Пеши шерони даъвӣ ширӣ макун чун рӯбаҳӣ

پیش شیران دعوی شیری مکن چون روبهی

Но хушаст аз зишту лоғари лофи ҳасану фарбеҳӣ

نا خوش است از زشت و لاغر لاف حسن و فربهی

Хуш набошад бо асирӣ аз амӣрии дам задан

خوش نباشد با اسیری از امیری دم زدن

Зишт бошад бо гдоӣии лофу даъвии шаҳӣ

زشت باشد با گدائی لاف و دعوی شهی

Ту сулаймонии валикин дев дорад хотамат

تو سلیمانی ولیکن دیو دارد خاتمت

Юсуфӣ аммо азизи ман ҳануз андар чаҳӣ

یوسفی اما عزیز من هنوز اندر چهی

Даъвии нокардаи худро аз худии худ бахуд

دعوی ناکرده خودرا از خودی خود بخود

Халқро даъвии бахуд кардан буд аз аблаҳӣ

خلق را دعوی بخود کردن بود از ابلهی

Ту тиҳӣ аз ҳақ аз онӣ каз худии худ парӣ

تو تهی از حق از آنی کز خودی خود پری

Пари зи ҳақи он дами шӯй каз хештани гардии тиҳӣ

پر ز حق آن دم شوی کز خویشتن گردی تهی

Абтдоӣӣ нест раҳро пас ту чунӣ мубтадӣ

ابتدائی نیست ره را پس تو چونی مبتدی

Интиҳоӣ нест ҳақро пас ту чунӣ мунтаҳӣ

انتهایی نیست حق را پس تو چونی منتهی

Ибтидоу интиҳо буд он ӯ на аз ту аст

ابتدا و انتها بود آن او نه از تو است

Бигузарӣ аз ҳар ду якбора ва аз худ вораӣ

بگذری از هر دو یکباره و از خود وارهی

Тифли роҳии рӯ тлз кун пери раҳи бинии баҳақ

طفل راهی رو طلز کن پیر ره بینی بحق

То зимоми ихтиёри худ бадаст ӯ диҳӣ

تا زمام اختیار خود بدست او دهی

Рӯзу шаб дар нури иршодаши ҳамеи рӯи раҳ ро

روز و شب در نور ارشادش همی رو ره را

То қадам аз зулмати ободи дил берун наҳй

تا قدم از ظلمت آباد دل بیرون نهی

Баъд аз он чун мағрибӣ аз роҳу раҳрав фориғ аст

بعد از آن چون مغربی از راه و رهرو فارغ است

Раҳраву раҳро бадӯр андоз агар марди раҳе

رهرو و ره را بدور انداز اگر مرد رهی