Ар рахти пинҳони бнўри хештан
ار رخت پنهان بنور خویشتن
Рӯати махфӣ дар зуҳӯри хештан
روت مخفی در ظهور خویشتن
Бо ду олам бе ду олами доимо
با دو عالم بی دو عالم دایماً
Ишқи бозӣ дар зуҳӯри хештан
عشق بازی در ظهور خویشتن
Дар зуҳӯрат ҳар ду олам бар давом
در ظهورت هر دو عالم بر دوام
Дар ҳмихўоҳди зуҳӯри хештан
در همیخواهد ظهور خویشتن
Муддатӣ бо каси нмикрди илтифот
مدتی با کس نمیکرد التفات
Ҳасани рӯят аз ғурури хештан
حسن رویت از غرور خویشتن
Боз чанде дар тмошогаҳи зот
باز چندی در تماشاگه ذات
Ҷинати худ буду ҳури хештан
جنّت خود بود و حور خویشتن
Аз тамошои баҳри зоти худ
از تماشای بحر ذات خود
Буд ҳуру қусӯри хештан
بود حور و قصور خویشتن
Худ бахуд дорад худ бдтози худ
خود بخود دارد خود بدتاز خود
Башнавад ҳар дами збўри хештан
بشنود هر دم زبور خویشتن
То кунад бар худ таҷаллии ҳам зи худ
تا کند بر خود تجلی هم ز خود
Мӯсои худ буду таври хештан
موسی خود بود و طور خویشتن
Чун шуъӯрӣ ёфт бар ғоёти зот
چون شعوری یافت بر غایات ذات
Гашти ошиқ бар шуъӯри хештан
گشت عاشق بر شعور خویشتن
Дид дар худ баҳрҳои бекарон
دید در خود بحر های بیکران
Ҳайрат оварад аз бҳўри хештан
حیرت آورد از بحور خویشتن
Ҷумлаи корстони худ дар худ бидид
جمله کارستان خود در خود بدید
Дар аҷаби мон аз умӯри хештан
در عجب مان از امور خویشتن
Зон сабаб дар вай срўрс шуд падед
زان سبب در وی سرورس شد پدید
Мунбасити гашт аз сарвари хештан
منبسط گشت از سرور خویشتن
Азм сҳро кард ногоҳ аз сарвар
عزم سحرا کرد ناگاه از سرور
Он сулаймон бо туюри хештан
آن سلیمان با طیور خویشتن
Бар сари раҳи бихбр афтода дид
بر سر ره بیخبر افتاده دید
Мағрибиро дар убӯри хештан
مغربی را در عبور خویشتن
Он бути айёри ман бе мо ва ман
آن بت عیار من بی ما و من
Ишқ бозад доимо бо хештан
عشق بازد دائماً با خویشتن