Бигуфт ин ва омад ба наздики шоҳ
بگفت این و آمد به نزدیک شاه
Бадв гуфт к-эии шоҳи турони сипоҳ
بدو گفت کای شاه توران سپاه
Гузин кун далерони турони замин
گزین کن دلیران توران زمین
Ки дар дашт оварад ҷӯянди кин
که در دشت آورد جویند کین
Аннани печ ( ва ) гирди афкану найзаи дор
عنان پیچ(و) گرد افکن و نیزه دار
Ба бозуи қавӣ ва ба тани номдор
به بازو قوی و به تن نامدار
Бидон то марои сози ойини ҷанг
بدان تا مرا ساز آیین جنگ
Сипари доштани пеши тири хаданг
سپر داشتن پیش تیر خدنگ
Бигӯянд бо ман ба кину набард
بگویند با من به کین و نبرد
Ки чун бошад ойини мардони мард
که چون باشد آیین مردان مرد
Чу бишунид азуи шоҳ овоз дод
چو بشنید ازو شاه آواز داد
Ба дастури перони висаи нажод
به دستور پیران ویسه نژاد
Ки ҷанги оварон аз сипаҳ баргузин
که جنگ آوران از سپه برگزین
Далерону гардони турони замин
دلیران و گردان توران زمین
Чу ҳумони виса чу глбоди шер
چو هومان ویسه چو گلباد شیر
Дигар бормони шарзаи шери далер
دگر بارمان شرزه شیر دلیر
Чу грсиўз ва чун дмўри гаравӣ
چو گرسیوز و چون دمور گروی
Ки аз шер шарза нтобанд рӯй
که از شیر شرزه نتابند روی
з лашкар гузин кард даҳ паҳлавон
ز لشکر گزین کرد ده پهلوان
Бидон то бигарданд бо он ҷавон
بدان تا بگردند با آن جوان
Чу бишунид перони зи шоҳи ин сухан
چو بشنید پیران ز شاه این سخن
Яке нома фармуд афканди бен
یکی نامه فرمود افکند بن
Ба ҳар гӯшае назд ҳар паҳлавӣ
به هر گوشه ای نزد هر پهلوی
Куҷо буд дар подшоҳии гӯй
کجا بود در پادشاهی گوی
Ки лашкар фиристанд наздики шоҳ
که لشکر فرستند نزدیک شاه
Ҷони паҳлавонон бо дастгоҳ
جان پهلوانان با دستگاه
Ки шаҳ кард дар кӯҳи шнгони диранг
که شه کرد در کوه شنگان درنگ
Ҳам аз баҳри тадбири пайкору ҷанг
هم از بهر تدبیر پیکار و جنگ
Ба ҷашни Фаридуни сари меҳри моҳ
به جشن فریدون سر مهر ماه
Чунон сохт бояд ки яксар сипоҳ
چنان ساخت باید که یکسر سپاه
Биёянд тозон ба шнгони замин
بیایند تازان به شنگان زمین
Чаҳ кеҳтар чаҳ меҳтари абои теғи кин
چه کهتر چه مهتر ابا تیغ کین
Вазин сӯи фиристодаи афросйоб
وزین سو فرستاده افراسیاب
Бишуд аз далерон ҳаме хӯрд вхўоб
بشد از دلیران همی خورد وخواب
Ҳамон даҳ тан аз тухмаи номвар
همان ده تن از تخمه نامور
Бибастанд фармони шаҳро камар
ببستند فرمان شه را کمر
Шабу рӯз бо Бурзуии шергир
شب و روز با برزوی شیرگیر
Ба гурз ва ба найза ба шамшеру тир
به گُرز و به نیزه به شمشیر و تیر
Ба майдони ҳама ҷангаш омухтанд
به میدان همه جنگش آموختند
Ҳамон кӣна аз рустам андӯхтанд
همان کینه از رستم اندوختند
Ҷаҳонҷӯйро дили ниҳода бар он
جهانجوی را دل نهاده بر آن
Ки чун бошад ойини ганди оварон
که چون باشد آیین گند آوران
Шабу рӯзи ҷузи ҷанг ҷустан накард
شب و روز جز جنگ جستن نکرد
Диранги андари он ҷуз ба хӯрдан накард
