зи чашми ман чу ту нозир ба ҳасани хўиштннӣ

ز چشم من چو تو ناظر به حسن خویشتننی

Чаро ниқоби зи рухсор худ наме фиканӣ

چرا نقاب ز رخسار خود نمی‌فکنی

Ман ва ту чун ки яке буд пеши аҳли шуҳуд

من و تو چون که یکی بود پیش اهل شهود

Ниҳони зи ман чаҳ шӯй чун ки ман туам ту манӣ

نهان ز من چه شوی چون که من تو ام تو منی

Чу рӯ ба оина коинот оварадӣ

چو رو به آینه کاینات آوردی

Барои ҷилва гарӣ шуд падеди мо ва манӣ

برای جلوه‌گری شد پدید ما و منی

На ӣии зи хилват ва аз анҷумани дамии холӣ

نه ئی ز خلوت و از انجمن دمی خالی

Ки ҳам ба хилвати хешӣ ва ҳам ба анҷуманӣ

که هم به خلوت خویشیّ و هم به انجمنی

Агар ба сӯрат ғайриӣ вагар ба кисвати айн

اگر به صورت غیری وگر به کسوت عین

Ба ҳар сифат ки броӣӣ барои хештанӣ

به هر صفت که برائی برای خویشتنی

з рӯй зот на ҷонӣу неи ҷаҳон ва на тан

ز روی ذات نه جانی و نی جهان و نه تن

Вале з рӯй сифати ҳам ҷаҳону ҷону танӣ

ولی ز روی صفت هم جهان و جان و تنی

з рӯй лоат ва манот он ки ёр буд ки буд

ز روی لات و منات آن که یار بود که بود

Ман алзии бтҷлии луобади алўтнӣ

من الذّی بتجلی لعابد الوتنی

Дило зи олами касрат ба ваҳдат оварадӣ

دلا ز عالم کثرت به وحدت آوردی

Ки ваҳдатаст ватангар ту озими ватанӣ

که وحدتست وطن گر تو عازم وطنی

Чу мағрибӣ бихӯр аз дасти коиноти шароб

چو مغربی بخور از دست کاینات شراب

Ки пеши соқии боқӣ буд шароби ҳнӣ

که پیش ساقی باقی بود شراب هنی