Ва зон пас ба грсиўз овоз дод
و زان پس به گرسیوز آواز داد
Каз эдар барон бора бар сони бод
کز ایدر بران باره بر سان باد
Ба нармӣ биовар ба назд маниш
به نرمی بیاور به نزد منش
Ба чарбӣ ба дом оварам гарданаш
به چربی به دام آورم گردنش
Магардон ба тундии забонро бадавӣ
مگردان به تندی زبان را بدوی
Набояд ки ранҷ оядат зу ба рӯй
نباید که رنج آیدت زو به روی
Сипаҳбад сабк кард сӯяши Аннан
سپهبد سبک کرد سویش عنان
Вазони мӯӣ бар тан шуда чун синон
وزان موی بر تن شده چون سنان
Чу омад ба наздики прхошҷўӣ
چو آمد به نزدیک پرخاشجوی
Шигифтӣ фурӯ монад дар кори ӯй
شگفتی فرو ماند در کار اوی
Варо дид ошуфта чун пели маст
ورا دید آشفته چون پیل مست
Яке бел монанди гурзӣ ба даст
یکی بیل مانند گُرزی به دست
Сипаҳдораш аз давр овоз дод
سپهدارش از دور آواز داد
Чу ларзони яке шохи азтнди бод
چو لرزان یکی شاخ ازتند باد
Ба чарбӣ бадв гуфт к-эии номи ҷӯй
به چربی بدو گفت کای نام جوی
Чаро брФрўзӣ ба беҳуда рӯй
چرا برفروزی به بیهوده روی
Касеро бад-ӣни дашт пайкор нест
کسی را بدین دشت پیکار نیست
Ҳамон миҳмон назд кас хор нест
همان میهمان نزد کس خوار نیست
Нахурдем аз ту дар онҷои ҳеҷ
نخوردیم از تو در آنجای هیچ
Магари оби чашма , бад-ӣн сон мапӣч
مگر آب چشمه، بدین سان مپیچ
Биё то яке пеши шоҳат барам
بیا تا یکی پیش شاهت برم
Бидон пари гуҳари боргоҳат барам
بدان پر گهر بارگاهت برم
Сари сарвони шоҳи турони замин
سر سروان شاه توران زمین
Сари афрози гардони Мочӣну чин
سر افراز گردان ماچین و چین
Набераи Фаридуну пӯри пашанг
نبیره فریدون و پور پشنگ
Ҳаме роҳ ҷӯяд азин хораи санг
همی راه جوید ازین خاره سنگ
Ҳаме роҳ ҷӯйем аз ту кунун
همی راه جوییم از تو کنون
Нҷўиими кин ва наризем хӯн
نجوییم کین و نریزیم خون
Чу грсиўз ин гуфт , Бурзуии шер
چو گرسیوز این گفت، برزوی شیر
Биёмад хиромон бар ӯ далер
بیامد خرامان بر او دلیر
Ба гардан бар оварад бели стбр
به گردن بر آورد بیل سطبر
Хурӯшанда бар сони тундари зи абр
خروشنده بر سان تندر ز ابر
Ту гуфтӣ дарахтии сети зоҳн ба бор
تو گفتی درختی ست زآهن به بار
Ва ё нараҳ ширии сет дар марғзор
و یا نره شیری ست در مرغزار
Далеру хиромону дили пари шитоб
دلیر و خرامان و دل پر شتاب
Биёмад ба наздики афросйоб
بیامد به نزدیک افراسیاب
Чу омад ба наздаш замин бӯса дод
چو آمد به نزدش زمین بوسه داد
Ниёйишгариро забон баргушод
نیایشگری را زبان برگشاد
Ҷаҳондор ӯро ба ширини забон
جهاندار او را به شیرین زبان
Навозед ва бинишонад андари замон
نوازید و بنشاند اندر زمان
Бадв гуфт к-эии мард бо ройу ком
بدو گفت کای مرد با رای و کام
Нажодат з кист ва чаҳ номӣ ба ном
نژادت ز کیست و چه نامی به نام
зи тухм ки эй вази кадомии гуҳар
ز تخم که ای وز کدامی گهر
Чаҳ гуяд ҳамеи модарат аз падар
چه گوید همی مادرت از پدر
Накардем бар куштаи зорати зиён
نکردیم بر کشته زارت زیان
Дижам рӯй гаштӣ чу шери жён
دژم روی گشتی چو شیر ژیان
Бадв гуфт Бурзуии к-эии номи ҷӯй
بدو گفت برزوی کای نام جوی
Дилати шоди боду фурӯзанда рӯй
دلت شاد باد و فروزنده روی
Падарро надидам ба чашм аз буна
پدر را ندیدم به چشم از بنه