درنگ اندر آن جز به خوردن نکرد
Замонӣ нёсуд аз тохтан
زمانی نیاسود از تاختن
Ҳам аз гардишу тир андохтан
هم از گردش و تیر انداختن
Ба шаш моҳ чунон шуд он номдор
به شش ماه چونان شد آن نامدار
( ки ) чун ӯ набад як диловари савор
(که) چون او نبد یک دلاور سوار
Чу ӯ номадорӣ ба турон набӯд
چو او نامداری به توران نبود
На гӯш касе низ ҳаргизи шунӯд
نه گوش کسی نیز هرگز شنود
Чунон шуд ба гурз ва ба тиру синон
چنان شد به گُرز و به تیر و سنان
Дар оварад майдон ба дасти Аннан
در آورد میدان به دست عنان
Ки аз рӯй зангӣ ба нӯки синон
که از روی زنگی به نوک سنان
Ба шаб , тираи чашмаши рабӯдии аён
به شب، تیره چشمش ربودی عیان
Сари моҳи ҳафтуми гуҳи бомдод
سر ماه هفتم گه بامداد
Биёмад бар шаҳ забон баргушод
بیامد بر شه زبان برگشاد
Бадв гуфт к-эии шаҳриёри замин
بدو گفت کای شهریار زمین
Ба фармони ту шоҳи Мочӣну чин
به فرمان تو شاه ماچین و چین
Бифармоӣ то соз ( ва ) олоти ҷанг
بفرمای تا ساز (و) آلات جنگ
Биоранди пешам кунун бе диранг
بیارند پیشم کنون بی درنگ
Камони киёнӣу гурзи гарон
کمان کیانی و گُرز گران
Ҳамон найзау теғи ганди оварон
همان نیزه و تیغ گند آوران
Камандӣ ки он бошад аз чарми шер
کمندی که آن باشد از چرم شیر
Яке тири пайкон ӯ даҳ стир
یکی تیر پیکان او ده ستیر
Яке асби кон дар хури ман буд
یکی اسب کان در خور من بود
Қавии гардану тунду равшан буд
قوی گردن و تند و روشن بود
Вазон пас бихон сар ба сари лашкарат
وزان پس بخوان سر به سر لشکرت
Ҳамаи номдорони ин кишварат
همه نامداران این کشورت
Бибин то ба майдони маро ёр кист
ببین تا به میدان مرا یار کیست
Ҳамоварди ман рӯз пайкор кист
هماورد من روز پیکار کیست
Чу бишунид афросйоби ин азуӣ
چو بشنید افراسیاب این ازوی
Бар афрӯхт чун гул ба шодяш рӯй
بر افروخت چون گل به شادیش روی
Ба ганҷур фармуд то сози ҷанг
به گنجور فرمود تا ساز جنگ
Биорад ба майдони кин бе диранг
بیارد به میدان کین بی درنگ
зи тиру камону зи гурзу зтиғ
ز تیر و کمان و ز گُرز و زتیغ
Биорад з Бурзу надорад дареғ
بیارد ز برزو ندارد دریغ
Биоварад даҳ гурзи ганҷури шоҳ
بیاورد ده گُرز گنجور شاه
Яке асбу бргстўони сиёҳ
یکی اسب و برگستوان سیاه
Камандии зи абрешиму чарми шер
کمندی ز ابریشم و چرم شیر
Яке теғ дар хӯрд марди далер
یکی تیغ در خورد مرد دلیر
Сипарҳои рӯсӣ ва чанде зира
سپرهای روسی و چندی زره
Чу зулф батон сар ба сари пари гиреҳ
چو زلف بتان سر به سر پر گره
Ҳамаи яксараи пеши Бурзуи ниҳод
همه یکسره پیش برزو نهاد
Чу Бурзу бидид он забон баргушод
چو برزو بدید آن زبان برگشاد
Ба шаҳ гуфт к-эии шоҳи Мочӣну чин
به شه گفت کای شاه ماچین و چین
Сарафрози Эрон ( ва ) турони замин
سرافراز ایران(و) توران زمین
Наёяд ба кори ман ин сози ҷанг
نیاید به کار من این ساز جنگ
