То шароби ишқ аз ҷом азал кардем нӯш

تا شراب عشق از جام ازل کردیم نوش

То абад ҳаргиз нахоҳем омад аз мастии бҳўш

تا ابد هرگز نخواهیم آمد از مستی بهوش

Омад овозӣ бигӯаш ҷон аз ҷонони мо

آمد آوازی بگوش جان از جانان ما

Мо бар он овоз то акнӯн нҳодстими гӯш

ما بر آن آواز تا اکنون نهادستیم گوش

Аз самоъ қавл кун вази нағмаи рӯзи аласт

از سماع قولِ کُن وز نغمه روز الست

Нест ҷони мо дамии холии зи фарёду хурӯш

نیست جان ما دمی خالی ز فریاد و خروش

Соқиои дардаи шаробӣ каз шарори оташаш

ساقیا درده شرابی کز شرار آتشش

Чун хаму диягӣу дил ҷон ояд аз гармӣ Биҷӯш

چون خم و دیگی و دل جان آید از گرمی بجوش

Бодагар баҳри он садра гарав кардааст пеш

باده گر بهر آن صدره گرو کرده است پیش

Хештанро пери мо дар пеш ёр мефуруш

خویشتن را پیر ما در پیش یار میفروش

Рӯй ҳар соъат бнқшӣ менамояд он нигор

روی هر ساعت بنقشی مینماید آن نگار

Мард мебояд ки то бишносад ӯро дар нуқӯш

مرد میباید که تا بشناسد او را در نقوش

Шуд ҷамоли ваҳдаташро касрати олами ҳиҷоб

شد جمال وحدتش را کثرت عالم حجاب

Рӯй ӯро нақшҳои мухталиф шуд рӯй пӯш

روی او را نقشهای مختلف شد روی پوش

Кӣ тавонад ёфтан дар пеши ёри хеши ёр

کی تواند یافتن در پیش یار خویش یار

Ҳар ки ёр ҳар ду оламро надид зи дӯш

هر که یار هر دو عالم را ندید ز دوش

Аз забони мағрибии он ёр мегуяд сухан

از زبان مغربی آن یار میگوید سخن

Муддатӣ бошад ки ӯ шуд аз сухан гуфтан хамӯш

مدتی باشد که او شد از سخن گفتن خموش