эй офтоби рӯят ҳрсў фиканда тобӣ

ای آفتاب رویت هرسو فکنده تابی

Вай аз фурӯғи меҳрат ҳар зарраи офтобӣ

وی از فروغ مهرت هر ذرّه آفتابی

Аз кист қадари рӯят чун нест ғайри ту кас

از کیست قدر رویت چون نیست غیر تو کس

Ҳар лаҳза дар либосӣ ҳар лаҳма дар ниқобӣ

هر لحظه در لباسی هر لحمه در نقابی

Соқӣу бода чун нест алои яке пас аз чаҳ

ساقی و باده چون نیست الّا یکی پس از چه

Дар ҳар тарафи фитода мастӣаст аз шаробӣ

در هر طرف فتاده مستی است از شرابی

Дасти ту дар гули мо меҳри ту дар дили мо

دست تو در گل ما مهر تو در دل ما

Нурӣаст дар зломӣ , ганҷӣаст дар харобӣ

نوریست در ظلامی، گنجی است در خرابی

Чун кас набӯд ҷузи ту дар арсаи ду олам

چون کس نبود جز تو در عرصه دو عالم

Каз вай кунӣ суолӣ ӯро диҳии ҷавобӣ

کز وی کنی سوالی او را دهی جوابی

Дар оина назар кард рӯй ту дид худ ро

در آینه نظر کرد روی تو دید خود را

Хештан даромад ҳрлҳзаҳ дар итобӣ

خویشتن درآمد هرلحظه در عتابی

Бо акс хеш мегуфт ҳар соъатии ҳадисӣ

با عکس خویش میگفت هر ساعتی حدیثی

Бо нафас хеш мекард ҳар лаҳмае хитобӣ

با نفس خویش میکرد هر لحمه‌ای خطابی

эй офтоби тобон дар мағрибӣ назар кун

ای آفتاب تابان در مغربی نظر کن

Каз рӯй тести аксии ваз меҳр туаст тобӣ

کز روی تست عکسی وز مهر توست تابی