Ба сӯзан набанданд чарми паланг
به سوزن نبندند چرم پلنگ
Чу ҷома на дар хӯрд мардум буд
چو جامه نه در خورد مردم بود
Ҳамон мардуми андари миёни гум буд
همان مردم اندر میان گم بود
( марои бозуи эзади қавии офарид
(مرا بازو ایزد قوی آفرید
Ба неруии ман чарх мардӣ надид )
به نیروی من چرخ مردی ندید)
Маро дар хури зӯр бояд камон
مرا در خور زور باید کمان
Стбрии гурзами ду чандон ҳамон
سطبری گُرزم دو چندان همان
Азин даҳ газӣ найзаам бештар
ازین ده گزی نیزه ام بیشتر
Ҳамонаш стбрии ду чандон дигар
همانش سطبری دو چندان دگر
На олоти пайкору ҷанг ман аст
نه آلات پیکار و جنگ من است
На ин гурз дар хӯрд чанг ман аст
نه این گُرز درخورد چنگ من است
Чу бишунид азуи шоҳи афросйоб
چو بشنید ازو شاه افراسیاب
Бигуфташ ба ҳумон каз эдар битоб
بگفتش به هومان کز ایدر بتاب
Ҳамон гурз ва он найза ман биор
همان گُرز و آن نیزه من بیار
Бад-ӣни пари ҳунари мард ҷангӣ сипор
بدین پر هنر مرد جنگی سپار
Биор он камоне ки тӯри далер
بیار آن کمانی که تور دلیر
Бадви ҷусти пайвастаи пайкори шер
بدو جست پیوسته پیکار شیر
Ҳамон тези пайкон ки ҳаст обдор
همان تیز پیکان که هست آبدار
Ки бар санг ва санадонаш бошад гузор
که بر سنگ و سندانش باشد گذار
Чу бишунид ганҷури ҳам дар замон
چو بشنید گنجور هم در زمان
Биоварад гурзу каманду камон
بیاورد گُرز و کمند و کمان
Яке гурзи пӯлоди даста ба зар
یکی گُرز پولاد دسته به زر
Ба гавҳар биёроста сар ба сар
به گوهر بیاراسته سر به سر
Стбриши афзӯни зи хартуми пел
سطبریش افزون ز خرطوم پیل
Фурӯзони кабӯдаш монанди нил
فروزان کبودش مانند نیل
Ҳамон буд сад ман ба санг ар на беш
همان بود صد من به سنگ ار نه بیش
Сиррӣ бар сараш чун сари гови мяш
سری بر سرش چون سر گاو میش
Набад дар ҳамаи лашкараши сар ба сар
نبد در همه لشکرش سر به سر
Ки бозуаши онро бадии коргар
که بازوش آن را بدی کارگر
Камоне ба кирдори чархии қавӣ
کمانی به کردار چرخی قوی
Ба зари хона ва зиҳ бирав паҳлавӣ
به زر خانه و زه برو پهلوی
Ду сад тири пайкон ӯ даҳ стир
دو صد تیر پیکان او ده ستیر
Камандии бтобидаҳ аз чарми шер
کمندی بتابیده از چرم شیر
Сипар дар хури теғи алмоси тоб
سپر در خور تیغ الماس تاب
Яке зон ки бади хоси афросйоб
یکی زان که بد خاص افراسیاب
Ҳамаи як ба як пеши Бурзуи ниҳод
همه یک به یک پیش برزو نهاد
Чу Бурзу бидид он забон бар кушод
چو برزو بدید آن زبان بر گشاد
Бидон даҳ савор аз далерони ҷанг
بدان ده سوار از دلیران جنگ
Ки буданд дар ҷанг ҳамчун паланг
که بودند در جنگ همچون پلنگ
Ки берун хиромед пешам кунун
که بیرون خرامید پیشم کنون
Марои озмоииди дили пари зхўн
مرا آزمایید دل پر زخون
Ба тир ва ба найза ба гурз ва ба теғ
به تیر و به نیزه به گُرز و به تیغ
Баборед бар ман чу борандаи меғ
ببارید بر من چو بارنده میغ
