Худ парастӣ пеша дорад рӯзу шаб

خود پرستی پیشه دارد روز و شب

Ҳаст худро ки зм гоҳе саман

هست خود را که ضم گاهی ثمن

Ҷумлаи ?гиии зот ӯ гардад забон

جمله گی ذات او گردد زبان

Чун бўсФи худ даройад дар сухан

چون بوصف خود درآید در سخن

Юсуфи ҳасанаш чу ояд дар либос

یوسف حسنش چو آید در لباس

Гардад ӯро ҳар ду олами перҳан

گردد او را هر دو عالم پیرهن

Сари зи ҷайб ҳар ду олам сар занад

سر ز جیب هر دو عالم سر زند

Дар худ ороед либоси ҷону тан

در خود آراید لباس جان و تن

Чун либоси ҷону тан дар худ кашид

چون لباس جان و تن در خود کشید

Пари з худ бинад ҳазорон анҷуман

پر ز خود بیند هزاران انجمن

Лашкари худро чу бар саҳро кашад

لشکر خود را چو بر صحرا کشد

Пар шавад олами зи ошӯбу Фтн

پر شود عالم ز آشوب و فتن

Шӯр ва ғавғое барояд аз ҷаҳон

شور و غوغایی برآید از جهان

Чун сипоҳи ҳасанаши орад тохтан

چون سپاه حسنش آرد تاختن

Дар шаби тира бар оради офтоб

در شب تیره بر آرد آفتاب

Рӯй ӯ аз зери зулфи пари шикан

روی او از زیر زلف پر شکن

Зулфи рӯйиши шӯру ошӯби афканд

زلف رویش شور و آشوب افکند

Дар хатоу чину булғору хутан

در خطا و چین و بلغار و ختن

Мазҳари хуршеди ҳасан ӯ шавад

مظهر خورشید حسن او شود

Кӯдаку перу ҷавону марду зан

کودک و پیر و جوان و مرد و زن

То баҳри гӯшаши ҳадиси хеш ро

تا بهر گوشش حدیث خویش را

Башнавад гуё шавад дар ҳар даҳан

بشنود گویا شود در هر دهن

Ишқ чу бинад ҷамоли худ аён

عشق چو بیند جمال خود عیان

Дар либос ва дар ниқоби мо ва ман

در لباس و در نقاب ما و من

Ғайрати оради ҳасанро гуяд ки зуд

غیرت آرد حسن را گوید که زود

Ҷомаи ағёри бркн аз бадан

جامه اغیار برکن از بدن

Ҳасани худро дар либоси оради бурун

حسن خود را در لباس آرد برون

Боз дар зот ҳавш созад ватан

باز در ذات حوش سازد وطن

Касрати кунинро дар худ кашад

کثرت کونین را در خود کشد

Баҳри ваҳдат чунки гардад мавҷи зан

بحر وحدت چونکه گردد موج زن

Кас намонад ғайри зоти мағрибӣ

کس نماند غیر ذات مغربی

Не замин монад дар Андами неи замон

نی زمین ماند در آندم نی زمان