Чун тофт бар дили ман партави ҷамоли ҳабиб

چون تافت بر دل من پرتو جمال حبیب

Бидид дидаи ҷони ҳасан бар камоли ҳабиб

بدید دیده جان حسن بر کمال حبیب

Чаҳ илтифоти блзот коинот кунад

چه التفات بلذات کائنات کند

Касе ки ёфт дамии лиззати висоли ҳабиб

کسی که یافت دمی لذت وصال حبیب

Бдому донаи олами куҷо фурӯд ояд

بدام و دانه عالم کجا فرود آید

Дилӣ ки гашти гирифтори зулфу холи ҳабиб

دلی که گشت گرفتار زلف و خال حبیب

Хаёли малики ду олам наёвард бхёл

خیال ملک دو عالم نیاورد بخیال

Сиррӣ ки нест дамии хооӣ аз хаёли ҳабиб

سری که نیست دمی خاای از خیال حبیب

Ҳабибро натавон ёфт дар ду куни мисол

حبیب را نتوان یافت در دو کَون مثال

Агар чаҳ ҳар ду ҷаҳон ҳаст бар мисоли ҳабиб

اگر چه هر دو جهان هست بر مثال حبیب

Даруни ман на чунон аз ҳабиб мамлу шуд

درون من نه چنان از حبیب مملو شد

Кигар ҳабиб дар ояд буд маҷоли ҳабиб

که گر حبیب در آید بود مجال حبیب

БдонсФти дилу ҷон аз ҳабиби пар шуда аст

بدانصفت دل و جان از حبیب پر شده است

Ки аз ҳабиб надорам назари баҳоли ҳабиб

که از حبیب ندارم نظر بحال حبیب

Чаҳ эҳтиёҷ буд дидаро ба ҳасани бурун

چه احتیاج بود دیده را به حسن برون

Чу дар дарун мутаҷаллӣ шавад ҷамоли ҳабиб

چو در درون متجلی شود جمال حبیب

зи машриқи дилат чаҳ кард тулӯъ

ز مشرق دلت چه کرد طلوع

Ҳазор бадар бирафт аз назари ҳилоли ҳабиб

هزار بدر برفت از نظر هلال حبیب