Ки то бар гароем яке хештан
که تا بر گرایم یکی خویشتن
Намоями барин шоҳи неруии ман
نمایم برین شاه نیروی من
Чу бишунид шоҳи ин суханро аз вай
چو بشنید شاه این سخن را از وی
Сӯии номдорон чин кард рӯй
سوی نامداران چین کرد روی
Ба ҳумон ва рӯйину глбоди гирд
به هومان و رویین و گلباد گرد
Ба грсиўзи шер бо дасти барад
به گرسیوز شیر با دست برد
Ба трхони гирди он савори далер
به طرخان گرد آن سوار دلیر
Ба хоқону гардони арғндаҳи шер
به خاقان و گردان ارغنده شیر
Бидон даҳ савор набарда ба ҷанг
بدان ده سوار نبرده به جنگ
Ки кушед бо ӯ ба сони паланг
که کوشید با او به سان پلنگ
Бидон номвари шери оҳани ҷигар
بدان نامور شیر آهن جگر
Ба гурзу камон ва ( ба ) теғу табар
به گُرز و کمان و (به) تیغ و تبر
Чу бишунид лашкари зи афросйоб
چو بشنید لشکر ز افراسیاب
Ҳамон даҳ сипаҳбад ба кирдори об
همان ده سپهبد به کردار آب
Сутурон ба майдон давон тохтанд
ستوران به میدان دوان تاختند
Ба гурзи гарон гардан афрохтанд
به گُرز گران گردن افراختند
Нигаҳ кард Бурзу бидон даҳ савор
نگه کرد برزو بدان ده سوار
Чу шерони ошуфта дар корзор
چو شیران آشفته در کارزار
Бапушед хуфтону худӣ ба сар
بپوشید خفتان و خودی به سر
Ниҳоду миёнро бибасташ камар
نهاد و میان را ببستش کمر
Ба бора барафканад бар гстўон
به باره برافکند برگستوان
Яке бора монанди кӯҳии давон
یکی باره مانند کوهی دوان
Ба бораи баромад чу ғуррандаи шер
به باره برآمد چو غرنده شیر
зи оҳани камону зи алмоси тир
ز آهن کمان و ز الماس تیر
Камон сипаҳбад гирифташ ба чанг
کمان سپهبد گرفتش به چنگ
Ҳамеи тохт ҳар сӯ ба сони паланг
همی تاخت هر سو به سان پلنگ
Ту гуфтӣ сипеҳрии сети бозӯру тоб
تو گفتی سپهری ست بازور و تاب
Ки дорад бар овардга бар шитоб
که دارد بر آوردگه بر شتاب
Дарахтӣ сет гуфтӣ зи оҳан ба бор
درختی ست گفتی ز آهن به بار
Кушодаи ду бозу чу шохи чанор
گشاده دو بازو چو شاخ چنار
зи сом Наримонаш нашнохт кас
ز سام نریمانش نشناخت کس
Ту гуфтӣ ки сом саворасту бас
تو گفتی که سام سوار است و بس
зи болу рону зи ёлу ркиб
ز بال و ران و ز یال و رکیب
Дили ҷангҷуён шудаи пари наҳиф
دل جنگجویان شده پر نهیب
Сари афрози афросйобу сипоҳ
سر افراز افراسیاب و سپاه
Ситодаи барони дашту дили кӣнаи хоҳ
ستاده برآن دشت و دل کینه خواه
Ҷаҳони ҷӯии Бурзуи гирифтаи камон
جهان جوی برزو گرفته کمان
Ба майдон дар омад чу боди дмон
به میدان در آمد چو باد دمان
Яке буд ва даҳ номдорони чин
یکی بود و ده نامداران چین
Ҳамеи брдриднд рӯй замин
همی بردریدند روی زمین
Чунон кард Бурзуи бсичи набард
چنان کرد برزو بسیچ نبرد
Ки аз ранҷ бар таниш нишаст гирд
که از رنج بر تنش نشست گرد
зи ном оварон рафт аз он тоби ҳуш
ز نام آوران رفت از آن تاب هوش
Чу Бурзу бар оварад найза ба дӯш
چو برزو بر آورد نیزه به دوش
