Биё бар чашм ошиқ кун таҷаллӣ рӯй зиборо

بیا بر چشم عاشق کن تجلی روی زیبارا

Ки ҷуз Вомиқ надонад каси камоли ҳасани узро ро

که جز وامق نداند کس کمال حسن عذرا را

Бсҳрои дили ошиқи биёи ҷилва кунон бигузар

بصحرای دل عاشق بیا جلوه کنان بگذر

Биравӣ олами орояти бёро рӯй зебо ро

بروی عالم آرایت بیارا روی زیبا را

Дамӣ аз хилвати ваҳдати тамошоро ба саҳрои шӯ

دمی از خلوت وحدت تماشا را به صحرا شو

Назар бар нозирон афкан бибин аҳли тамошо ро

نظر بر ناظران افکن ببین اهل تماشا را

Чаҳ меҳраст он нмидонм ки олам ҳаст дар оташ

چه مهر است آن نمیدانم که عالم هست در آتش

з рӯй хеш бахшад нур ҳар дами чашми бино ро

ز روی خویش بخشد نور هر دم چشم بینا را

Ало эй Юсуфи Мисри малоҳат то бкии дорӣ

الا ای یوسف مصر ملاحت تا بکی داری

Бад-ӣни ёқӯби бедилро ғамин ҷони Зулайхо ро

بدین یعقوب بیدل را غمین جان زلیخا را

Ту ҳалво кардае пинҳони магасҳо ҷумлаи саргардон

تو حلوا کرده ای پنهان مگسها جمله سرگردان

Агар ҷӯши магаси хоҳии бсҳрои ори ҳалво ро

اگر جوش مگس خواهی بصحرا آر حلوا را

Ало эй тарки яғмоеи биёи ҷонро ба яғмо бар

الا ای ترک یغمایی بیا جان را به یغما بر

На дили тарк ту хоҳад кард на ту тарки яғмо ро

نه دل ترک تو خواهد کرد نه تو ترک یغما را

Ҷаҳони пари шӯр аз он дорад лаби ширини тарки ман

جهان پر شور از آن دارد لب شیرین ترک من

Ки таркон дӯст медоранд доими шӯру ғавғо ро

که ترکان دوست میدارند دایم شور و غوغا را

Сухан бо марди саҳройии алои аимғрбӣ кам гӯй

سخن با مرد صحرایی الا ایمغربی کم گوی

Ки саҳройии нмидонди забони аҳли дарё ро

که صحرایی نمیداند زبان اهل دریا را