Зиҳии сокин шуда дар хонаи дил

زهی ساکن شده در خانه دل

Гирифтаи сари басари кошонаи дил

گرفته سر بسر کاشانه دل

Ту он ганҷӣ ки аз чашми ду олам

تو آن گنجی که از چشم دو عالم

Шудӣ мастур дар вайронаи дил

شدی مستور در ویرانه دل

Дилам бе ту надорад зиндагонӣ

دلم بی‌تو ندارد زندگانی

Ки ҳам ҷонӣ ва ҳам ҷононаи дил

که هم جانی و هم جانانه دل

Ба занҷири сари зулфати гирифтор

به زنجیر سر زلفت گرفتار

Шудаи пои дили девонаи дил

شده پای دل دیوانه دل

Чу дили парвонаи шамъ ту гардид

چو دل پروانه شمع تو گردید

Шудаи шамъи фалаки парвонаи дил

شده شمع فلک پروانه دل

эй ҷон ки олам соя ӯст

همای جان که عالم سایه اوست

Ба доми афтодаи баҳри донаи дил

به دام افتاده بهر دانه دل

Басии паймӯд бар дили бодаи соқӣ

بسی پیمود بر دل باده ساقی

Валикин пар нашуд паймонаи дил

ولیکن پر نشد پیمانه دل

Хроботӣаст берун аз ду олам

خراباتی است بیرون از دو عالم

Магар нашунидае афсонаи дил

مگر نشنیده‌ای افسانه دل

Дилам аз мағрибии бигусасти пайванд

دلم از مغربی بگسست پیوند

Ки гуҳ хешасту гуҳи бегонаи дил

که گه خویش است و گه بیگانه دل