Сутӯҳ омаданд он далерони зи ӯй
ستوه آمدند آن دلیران ز اوی
Ҳаме гуфт ҳар кас ки ин номҷўӣ
همی گفت هر کس که این نامجوی
з мардум назода сет аз оҳрмн аст
ز مردم نزاده ست از آهرمن است
Ва ё кӯҳи Албурз дар ҷавшан аст
و یا کوه البرز در جوشن است
( наёяд ҳамеи сайр аз корзор
(نیاید همی سیر از کارزار
Наёвард дигари чунин рӯзгор )
نیاورد دیگر چنین روزگار)
Ба бечорагӣ рӯй бартофтанд
به بیچارگی روی برتافتند
Ба тундӣ бар шоҳ бишитофтанд
به تندی بر شاه بشتافتند
Чунин гуфт ҳумон ба афросйоб
چنین گفت هومان به افراسیاب
Тан аз ранҷи хаста , ду дидаи пари об
تن از رنج خسته، دو دیده پر آب
Ки шоҳо ба дёну тобандаи моҳ
که شاها به دیان و تابنده ماه
Ба рӯзи сипеду шубони сиёҳ
به روز سپید و شبان سیاه
Ки ҳаргиз надидам азин сони далер
که هرگز ندیدم ازین سان دلیر
На бабри дмон ва на ошуфтаи шер
نه ببر دمان و نه آشفته شیر
Ту гӯйӣ ки аз рӯйу з оҳан аст
تو گویی که از روی و ز آهن است
Дар оварад , неи шер аҳрӣман аст
در آورد، نی شیر اهریمن است
Аз он номдорон ки ман дида ам
از آن نامداران که من دیده ام
Диловари бад-ӣн гӯна нашунида ам
دلاور بدین گونه نشنیده ام
Басии разму пайкор дар дашти ҷанг
بسی رزم و پیکار در دشت جنگ
Бкрдим бо Бурзуии тези чанг
بکردیم با برزوی تیز چنگ
Бад-ӣни гӯна бар дашти кини пойдор
بدین گونه بر دشت کین پایدار
Надидем шоҳо ба ҳангоми кор
ندیدیم شاها به هنگام کار
На комуси ҷангӣ на хоқони чин
نه کاموس جنگی نه خاقان چین
На Тӯс ва на Густаҳм аз Эрони замин
نه طوس و نه گستهم از ایران زمین
Надида ҳануз инчи ойини ҷанг
ندیده هنوز ایچ آیین جنگ
Ҳаме хор гирад набарди паланг
همی خوار گیرد نبرد پلنگ
Чу он номдорони равшани равон
چو آن نامداران روشن روان
Бад-ӣн сон кушоданд пешаши забон
بدین سان گشادند پیشش زبان
Чу афросйоб ин шунид аз гӯон
چو افراسیاب این شنید از گوان
Бихандед он шаҳриёри ҷавон
بخندید آن شهریار جوان
Сазовор ӯ гуфт то хоста
سزاوار او گفت تا خواسته
Биоварад ганҷури ороста
بیاورد گنجور آراسته
Вазон пас бифармуд то базмгоҳ
وزان پس بفرمود تا بزمگاه
Биораст ганҷур чун чарху моҳ
بیار است گنجور چون چرخ و ماه
Ба солор хон гуфт пеш ор хон
به سالار خوان گفت پیش آر خوان
Ҷавонону озодагонро бихон
جوانان و آزادگان را بخوان
Сарони сипаҳро саросар бихонад
سران سپه را سراسر بخواند
Ба хон гарони моягон бар нишонд
به خوان گران مایگان بر نشاند
Гӯон чун з хӯрдан бипардохтанд
گوان چون ز خوردن بپرداختند
Дигаргунаи худ маҷлисӣ сохтанд
دگرگونه خود مجلسی ساختند
Ҳамаи буми он дибаҳи ранги ранг
همه بوم آن دیبه رنگ رنگ
Биёроста ҳамчуи пушти паланг
بیاراسته همچو پشت پلنگ
Навой ағонӣ ва овоӣ равад
نوای اغانی و آوای رود
Равонро ҳаме дод гуфтӣ дуруд
روان را همی داد گفتی درود
зи хубони ҳамаи бзмгаҳ чун биҳишт
