з рӯй зот бар афкани ниқоби асмо ро

ز روی ذات بر افکن نقاب اسما را

Ниҳон ба исм макун чеҳраи мсмо ро

نهان به اسم مکن چهرۀ مسمّا را

Ниқоб бар фикан аз рӯйу азм саҳро кун

نقاب بر فکن از روی و عزم صحرا کن

зи кунҷи хилвати ваҳдати дамии тамошо ро

ز کنج خلوت وحدت دمی تماشا را

Агар чаҳ партави анвори зот маҳв кунад

اگر چه پرتو انوار ذات محو کند

Чу ин ниқоб бар уфтад ҷамеъи ашё ро

چو این نقاب بر افتد جمیع اشیا را

Агар чаҳ мо ва манӣ низ ҷузи тўӣӣ

اگر چه ما و منی نیز جز توئی

Ту нест замови ман бустони як замони ман ва мо ро

تو نیست زماو من بِسِتان یک زمان من و ما را

Агар чаҳ соя анқо мағрибаст ҷаҳон

اگر چه سایۀ عنقا مغربست جهان

Ва лек сояи ҳиҷоб омадааст анқо ро

و لیک سایه حجاب آمده است عنقا را

Нуқӯши касрати амвоҷи зоҳири дарё

نقوش کثرت امواج ظاهر دریا

Ҳиҷоби ваҳдати ботин басаст дарё ро

حجاب وحدت باطن بس است دریا را

Фурӯғи чеҳраи узрои худ ниҳон дорад

فروغ چهرۀ عذرای خود نهان دارد

зи чашми Вомиқи бедили изори узро ро

ز چشم وامق بیدل عذار عذرا را

намесазад ки ниҳони гардӣ аз аўлўи алобсор

نمی سزد که نهان گردی از اولو الابصار

Ки нури дидаи туе чашмҳои бино ро

که نور دیده تویی چشمهای بینا را

зи мағрибӣ чу туе нозири рухи зебот

ز مغربی چو تویی ناظر رخ زیبات

Ниҳон аз ва макун эй дӯст рӯй зебо ро

نهان از و مکن ای دوست روی زیبا را