Ту зи моӣӣ вале моро ндонӣ

تو ز مائی ولی ما را ندانی

зи дарёӣ вале дарё ндонӣ

ز دریایی ولی دریا ندانی

Агар дарё ндонӣ он аҷаб нест

اگر دریا ندانی آن عجب نیست

Аҷаб инаст ки саҳроро ндонӣ

عجب این است که صحرا را ندانی

Бҷону тани зи болоӣӣу зерӣ

بجان و تن ز بالائی و زیری

Валикини зеру болоро ндонӣ

ولیکن زیر و بالا را ندانی

Ту ашёӣӣу ашёи ҷумлагии ту

تو اشیائی و اشیا جملگی تو

Агарчӣ ҳеҷ ашёро ндонӣ

اگرچه هیچ اشیا را ندانی

Ҳамаи асмоء бтў ҳастанд зоҳир

همه اسماء بتو هستند ظاهر

Зуҳӯри ҷумлаи асморо ндонӣ

ظهور جمله اسما را ندانی

Чаро ғофили зи ҳақи амҳотӣ

چرا غافل ز حق امهاتی

Чаҳ фарзандӣ ки оборо ндонӣ

چه فرزندی که آبا را ندانی

зи одами ҳни бғоити вуқуфӣ

ز آدم هن بغایت وقوفی

На танҳо онкии ҳавворо ндонӣ

نه تنها آنکه حوا را ندانی

Муаммои ҷаҳон бо ту чаҳ гӯям

معما جهان با تو چه گویم

Чу ту сари муамморо ндонӣ

چو تو سرّ معما را ندانی

Ало эй муғи баси анқои мағриб

الا ای مغ بس عنقای مغرب

Тўӣӣ бо онкии анқоро ндонӣ

توئی با آنکه عنقا را ندانی