ز خوبان همه بزمگه چون بهشت
Ту гуфтӣ ки ризвони дарави лолаи кишт
تو گفتی که رضوان درو لاله کشت
Чу рӯй ялон кард хуррами шароб
چو روی یلان کرد خرم شراب
Чунин гуфт фарзонаи афросйоб
چنین گفت فرزانه افراسیاب
Ки эй пурҳунари номдорони ҷанг
که ای پرهنر نامداران جنگ
Чаҳ созем азин беш эдар диранг
چه سازیم ازین بیش ایدر درنگ
Ба осӯдагии рӯз бартар кашид
به آسودگی روز برتر کشید
Басии лашгар аз ҳар сӯеи дррсид
بسی لشگر از هر سویی دررسید
Фароз омад он рӯз овихтан
فراز آمد آن روز آویختن
Ҳамон хӯни зи баҳри писари рехтан
همان خون ز بهر پسر ریختن
Магари бахт гум бӯда бози оварем
مگر بخت گم بوده باز آوریم
Сари душманони зери гази оварем
سر دشمنان زیر گاز آوریم
Чу ҳангоми тезии диранг оварӣ
چو هنگام تیزی درنگ آوری
Ҷаҳон бар дили хеши танг оварӣ
جهان بر دل خویش تنگ آوری
Чунин гуфт лашкар ба афросйоб
چنین گفت لشکر به افراسیاب
Ки эй шоҳ бо дониши зўдёб
که ای شاه با دانش زودیاب
Ҳар он гуҳ ки фармон диҳад шаҳриёр
هر آن گه که فرمان دهد شهریار
Миёнро бабандем дар корзор
میان را ببندیم در کارزار
Бабандем доман ба домани дарун
ببندیم دامن به دامن درون
Ба ханҷари з душман бирезем хӯн
به خنجر ز دشمن بریزیم خون
Ба Эрони замини оташ андар занем
به ایران زمین آتش اندر زنیم
зи сари дидаи душманони бркним
ز سر دیده دشمنان برکنیم
Чу Бурзуи зи номи оварон ин шунид
چو برزو ز نام آوران این شنید
Биҷӯшед ва аз ҷойгаҳ бар дамид
بجوشید و از جایگه بر دمید
Чунин гуфт бо шоҳи турони замин
چنین گفت با شاه توران زمین
Ки эй шоҳи таркони Мочӣну чин
که ای شاه ترکان ماچین و چین
Ту дилро бад-ӣни кори ғамгини мадор
تو دل را بدین کار غمگین مدار
Ки фардо барорам аз эшон дамор
که فردا برآرم از ایشان دمار
Ки ман чун сипаҳ рӯй орад ба рӯй
که من چون سپه روی آرد به روی
Чу бархезад овои кӯс аз ду рӯй
چو برخیزد آوای کوس از دو روی
Дили ту азин кор беғам кунам
دل تو ازین کار بی غم کنم
Ҳамаи пушти бадхоҳро башиканам
همه پشت بدخواه را بشکنم
Бабрами сари рустами золи зар
ببرم سر رستم زال زر
Ба пеши ту орми сари кӣнаи вар
به پیش تو آرم سر کینه ور
Нмонм ба Эрони замини бору барг
نمانم به ایران زمین بار و برگ
Бар эшон фишонам яке боди марг
بر ایشان فشانم یکی باد مرگ
Саронишони бабрам ба шамшери тез
سرانشان ببرم به شمشیر تیز
Бар орм ба эрониёни растхез
بر آرم به ایرانیان رستخیز
Ба найза бар эшон шабихун кунам
به نیزه بر ایشان شبیخون کنم
Ҷаҳондор бинад ки ман чун кунам
جهاندار بیند که من چون کنم
Ба гоҳи хазони барг бо боди тез
به گاه خزان برگ با باد تیز
Куҷо пой дорад чу оради ситез ( ? )
کجا پای دارد چو آرد ستیز(؟)
Хурӯшидан равад чандон буд
خروشیدن رود چندان بود
Ки дарёии ҷавшандаи пинҳон буд
که دریای جوشنده پنهان بود
Кунун чун براردи сипеҳри офтоб
