ
Бёзиди бозу ба сони наҳанг
بیازید بازو به سان نهنگ
Бидон то рибоед мар ӯро зи зин
بدان تا رباید مر او را ز زین
Ба хорӣ дар орад ба рӯй замин
به خواری در آرد به روی زمین
Битарсед рӯйин ва аз бими ҷон
بترسید رویین و از بیم جان
Бипечед азу рӯй ва шуд тознон
بپیچید ازو روی و شد تازنان
Кишоварзи дунбол асбаш гирифт
کشاورز دنبال اسبش گرفت
Ба тундии замонӣ ҳаме дошт тафт
به تندی زمانی همی داشت تفت
зи неруии фархундаи бахти ҷавон
ز نیروی فرخنده بخت جوان
Ткоўр ба рӯй андар омад дмон
تکاور به روی اندر آمد دمان
Дами асб дар дасти он номдор
دم اسب در دست آن نامدار
Бимонаду биФтод аз ваии савор
بماند و بیفتاد از وی سوار
Ҷаҳондор аз давр медид он
جهاندار از دور می دید آن
Ба перон чунин гуфт к-эии паҳлавон
به پیران چنین گفت کای پهلوان
На аз мардумаст ин зоҳрмн аст
نه از مردم است این زآهرمن است
Ман айдун гумонам ки тухм ман аст
من ایدون گمانم که تخم من است
Азин ҷангии гирд шояд чунон
ازین جنگی گرد شاید چنان
Ки дар дидаи рустами оради синон
که در دیده رستم آرد سنان
Бад-ӣни кафату бозу ва ин зӯру ёл
بدین کفت و بازو و این زور و یال
Ба гетӣ надонам каси инро ҳам?ил
به گیتی ندانم کس این را همال
Гумонам ки рӯзи набарди ин далер
گمانم که روز نبرد این دلیر
Тани аждаҳоро дар орад ба зер
تن اژدها را در آرد به زیر
Ту гӯйӣ ки аз дониш огоҳ нест
تو گویی که از دانش آگاه نیست
Ба чашмаши ҳамон шоҳу чокари яке сет
به چشمش همان شاه و چاکر یکی ست
Бад-ӣни тундӣу тезии хеши ком
بدین تندی و تیزی خویش کام
Сари жандаи пели андари орад ба дом
سر ژنده پیل اندر آرد به دام
Магари офаринандаи бхшўдмон
مگر آفریننده بخشودمان
Ки осони ҳаме роҳ бинмудмон
که آسان همی راه بنمودمان