Сабу башикан ки обӣ бе сбўӣӣ

سبو بشکن که آبی‌، نی سبویی

Зхўд бигузар ки дарёӣ на ҷӯӣ

ز خود بگذر که دریایی‌، نه جویی

Сафар кун аз ману моӣӣ ки моӣӣ

سفر کن از من و مایی که مایی

Гузар кун аз туу аўӣӣ ки аўӣӣ

گذر کن از تو و اویی که اویی

Чаро чун оси гирд худ нагардӣ

چرا چون آس گرد خود نگردی‌؟

Чу оби ошуфтаи саргардон чу ҷўӣӣ

چو آب آشفته‌، سرگردان چو جویی

Пушаймонӣ буд дар ҳарзаи гардӣ

پشیمانی بود در هرزه‌گردی

Пушаймонӣ буд дар сӯ ба сўӣӣ

پشیمانی بود در سو‌به‌سویی

Ту борӣ аз худ андари худ сафар кун

تو باری از خود اندر خود سفر کن

Ба гирди олами андар чанд пўӣӣ

به گرد عالم اندر چند پویی‌؟

зи худ ӯро талаб ҳаргиз нагардӣ

ز خود او را طلب هرگز نکردی

Агар чаҳ солҳо дар ҷусти ҷӯӣ

اگر چه سال‌ها در جست‌جویی

Гиромии бинӣ ва аз худ напурсӣ

که‌را می‌بینی و از خود نپرسی

Кро гум карда охири нкўӣӣ

که‌را گم کرده‌، آخر نگویی؟

Кулоҳи фақрро барсар наёбӣ

کلاه فقر را بر سر نیابی

Магар вақте ки тарк сар бигӯе

مگر وقتی که ترک سر بگویی

Куҷои фақрро бар сар наёбӣ

کجا بر کوی او رفتن توانی‌؟

Магар вақте ки тарки сари бгўӣӣ

که طفلی در پی چوگان و گویی

Куҷои бркўӣ ӯ рафтан туоне

تو یک‌رو شو که آیینه چو طومار

Ки тифлӣ дар паии чавгону гӯйӣ

سیه‌رو گردد آخر از دورویی

Ту икрўи шӯ ки ойӣна чу тӯмор

نصیب ای مغربی از خوان وصلش

Сияҳ рӯ кард охир аз дўрўӣӣ

نیابی تا که دست از خود نشویی