Манам ки рӯй туро бениқоб май байнам
منم که روی ترا بینقاب میبینم
Манам ки дар шабу рӯзи офтоб май байнам
منم که در شب و روز آفتاب میبینم
Туе ки пардаи зи рухсори худ брФкндӣ
تویی که پرده ز رخسار خود برفکندی
Ки то ҷамоли туро беҳиҷоб май байнам
که تا جمال ترا بیحجاب میبینم
Аҷаби аҷаб ки ба бедории тавон дидан
عجب عجب که به بیداری توان دیدن
Магари магар ки ман инро ба хоб май байнам
مگر مگر که من این را به خواب میبینم
Хаёли ҷумлаи ҷаҳонро ба нури чашми яқин
خیال جمله جهان را به نور چشم یقین
Ба ҷанби баҳри ҳақиқати сароб май байнам
به جَنب بحر حقیقت سراب میبینم
Надонам аз чаҳ сабаб ташнаам чу ман худ ро
ندانم از چه سبب تشنهام چو من خود را
Ба зоту наъту сифати айни об май байнам
به ذات و نعت و صفت عین آب میبینم
Агар шаванд зи ман масти олимӣ чаҳ аҷаб
اگر شوند ز من مست عالمی چه عجب
Аз онкии ман ҳамаи худро шароб май байнам
از آنکه من همه خود را شراب میبینم
Маро ба ҳеҷ китобӣ макун ҳавола дигар
مرا به هیچ کتابی مکن حواله دگر
Ки ман ҳақиқати худро китоб май байнам
که من حقیقت خود را کتاب میبینم
Чаҳ бода хӯрд дили мағрибӣ ки ман худ ро
چه باده خورد دل مغربی که من خود را
Ба сони наргиси мастати хароб май байнам
به سان نرگس مستت خراب میبینم