کنون چون برآرد سپهر آفتاب
Бишӯяд ҷаҳонро ба зари оби ноб ,
بشوید جهان را به زر آب ناب،
Табира барояд зи даргоҳи шоҳ
تبیره برآید ز درگاه شاه
Ба асб андар оянд яксар сипоҳ ,
به اسب اندر آیند یکسر سپاه،
Бапушанд гардон ба оҳани сутур
بپوشند گردان به آهن ستور
Манам шеру эрониёни ҳамчуи гӯр
منم شیر و ایرانیان همچو گور
Шҳо май хур акнӯну дили шоди дор
شها می خور اکنون و دل شاد دار
Ҳама кор нобӯдаро боди дор
همه کار نابوده را باد دار
Чу дай рафт ва фардо наомад ба пеш
چو دی رفت و فردا نیامد به پیش
Махӯранда ва дард нобӯда беш
مخور انده و درد نابوده بیش
Чу бишунид шоҳи ин сухани сар ба сар
چو بشنید شاه این سخن سر به سر
Ба ганҷур фармуд бор дигар
به گنجور فرمود بار دگر
Ки он тоҷ бо тавқ ва бо гӯшвор
که آن تاج با طوق و با گوشوار
Ки аз тӯр монад сетмони ёдгор
که از تور ماند ستمان یادگار
Яке тахти дебои рӯмӣ ба зар
یکی تخت دیبای رومی به زر
Ҳамон тоҷи заррину теғу камар
همان تاج زرین و تیغ و کمر
Биовар бад-ӣни мард ҷангӣ сипор
بیاور بدین مرد جنگی سپار
Дирангӣ макун зуд акнӯн биор
درنگی مکن زود اکنون بیار
Ба гардон чунин кард он гоҳ рӯй
به گردان چنین کرد آن گاه روی
Ки эй номдорони пайкори ҷӯй
که ای نامداران پیکار جوی
Кунун ҳар касе дар хури зӯри хеш
کنون هر کسی در خور زور خویش
Бубахшед чизеи зи андоза беш
ببخشید چیزی ز اندازه بیش
Бубахшед ҳар каси ҳамеи хоста
ببخشید هر کس همی خواسته
Ҳамаи кор ӯ гашти ороста
همه کار او گشت آراسته
Чунон шуд ки дар бзмгаҳ кас набӯд
چنان شد که در بزمگه کس نبود
Ки бо ӯ ба зари даст ё раст суд
که با او به زر دست یا رست سود
Бад-ӣн гӯна мехӯрд то гашти маст
بدین گونه می خورد تا گشت مست
Ҳамон ҷойгаҳ сараш биниҳод паст
همان جایگه سرش بنهاد پست
Чу Бурзу чунон кард афросйоб
چو برزو چنان کرد افراسیاب
Бифармуд то хоста дар шитоб
بفرمود تا خواسته در شتاب
Ббрднди наздики он модараш
ببردند نزدیک آن مادرش
Ғуломони гирифта ба гирди андараш
غلامان گرفته به گرد اندرش
Чу модар бидон хоста бингаред
چو مادر بدان خواسته بنگرید
Сиришкаши зи дида ба рух бар чакид
سرشکش ز دیده به رخ بر چکید
Абои дил чунин гуфт кин хӯн баҳост
ابا دل چنین گفت کاین خون بهاست
Ба чашми ман ин каждум ва аждаҳост
به چشم من این کژدم و اژدهاست
Чу хоҳад касеро расӣдани зиён
چو خواهد کسی را رسیدن زیان
Гувоҳӣ диҳад дил бар он ҳар замон
گواهی دهد دل بر آن هر زمان
Валикин чу карданд ва карда ббўд
ولیکن چو کردند و کرده ببود
Ҳазар кардану дард хӯрдан чаҳ суд
حذر کردن و درد خوردن چه سود
Надонад касе рози кори ҷаҳон
نداند کسی راز کار جهان
Набинад ҳамеи дидаи мон дар ниҳон
نبیند همی دیده مان در نهان
Нёсуд аз андешаи модараши ҳеҷ
نیاسود از اندیشه مادرش هیچ
Бидон гӯна то рӯзи бади печи печ
بدان گونه تا روز بد پیچ پیچ