Онкии умрӣ дар пай ӯ май давидами сӯ ба сӯ

آنکه عمری در پی او می‌دویدم سو‌ به سو

Ногаҳонаш ёфтам бо дил нишаста рӯбаҳи рӯ

ناگهانش یافتم با دل نشسته روبه‌رو

Охроломрш бидидам мӯътакиф дар кӯии дил

آخرالامرش بدیدم معتکف در کوی دل

Гарчи бисёре давидам аз пай ӯ кӯ ба кӯ

گرچه بسیاری دویدم از پی او کو‌ به کو

Дил гирифт ором чун ороми ҷон дар бар гирифт

دل گرفت آرام چون آرام جان در بر گرفت

Ҷон чу ҷононро бидид осӯдаи гашт аз ҷусту ҷӯ

جان چو جانان را بدید آسوده گشت از جست‌و‌جو

эй ки умрии орзӯии васл ӯ будат чаро

ای که عمری آرزوی وصل او بودت چرا

Аз паии он орзӯ нагузаштӣ аз ҳар орзӯ

از پی آن آرزو نگذشتی از هر آرزو

То ба кӣ сарчашмаи худро ба гул анбоштан

تا به کی سرچشمه خود را به گِل انباشتن

Ҷӯии худро пок кун то оядат обӣ ба ҷӯ

جوی خود را پاک کن تا آیدت آبی به جو

Оби ҳайвон дар даруни вонгаҳ барои қатра Эй

آب حیوان در درون وانگه برای قطره‌ای

Рехта дар пеш ҳар доноу нодони обрӯ

ریخته در پیش هر دانا و نادان آبرو

Мутриби он маҷлисии худро макун ҳарҷо гарав

مطرب آن مجلسی خود را مکن هرجا گرو

Толиби он бода башикан суроҳеу сабу

طالب آن باده ای بشکن صراحی و سبو

Нозири он манзарӣ бурдор аз олами назар

ناظر آن منظری بردار از عالم نظر

Ошиқи он шоҳидӣ бурдор чашм аз ғайр ӯ

عاشق آن شاهدی بردار چشم از غیر او

Нест бе ӯ чун ки ное рӯй аз ваии брмтоб

نیست بی‌او چون که نایی روی از وی برمتاب

Берӯят чун нест обии дастро аз вай машав

بی‌رویت چون نیست آبی دست را از وی مشو

Дорам аз дили сарфарозии кови зи олии ҳимматӣ

دارم از دل سرفرازی کاو ز عالی‌همتی

Дарду олами ҷуз ба қудсаши сар ба каси норади фурӯ

درد و عالم جز به قدسش سر به کس نارد فرو

Мағрибӣ чун офтобу муштарӣ дар ҷайби ҷуст

مغربی چون آفتاب و مشتری در جَیب جست

Бояд акнӯн сар ба ҷайби хештани бурдани фурӯ

باید اکنون سر به جَیب خویشتن بردن فرو