Ҳамаи сол эдар бидам як тана
همه سال ایدر بدم یک تنه
Ману модарам эдар ва чанд зан
من و مادرم ایدر و چند زن
Ниёеи куҳани бози мондаи зи ман
نیایی کهن باز مانده ز من
Ниёии марои номи ширўии гирд
نیای مرا نام شیروی گرد
Ба нахҷӣри шераши бадии дасти барад
به نخجیر شیرش بدی دست برد
( кунун пер гашта сет ва бисёр сол
(کنون پیر گشته ست و بسیار سال
Варо чанбарӣ шуд ҳамеи брзу ёл )
ورا چنبری شد همی برز و یال)
Чунин гуфт модар ки гоҳи баҳор
چنین گفت مادر که گاه بهار
Бад-ӣн дашт бигузашт гардии савор
بدین دشت بگذشت گردی سوار
Ниёии ман он пери шӯридаи бахт
نیای من آن پیر شوریده بخت
Ба нахҷӣри шерони баду кори сахт
به نخجیر شیران بد و کار سخت
зи ман об кард орзӯи он савор
ز من آب کرد آرزو آن سوار
Чу аз давр дидаш марои номдор
چو از دور دیدش مرا نامدار
Чу додам мар ӯро ҳамеи сарди об
چو دادم مر او را همی سرد آب
Нигаҳ кард дар ман дилаш шуд кабоб
نگه کرد در من دلش شد کباب
Форуманд бар ҷои вази баҳри дил
فروماند بر جای وز بهر دل
Фурушади ду пои диловар ба гул
فروشد دو پای دلاور به گل
Куҷо бо дили хеш андеша кард
کجا با دل خویش اندیشه کرد
Сголшгрии як замон пеша кард
سگالشگری یک زمان پیشه کرد
з фитрок бикшод печони каманд
ز فتراک بگشاد پیچان کمند
Дар оварад девори бора ба банд
در آورد دیوار باره به بند
Ба бораи баромад чу мурғӣ ба пар
به باره برآمد چو مرغی به پر
Дар овехт бо ман гӯи номвар
در آویخت با من گو نامور
зи ман меҳри яздон ба мардии рабӯд
ز من مهر یزدان به مردی ربود
Вазони ҷои баргашт бар сони дӯд
وزان جای برگشت بر سان دود
Надидам дигар чеҳраи он савор
ندیدم دگر چهره آن سوار
Надонам куҷо рафт ва чун буд кор
ندانم کجا رفت و چون بود کار
Ба ман борвари гашти модари азуӣ
به من بارور گشت مادر ازوی
Набӯдаш ҷуз ӯ ҳаргизаши ҳеҷ шӯй
نبودش جز او هرگزش هیچ شوی
Чу афросйоби ин з Бурзу шунид
چو افراسیاب این ز برزو شنید
Ба кирдори ғунча ҳаме бушковед
به کردار غنچه همی بشکفید
Бадв гуфт к-эии марди паҳлуи нажод
بدو گفت کای مرد پهلو نژاد
Замонаи зи некяти ҳам нек дод
زمانه ز نیکیت هم نیک داد
Биёбӣ зи ман давлати вкоми ту
بیابی ز من دولت وکام تو
Ба шоҳӣ кашад пас саранҷоми ту
به شاهی کشد پس سرانجام تو
Ҳамон кишвару духтарам он туаст
همان کشور و دخترم آن توست
Ҳамаи лашкари ман ба фармон туаст
همه لشکر من به فرمان توست
зи турони замин то ба Мочӣни вчин
ز توران زمین تا به ماچین وچین
Туро шаҳриёрон кунанд офарин
تو را شهریاران کنند آفرین
Набинад ҷаҳони кас ба ойини ту
نبیند جهان کس به آیین تو
Сипеҳр чаҳорум кашад зини ту
سپهر چهارم کشد زین تو
Замини ҳафт кишвари туро банда шуд
زمین هفت کشور تو را بنده شد
Ба пеши ту гардун парастанда шуд
به پیش تو گردون پرستنده شد
зи брзигрии рстӣу кори сахт
ز برزیگری رستی و کار سخت
Ба гардун бар оради туро неки бахт
به گردون بر آرد تو را نیک بخت
Яке кор пешаст моро бузург
یکی کار پیش است ما را بزرگ
Казу хира гардад ду чашми сутург
کزو خیره گردد دو چشم سترگ
Маро карда перии чунин нотавон
مرا کرده پیری چنین ناتوان
Туро ҳаст неруӣу бахти ҷавон
تو را هست نیروی و بخت جوان
