эй дида бигӯ аз чаҳ сабаби масту харобӣ

ای دیده بگو از چه سبب مست و خرابی

Вели дили ту чунин масту хароб аз чаҳ шаробӣ

ول دل تو چنین مست و خراب از چه شرابی

эй сина бе кӣнаи ту маҷрӯҳ чарое

ای سینه بی کینه تو مجروح چرایی

Сӯзони ҷигар аз чаҳ чунин гашта кабобӣ

سوزان جگر از چه چنین گشته کبابی

эй моҳи шаби афрӯз чаро зору нзорӣ

ای ماه شب افروز چرا زار و نزاری

Ваии меҳри дарахшнда чаро дар табу тобӣ

وی مهر درخشنده چرا در تب و تابی

эй чарх чаро як нафас ором нагирӣ

ای چرخ چرا یک نفس آرام نگیری

Дар чархи чроӣӣ ва чаро бехуру хобӣ

در چرخ چرائی و چرا بی‌خور و خوابی

Он об кадомаст ки аз ваии ту бухорӣ

آن آب کدام است که از وی تو بخاری

Ваон баҳр чаҳ баҳраст ки аз ваии ту ҳубобӣ

وان بحر چه بحر است که از وی تو حبابی

эй ёр чаҳ дар парда ниҳон мешӯй худ

ای یار چه در پرده نهان میشوی خود

Чун ғайри тўӣии айни тўӣӣ ва ту ҳиҷобӣ

چون غیر توئی عین توئی و تو حجابی

Бо мағрибӣ ар зонка аёнӣ кунӣ эй дӯст

با مغربی ار زانکه عیانی کنی ای دوست

Дар оина бо акси рухи худ мтобӣ

در آینه با عکس رخ خود متابی

Чун нозири рухсори ту ҷузи дида ту нест

چون ناظر رخسار تو جز دیده تو نیست

Сарви з чаҳ рӯй ту фурӯи ҳашта ниқобӣ

سرو ز چه روی تو فرو هشته نقابی