Дили ман ҳар нафасӣ аз ту таҷаллии талабад

دل من هر نفسی از تو تجلّی طلبد

Дамидаи дидаи маҷнӯни рухи Лайлии талабад

دمیده دیده مجنون رخ لیلی طلبد

Ҳарки ӯ дида буд чеҳрау болои туро

هرکه او دیده بود چهره و بالای ترا

Кӣ зи эзади бдъои равзау тӯбои талабад

کی ز ایزد بدعا روضه و طوبی طلبد

Дар ҷаҳони зарра аз холи рахт холӣ нест

در جهان ذرّه از خال رخت خالی نیست

Ков на дидори ту дар ҷинати аъло талабад

کاو نه دیدار تو در جنّت اعلی طلبد

Мо бадунёи тлбидим ва бидидем аён

ما بدنیا طلبیدیم و بدیدیم عیان

Зоҳиди гумшудаи онро ки онро ки бъқбии талабад

زاهد گمشده آنرا که آنرا که بعقبی طلبد

Маънӣу сӯрати мо сӯрати маънӣ ва диласт

معنی و صورت ما صورت معنی و دلست

Чндои онкии чунин сӯрату маънии талабад

چندا آنکه چنین صورت و معنی طلبد

Ҷуз ки дар мамлакати фақр ва фано натавон ёфт

جز که در مملکت فقر و فنا نتوان یافت

Сӯфии ончиз ки дар фақру фано май талабад

صوفی آنچیز که در فقر و فنا می طلبد

Ҷони ман дар ҳамаи заррот ҷаҳон ёфта аст

جان من در همه ذرّات جهان یافته است

Ончии Мӯсои зи сари таври таҷаллии талабад

آنچه موسی ز سر طور تجلی طلبد

Дар дувуми мартаба чун шакл алиф мегардад

در دوم مرتبه چون شکل الف میگردد

Пас аҷаб набӯд агар каси алиф аз бо талабад

پس عجب نبود اگر کس الف از با طلبد

Мағрибии дидаи бадасти ори пас онгаҳ баталаб

مغربی دیده بدست آر پس آنگه بطلب

Ҳасани Юсуф ки шунидааст ки аъамии талабад

حسن یوسف که شنیده است که اعمی طلبد