Бидон гуҳ ки ман чун ту будам ба сол
بدان گه که من چون تو بودم به سال
Қавии гардану сина дар хӯрд ёл
قوی گردن و سینه در خورد یال
Ҳамаи орзӯи ҷанги шоҳони бадӣ
همه آرزو جنگ شاهان بدی
Замонаи зи бимами ҳаросони бадӣ
زمانه ز بیمم هراسان بدی
Дили шеру чанголи шери жён
دل شیر و چنگال شیر ژیان
зи тиру зи теғами бдндии навон
ز تیر و ز تیغم بدندی نوان
Ҳамовардам ар кӯҳ будӣ ба ҷанг
هماوردم ار کوه بودی به جنگ
з гурзам шудӣ нарм чун хораи санг
ز گُرزم شدی نرم چون خاره سنگ
Ба майдон наомад касе пеши ман
به میدان نیامد کسی پیش من
Ки на ҷавшанаши гашт бар тани кафан
که نه جوشنش گشت بر تن کفن
Кунун пери гаштам шамида шудам
کنون پیر گشتم شمیده شدم
Чу чанги далерон хамида шудам
چو چنگ دلیران خمیده شدم
Надорам дил ва туаш ойини ҷанг
ندارم دل و توش آیین جنگ
Куҷои гашт чун беди ларзони ду чанг
کجا گشت چون بید لرزان دو چنگ
Яке орзӯ дорам акнӯн ба дил
یکی آرزو دارم اکنون به دل
Набояд ки бошем хору хаҷал
نباید که باشیم خوار و خجل
Ки дар даст ту нест он баси гарон
که در دست تو نیست آن بس گران
Напечӣ зи пайкори ганди оварон
نپیچی ز پیکار گند آوران
Яке мард аз Эрони падеди омадаи сет
یکی مرد از ایران پدید آمده ست
Ки банди ялонро калиди омадаи сет
که بند یلان را کلید آمده ست
Чаҳ ҳомӯни вкўаҳ ва чаҳ дарёу дашт
چه هامون وکوه و چه دریا و دشت
зи сами сутураши ҳамеи чираи гашт
ز سم ستورش همی چیره گشت
Ба турони замин номадорӣ намонад
به توران زمین نامداری نماند
Ки маншури шамшер ӯ бар нахонд
که منشور شمشیر او بر نخواند
Дили ҷанги ҷӯён азу шуд ба дард
دل جنگ جویان ازو شد به درد
Наёрад касе ҷанг ӯ ёд кард
نیارد کسی جنگ او یاد کرد
Чаҳ шер ва чаҳ ҷодӯ чаҳ дев ва чаҳ пел
چه شیر و چه جادو چه دیو و چه پیل
Чаҳ кӯҳ ва чаҳ ҳомӯн чаҳ дарёии нил
چه کوه و چه هامون چه دریای نیل
Гуҳи кӣна дар пеши чашмаши яке сет
گه کینه در پیش چشمش یکی ست
Куҷогар фаровон вагар андакии сет
کجا گر فراوان و گر اندکی ست
Яке Рахш дорад ба зери андарун
یکی رخش دارد به زیر اندرون
Ба бешаи зи шерон равон карда хӯн
به بیشه ز شیران روان کرده خون
Абои ин ҳамаи мардӣу зӯри даст
ابا این همه مردی و زور دست
Туро ҳамчу ӯ мард бояд ду шаст ( ? )
تو را همچو او مرد باید دو شست(؟)
зи болой ӯ зон ту бартар аст
ز بالای او زان تو برتر است
Ба мардӣу неруи зи ту камтар аст
به مردی و نیرو ز تو کمتر است
Бар онам ки бо ту нтобад ба ҷанг
بر آنم که با تو نتابد به جنگ
Гараш чанд дар разм тезаст чанг
گرش چند در رزم تیز است چنگ
Кунунгар ту бо ӯ набард оварӣ
کنون گر تو با او نبرد آوری
Сари номварро ба гирд оварӣ
سر نامور را به گرد آوری
Туро бошад ин лашкар ( ва ) буми вбр
تو را باشد این لشکر (و) بوم وبر
зи дарёии чин то ба марзи хазар
ز دریای چین تا به مرز خزر
Сипеҳру ситораи гувоҳ ман аст
سپهر و ستاره گواه من است
Ки ин гуфта ойину роҳ ман аст
که این گفته آیین و راه من است
Чу бишунид Бурзуии азуи ин сухан
چو بشنید برزوی ازو این سخن
Дилаши гашти пари кини зи марди куҳан
دلش گشت پر کین ز مرد کهن
Чунин дод посух ки эй шаҳриёр
چنین داد پاسخ که ای شهریار
Чаҳ номи ҷаҳонҷӯии гирди савор ?
