эй ҷумлаи ҷаҳон дар рухи ҷонбхши ту пайдо

ای جمله جهان در رخ جانبخش تو پیدا‏

Вай рӯй ту дар оинаи куни ҳувайдо

‏وی روی تو در آینۀ کَون هویدا‏

То шоҳиди ҳасани ту дар ойӣна назар кард

‏‏تا شاهد حسن تو در آیینه نظر کرد‏

Акси рух худ дид , дид шуд волау шайдо

‏عکس رخ خود دید بشد واله و شیدا

Ҳар лаҳза рахт дод ҷамоли рухи худро

هر لحظه رخت داد جمال رخ خودرا

Бар дидаи худ ҷилваи бсди кисвати зебо

بر دیده خود جلوه بصد کسوت زیبا

Аз дидаи ушшоқ бурун кард нигоҳӣ

از دیده عشاق برون کرد نگاهی

То ҳасани худ аз рӯй батон кард тамошо

تا حسن خود از روی بتان کرد تماشا

Рӯяти зи паии ҷилвагарӣ оинаи сохт

رویت ز پی جلوه‌گری آینه‌ای ساخت

Он оинаро номи ниҳоди одаму ҳавво

آن آینه را نام نهاد آدم و حوّا

Ҳасани рухи худро Бама рӯй дар ӯ дид

حسن رخ خود را به همه روی در او دید

Зон рӯй шуд ӯ оинаи ҷумлаи асмо

زان روی شد او آینهٔ جملهٔ اسما

Чун нозиру манзури тўӣии ғайри ту кас нест

چون ناظر و منظور توئی غیر تو کس نیست

Пас аз чаҳ сабаби гашти падеди ин ҳамаи ғавғо

پس از چه سبب گشت پدید این همه غوغا

Аимғрбии аФоқи пар аз валвала гардад

ای مغربی آفاق پر از ولوله گردد

Султони ҷамол чун бузанд хайма ба саҳро

سلطان جمالت چو زند خیمه به صحرا