Шоҳ батон моҳи рухон араб расед

شاه بتان ماه رخان عرب رسید

Бо қомат чу нахлу лаб чун рутаб расед

با قامت چو نخل و لب چون رطب رسید

Лаб бар лабами ниҳод ва равон кард оқибат

لب بر لبم نهاد و روان کرد عاقبت

Ҷонам блб расед чу ҷонам блб расед

جانم بلب رسید چو جانم بلب رسید

Чун ҷон тоза ёфт лабам аз лабон ӯ

چون جان تازه یافت لبم از لبان او

Аидли биё ки мавсими айш ва тараб расед

ایدل بیا که موسم عیش و طرب رسید

Маҳбӯбро нигар ки чун ошиқ навоз шуд

محبوب را نگر که چون عاشق نواز شد

Матлӯбро нигар ки бгоҳ талаб расед

مطلوب را نگر که بگاه طلب رسید

Ин салтанати зи фақру фанои гашти ҳосилам

این سلطنت ز فقر و فنا گشت حاصلم

Венаи малики нимрўзи маро нимшб расед

وین ملک نیمروز مرا نیمشب رسید

Ранҷӣ накаш ки лоиқи биқдр ва қӣматӣ аст

رنجی نکش که لایق بیقدر و قیمتی است

Ҳар роҳатӣ ки он бксӣ бетъб расед

هر راحتی که آن بکسی بی تعب رسید

Биҳрмт ва адаб нарасад марди ҳеҷ ҷо

بیحرمت و ادب نرسد مرد هیچ جا

Ҳарҷо касе расед зи роҳ адаб расед

هرجا کسی رسید ز راه ادب رسید

Бенисбату насаб нашуда кӣ расед бадваст ? !

بی نسبت و نسب نشده کی رسید بدوست؟!

Аидўст кас бадваст зи роҳ насаб расед

ایدوست کس بدوست ز راه نسب رسید

Бардошти мағрибии сабаби мағрибии зи роҳ

برداشت مغربی سبب مغربی ز راه

То бе сабаби бҳзрти он бесабаб расед

تا بی سبب بحضرت آن بی سبب رسید