چه نام جهانجوی گرد سوار؟
Чунин гуфт афросйоби он замон
چنین گفت افراسیاب آن زمان
Ки он номўргрди хусрави нишон
که آن نامورگرد خسرو نشان
Таҳамтанаши нишастан буд систон
تهمتنش نشستن بود سیستان
Ки бодо ҳамеша кноми дадон
که بادا همیشه کنام ددان
Чаҳ гӯйӣ кунун чора кор чист
چه گویی کنون چاره کار چیست
Барин рой бо мо туро рой чист ?
برین رای با ما تو را رای چیست؟
Чаҳ гӯйии дарин эй паноҳи сипоҳ
چه گویی درین ای پناه سپاه
Дар андеша бо ӯ чаҳ созем роҳ
در اندیشه با او چه سازیم راه
Ҷавони ин сухан чун з хусрав шунид
جوان این سخن چون ز خسرو شنید
Ба дарди дил аз кӣна оҳӣ кашид
به درد دل از کینه آهی کشید
Чунин дод посух ба афросйоб
چنین داد پاسخ به افراسیاب
Ки шоҳои азин кори чандини мтоб
که شاها ازین کار چندین متاب
Чу аз гетии ин ранҷ бошад ту ро
چو از گیتی این رنج باشد تو را
Пас ин подшоҳӣ чаҳ бояд ту ро
پس این پادشاهی چه باید تو را
Ҳамоно туро худ дил ҷанг нест
همانا تو را خود دل جنگ نیست
Чу шоҳони пешини туро санг нест
چو شاهان پیشین تو را سنگ نیست
Ки чандини сухани гӯйӣ аз як савор
که چندین سخن گویی از یک سوار
Ба наздики он лашгари номдор
به نزدیک آن لشگر نامدار
Чу ҷангӣ набошад дили андари ?бирт
چو جنگی نباشد دل اندر برت
Чаро тоҷ шоҳӣ наҳй бар сарат
چرا تاج شاهی نهی بر سرت
Ба дёни додару рӯзи сипед
به دیان دادار و روز سپید
Ба гардуни гардон ва тобанда шед
به گردون گردان و تابنده شید
Ба фархундаи фаррухи маи фордин
به فرخنده فرخ مه فوردین
Ба айвони базм ва ба майдони кин
به ایوان بزم و به میدان کین
Кигар дили барин кор пуркин кунам
که گر دل برین کار پرکین کنم
Мари ин мардро хок болин кунам
مر این مرد را خاک بالین کنم
зи хӯн рӯй Эрон чу дарё кунам
ز خون روی ایران چو دریا کنم
Нишаст туро бар сурайё кунам
نشست تو را بر ثریا کنم
Кунунгар бФрмоидми шаҳриёр
کنون گر بفرمایدم شهریار
Нишинам абри бораи роҳвор
نشینم ابر باره راهوار
Бисозем лашкар ба Эрон шавем
بسازیم لشکر به ایران شویم
Ба пайкор он нараҳ шерон шавем
به پیکار آن نره شیران شویم
Ба пирӯзи бахти ради афросйоб
به پیروز بخت رد افراسیاب
Кунам дашти Эрон чу дарёии об
کنم دشت ایران چو دریای آب
Ситонами зи Кайхусрави он тоҷу тахт
ستانم ز کیخسرو آن تاج و تخت
Нмонм бар он буми шохи дарахт
نمانم بر آن بوم شاخ درخت
Ҳамаи бумашони ҷумла вайрон кунам
همه بومشان جمله ویران کنم
Кноми палангон ва шерон кунам
کنام پلنگان و شیران کنم
Чу афросйоб ин шунид аз ҷавон
چو افراسیاب این شنید از جوان
Дили пери сари гашти азин шодмон
دل پیر سر گشت ازین شادمان
Бифармуд корнди даҳ бадараи зар
بفرمود کآرند ده بدره زر
Ҳамон тоҷ ва он ёра бо гуҳар
همان تاج و آن یاره با گهر
зи дебои зарбафти рӯмии се тахт
ز دیبای زربفت رومی سه تخت
Чунон чун буд дар хури неки бахт
چنان چون بود در خور نیک بخت
