Мо масту хароб чашм ёрем

ما مست و خراب چشم یاریم

Ошуфтаи зулф он нигорем

آشفته زلف آن نگاریم

Аз рӯйнигор ҳамчуи мӯяш

از روی نگار همچو مویش

Савдо задагон биқрорим

سودا زدگان بیقراریم

Чун чашми хушаш ҳамеша мастем

چون چشم خوشش همیشه مستیم

Монанди лабаш шароб хорем

مانند لبش شراب خواریم

Гар дар сари кӯии он прирўӣ

گر در سر کوی آن پریروی

Пайваста чу чарх дар мадорем

پیوسته چو چرخ در مداریم

Саргашта ӯ басон чархем

سرگشته او بسان چرخیم

Ошуфта ӯ чу рӯзгорем

آشفته او چو روزگاریم

Мо дасти зи кор ва бор шастем

ما دست ز کار و بار شستیم

Бо ишқ чу марди кор ва борем

با عشق چو مرد کار و باریم

То мо бахудем дар ҳиҷобем

تا ما بخودیم در حجابیم

Вази хеши басӣ ҳиҷоб дорем

وز خویش بسی حجاب داریم

Ба зон набӯд ки хештан ро

به زان نبود که خویشتن را

Яксар банигор во гузорем

یکسر به نگار وا گذاریم

Дар ҳастӣ дӯст нест кардем

در هستی دوست نیست کردیم

Ваз ҳастӣ хеши ёди норим

وز هستی خویش یاد ناریم

Чун хона агар зи сари броиим

چون خانه اگر ز سر برآییم

Сар аз хати дӯст бар надорем

سر از خط دوست بر نداریم

эй соқӣ аз он мӣӣ ки боқӣаст

ای ساقی از آن مئی که باقیست

Дардаи қадаҳӣ ки дар хуморем

درده قدحی که در خماریم

То маст фурӯ рӯем дар худ

تا مست فرو رویم در خود

Вази ҷайби адам сиррӣ барорем

وز جیب عدم سری برآریم

Дар меҳр расем мағрибии вор

در مهر رسیم مغربی وار

Аидўсти дамӣ ки зарра ворем

ایدوست دمی که ذرّه واریم