Маро ки лаъли лабат соқӣасту ҷоми шароб

مرا که لعل لبت ساقی است و جام شراب

Аз он ду наргиси масти туами мудоми хароб

از آن دو نرگس مست توام مدام خراب

Маро ки замзамаи қавли дӯст дар гӯш аст

مرا که زمزمه قول دوست در گوش است

Чаҳ ҳоҷатаст овози чанги авду рубоб

چه حاجت است آواز چنگ عود و رباب

Фитода бар рухи дилбари бтолъи масъӯд

فتاده بر رخ دلبر بطالع مسعود

Нахусти чашм ки багушӯд чашми бахт аз хоб

نخست چشم که بگشود چشم بخت از خواب

Бад-ӣни сифат ки манам масти соқии боқӣ

بدین صفت که منم مست ساقی باقی

Аҷаб ки боз шиносам шаробро зи сароб

عجب که باز شناسم شراب را ز سراب

Касе ки бихбр аз лиззат ва ?илам бошад

کسی که بیخبر از ِلذت و الم باشد

На аз Наим буд огаҳяш на зи азоб

نه از نعیم بود آگهیش نه ز عذاب

Чу бо вуҷӯди ту ман ҳеҷ нестам аз нест

چو با وجود تو من هیچ نیستم از نیست

Бҳич ваҷҳ магардон рух к машав дар тоб

بهیچ وجه مگردان رخ ک مشو در تاب

Хитоб агар накунӣ бо ман ин аҷаб набӯд

خطاب اگر نکنی با من این عجب نبود

Ки сояро накунад ҳеҷ офтоби хитоб

که سایه را نکند هیچ آفتاب خطاب

Мҷуи зи мағрибии офтоб дар тариқати ишқ

مجو ز مغربی آفتاب در طریقت عشق

Ки касе наҷуст зи мисатону ошиқони одоб

که کسی نجست ز مستان و عاشقان آداب