Ду сад хуби рӯйони Мочӣну чин
دو صد خوب رویان ماچین و چین
( зи дебои саропардау асбу зин )
(ز دیبا سراپرده و اسب و زین)
( ду сад боргири ткоўр ба зин )
(دو صد بارگیر تکاور به زین)
Сад астари ҳамаи бори дебои чин
صد استر همه بار دیبای چین
зи зину лагому ҷноғи хаданг
ز زین و لگام و جناغ خدنگ
Рикоби мурассаъи ҷиноқи паланг
رکاب مرصع جناق پلنگ
Ду сад ҷавшану теғ ( ва ) бар гстўон
دو صد جوشن و تیغ (و) برگستوان
Ҳамон найзау тиру гурзи гарон
همان نیزه و تیر و گُرز گران
Ҳамон гӯсфанду бузу бум ва бар
همان گوسفند و بز و بوم و بر
Ҳамон зари динор ва дару гуҳар
همان زر دینار و در و گهر
Биоварад ганҷури андари замон
بیاورد گنجور اندر زمان
Бар шоҳи таркону марди ҷавон
بر شاه ترکان و مرد جوان
Ба Бурзуи супурдаши ҳамаи сар ба сар
به برزو سپردش همه سر به سر
Чу гулбарги бушковати пас номвар
چو گلبرگ بشکفت پس نامور
Чу Бурзу бидон хоста бингаред
چو برزو بدان خواسته بنگرید
Ҷуз аз худ ба гетӣ касеро надид
جز از خود به گیتی کسی را ندید
Ниёйиши кунони пас забон баргушод
نیایش کنان پس زبان برگشاد
Ситоиши кунони хокро бӯса дод
ستایش کنان خاک را بوسه داد
Вази онҷо ба наздики модари давон
وز آنجا به نزدیک مادر دوان
Биёмад чу хуршеди равшани равон
بیامد چو خورشید روشن روان
Ба модари супурди он ҳамаи хоста
به مادر سپرد آن همه خواسته
Азони хоста дил шуд ороста
ازآن خواسته دل شد آراسته
Ба модар чунин гуфт к-эии неки рӯз
به مادر چنین گفت کای نیک روز
Равонро бад-ӣни хоста бар фурӯз
روان را بدین خواسته بر فروز
Казин гӯнаи каси хоста дида нест
کزین گونه کس خواسته دیده نیست
Ҳамон гӯши кас низ бишнида нест
همان گوش کس نیز بشنیده نیست
Ба модар чунин гуфт Бурзуии шер
به مادر چنین گفت برزوی شیر
Ки моро ҷузин дод шоҳи далер
که مارا جزین داد شاه دلیر
Бидон то ману рустами золи зар
بدان تا من و رستم زال زر
Бакӯшем дар ҷанг бо икдгр
بکوشیم در جنگ با یکدگر
Бабрами сарашро ба зории зи тан
ببرم سرش را به زاری ز تن
Таниши синаи бози созами кафан
تنش سینه باز سازم کفن
Чу бишунид модари фиғон бар кашид
چو بشنید مادر فغان بر کشید
Сиришкаши зи дида ба рух бар чакид
سرشکش ز دیده به رخ بر چکید
Бузади даст ( ва ) барканд мӯӣ аз сараш
بزد دست (و) برکند موی از سرش
Бадаред ҷомаи ҳама бар буриш
بدرید جامه همه بر برش
Хурушону гирён бадв гуфт баст
خروشان و گریان بدو گفت بست
Ки карда сети ҳаргизи бад-ӣни гӯнаи даст ( ? )
که کرده ست هرگز بدین گونه دست(؟)
Ҳамаи орзӯи ҷанг шерон кунӣ
همه آرزو جنگ شیران کنی
Марои хоксор далерон кунӣ
مرا خاکسار دلیران کنی
Ба рӯзи ҷавонӣ ба зару дирам
به روز جوانی به زر و درم
Машав ғарраи ҷонро магардон дижам
مشو غره جان را مگردان دژم
Ба динору дебоу асбу гуҳар
به دینار و دیبا و اسب و گهر
Фурушад касе ҷону сар эй писар ?
فروشد کسی جان و سر ای پسر؟
Ки ин шоҳи турон фарибанда аст
که این شاه توران فریبنده است
Бадиро ҳамаи сола кӯшнда аст
بدی را همه ساله کوشنده است
Басӣ бепадар кард фарзанд ро
بسی بی پدر کرد فرزند را
Басӣ кард вайрони барӯманд ро
بسی کرد ویران برومند را
Басои кас ки гашташи сар аз тани ҷудо
بسا کس که گشتش سر از تن جدا
Ба гуфтори ин деви нари аждаҳо
به گفتار این دیو نر اژدها
Збҳри фузӯнии ту ин ранҷи тан
زبهر فزونی تو این رنج تن
зи дил давр кун оз ва бехаш бикун
ز دل دور کن آز و بیخش بکن
Бар андеши азин эй гӯи анҷуман
بر اندیش ازین ای گو انجمن
Набояд ки ёд оварӣ гуфт ман
نباید که یاد آوری گفت من
Ва дигар ки он ширдили неки мард
و دیگر که آن شیردل نیک مرد
Ки бо вай ҳаме кард хоҳии набард
که با وی همی کرد خواهی نبرد
Ба мардии зи хуршед пайдотар аст
به مردی ز خورشید پیداتر است
Ба пайкор аз шер шайдотар аст
به پیکار از شیر شیداتر است
Дил шер дорад тани жандаи пел
دل شیر دارد تن ژنده پیل
Чаҳ ҳомӯн ба пешаш чаҳ дарёии нил
چه هامون به پیشش چه دریای نیل
зи девон ҷангӣ натарсад ба ҷанг
ز دیوان جنگی نترسد به جنگ
Ба мардӣ бар оради зи дарёи наҳанг
به مردی بر آرد ز دریا نهنگ
Басои шери мардон ки ӯ кушта кард
بسا شیر مردان که او کشته کرد
Зкштаҳи басии дашт чун пушта кард
زکشته بسی دشت چون پشته کرد
Далерони таркони фузуни ҳазор
دلیران ترکان فزون هزار
Ҳамаи номдорони хнҷргзор
همه نامداران خنجرگزار
Чу комуси ҷангӣу хоқони чин
چو کاموس جنگی و خاقان چین
Чу фағфур ва чун шангули дурбин
چو فغفور و چون شنگل دوربین
Чу мансури аило чу ъҳъори гирд
چو منثور ایلا چو عحعار گرد
Ҳамон чангаши гирд бо дасти барад
همان چنگش گرد با دست برد
Дигар номвари гирди Суҳроби шер
دگر نامور گرد سهراب شیر
Ки пел жён оваредӣ ба зер
که پیل ژیان آوریدی به زیر
Чаҳ акуони дев ва чаҳ деви сипед
چه اکوان دیو و چه دیو سپید
Ки аз ҷони з размаш шуданд нои умед
که از جان ز رزمش شدند نا امید
Нигаҳ кун бад-ӣни номдорон ки ман
نگه کن بدین نامداران که من
Ба пеш ту гуфтам аз он анҷуман
به پیش تو گفتم از آن انجمن
Ба Мозандарон ва ба турон ки монад
به مازندران و به توران که ماند
Ки маншури теғи варо бар нахонд
که منشور تیغ ورا بر نخواند
Ту зини номдорон нае бештар
تو زین نامداران نه ای بیشتر
Азин дарака рафтӣ Марви пештар
ازین درکه رفتی مرو پیشتر
Чу бишунид Бурзуи зи модари сухан
چو بشنید برزو ز مادر سخن
Дигаргунаи андешаи афканди бен
دگرگونه اندیشه افکند بن
Бадв гуфт эй моам танагӣ макун
بدو گفت ای مام تنگی مکن
Маро аз ялон низ нанагӣ макун
مرا از یلان نیز ننگی مکن
Ки ҷузи хост дён набошад дигар
که جز خواست دیان نباشد دگر
зи тақдир ӯ каси наёбади гузар
ز تقدیر او کس نیابد گذر